Fjalori

Rezultate në përkufizime për “sharrak”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

SHARAN

SHARAN,~II m. sh. ~A, ~AT 1. Kalë apo kafshë tjetër me pika (dash, cjap); laraman, pikalosh. E nget bukur sharanin. Sharani flinte i qetë në hambar. Dëgjoi zilen e sharanit.
2. Qen i larmë, qen laraman, sharo. U dëgjua e lehura e sharanit.
3. Gropa kryesore që ndodhet në mes në lojën guxhas. I rrëshqiti dhe i ra çomangia në sharan.
✱Sin.: laraman, pikalosh, pikalar, sharadan, sharrak, sharo.

SHARKO

SHÁRKO,~JA m. sh. ~, ~T Dash, cjap apo ka sharan. Tufës i printe sharkoja me këmborë.
✱Sin.: laraman, pikalosh, sharadan, sharrak, sharo.

SHARO

SHÁRO, ~JA m. sh. ~, ~T Dash, cjap apo ka sharan, sharko. Sharoja mbante zile në qafë.
✱Sin.: laraman, pikalosh, pikalar, sharadan, sharrak, sharko.

SHARRAK

SHARRÁK mb. Që është me pulla të zeza në trup, sharan, laraman. Dash sharrak.
✱Sin.: laraman, sharan, pikalosh, pikalar, sharadan, sharo.

SHARRAK

SHARRAK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT Pyll i vogël e i veçuar, zakonisht në anë të arave ku priten a sharrohen drutë; zabel, shpeshtinë, prozhëm. Sharrak me ah. U largua me të shpejtë nga ai sharrak i frikshëm. Në sharrak kishte kafshë të egra.
✱Sin.: zabel, shpeshtinë, prozhëm, korije.

SHARRAK

SHARRAK,~UII m. sh. ~Ë, ~ËT Cjap i tredhur. Sharraku kulloste larg tufës. Sharrak pa zile në qafë. E theri sharrakun.

SHARRAK

SHARRAK,~UIII m. sh. ~Ë, ~ËT Pjesa kërcore e hundës, kurrizi i hundës. Kishte dëmtuar sharrakun e hundës.

ZABEL

ZABÉL,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Pyll i vogël e i dendur a pjesë pylli e ndarë më vete, korije. Zabel i dendur (i rralluar, i ripërtërirë). Zabel me dushk. Lis zabeli. Nëpër pyje e zabele. Si një fërfërime flete në zabel. Dhelpra u fut në një zabel. (folk.). Ushëtima e zabelit ta kthen zanin. Në zabel të erdha, / Goce të gjeta vetëm. (folk.). Nuk ka zabel pa lisa të shtrembër. (fj. u.). Zabeli afër të lë pa dru. (fj. u.). Mos shko në zabel pa kmesë! (fj. u.). Toka pa zabel si shtëpia pa themel. (fj. u.).
2. Vend me drurë e me shkurre të dendura. Në mes të zabelit. U fut në zabel.
3. si mb. Shumë i dendur; që është bërë si pyll. Misri ishte bërë zabel.
✱Sin.: korije, prozhëm, sharrak.
♦ *Grifshë zabeli.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë