Fjalori

Rezultate në përkufizime për “sharan”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ABRASH

ABRÁSH,~E mb., bised. 1. Që ka flokë, vetulla e qerpikë të verdhë më të bardhë ose që ka preka në fytyrë (për njerëzit). Njeri abrash.
2. Që ka njolla të bardha ose qime të zbardhëta në trup e në turi (për kuajt); i larmë, laraman. Kalë abrash.
3. Që ka pika në sipërfaqe. Vezë abrashe.
4. fig. Që është pak i prapë, i vrazhdë e i pashkueshëm; që sjell prapësi, këmbëters. Djalë abrash. Mushkë abrashe.
✱Sin.: bardhan, bardhok, bardhokan, bardhosh, i bardhëllemë, i larmë, laraman, pikëlan, pikalor, sharan, i prapë, i vrazhdë, i ashpër, këmbëters, jo i shkueshëm.

LARMË

LÁRM/Ë (i), ~E (e) mb. 1. Që është me lara të ndryshme, lara-lara. Lëkurë e larme. Me pendë të larme. Viç (ka, qen) i larmë. Lopë (dhi, dele) e larme. Groshë (fasule) të larme. Me sy të larmë.
2. bised. Që ndryshon herë pas here, që është herë i kthjellët e herë i vrenjtur (për motin); që ka re të shpërndara (për qiellin). Kohë (ditë) e larme. Mot i larmë. Qiell i larmë.
3. fig. Lajkatar e shtiracak, laragan; dredharak. Njeri i larmë.
4. I larmishëm. Mjete të larme. Ngjyra të larme.
✱Sin.: i larushtë, larik, laragan, laraman, larosh, larok, larash, larë, larak, larakuq, quk, larisk, lacan, balosh, larua, abrash, larush, lacë, i sykëm, sharan, i sharmë, i shkruar, lara-lara, çikalarmë, pikalarmë, pikëlor, cërkalor, cikalor, pika-pika, balash, pulla-pulla, njolla-njolla, lajkatar, i shtirë, dinak, dredharak, i larmishëm.

PIKALOSH

PIKALÓSH,~E mb. 1. Që ka pikla në fytyrë; që ka pika në trup a në lëkurë. Fëmijë pikalosh.
2. Që i ka pendët pika-pika (për shpendët); pikëlor. Gjel pikalosh. Vezë pikaloshe vezë me pika si të pulës së detit.
✱Sin.: pikëlosh, pikëlor, pikëlan, pikalash, pikalor, pikalar, pikalec, pikalisk, pikalarmë, cikalor, cërkalor, çikalor, pikalarmë, cërkalarmë, çikalarmë, larmë, laraman, miskë, qukës, qukalosh, qukapik, sharan, i sharmë, i groshëm, pika-pika, cirka-cirka, quka-quka.

SHARADAN

SHARADÁN,~I m. sh. ~A, ~AT Dash i larmë, sharan, pikalosh. Bleu një dash sharadan. Theri sharadanin. E lidhi sharadanin para shtëpisë.
✱Sin.: i larmë, laraman, sharan, i sharmë, pikalosh.

SHARAN

SHARÁN,~E mb. 1. Që është me pulla apo pika të zeza në trup ose në fytyrë; sykan, pikalosh. Kalë (dash, cjap) sharan. Pelë (dele, dhi) sharane.
2. Që ka disa kokrra të zeza të përziera me të bardhat (për misrin). Misër sharan.
3. Që është i zeshkët në fytyrë (mashkull). Djalë sharan.
✱Sin.: i larmë, laraman, sykan, pikalosh, pikëlosh, pikalar, i sharmë, sharadan.

SHARAN

SHARAN,~II m. sh. ~A, ~AT 1. Kalë apo kafshë tjetër me pika (dash, cjap); laraman, pikalosh. E nget bukur sharanin. Sharani flinte i qetë në hambar. Dëgjoi zilen e sharanit.
2. Qen i larmë, qen laraman, sharo. U dëgjua e lehura e sharanit.
3. Gropa kryesore që ndodhet në mes në lojën guxhas. I rrëshqiti dhe i ra çomangia në sharan.
✱Sin.: laraman, pikalosh, pikalar, sharadan, sharrak, sharo.

SHARAN

SHARÁN,~III m. sh. ~Ë,~ËT zool. (lat. Diplodus puntazzo) 1. Një lloj peshku deti, i zakonshëm sidomos në Mesdhe, me ngjyrë gri si në argjend e me vija të errëta në mes, i pëlqyer për peshkim,; shpic. Kishte zënë mbrëmë vetëm sharan. Ishte i ndaluar peshkimi i sharanit. E kishte marrë malli për sharan.
2. lat. (Cyprinus carpio) Krap. I pëlqente sharani në tavë.
✱Sin.: shpic, buzëhollë, ferracak, karpushkë, lakeç, marcanik, pendëkuq.

SHARKO

SHÁRKO,~JA m. sh. ~, ~T Dash, cjap apo ka sharan. Tufës i printe sharkoja me këmborë.
✱Sin.: laraman, pikalosh, sharadan, sharrak, sharo.

SHARMË

SHÁRM/Ë (i), ~E (e) mb. Që është me pika (për kafshët), sharan, laraman, pikalosh. Kishte blerë një dash të sharmë. Dele (lopë) e sharme. Bagëti e sharme.
✱Sin.: i larmë, laraman, lara-lara, pikalosh, pikalar, sharan.

SHARO

SHÁRO, ~JA m. sh. ~, ~T Dash, cjap apo ka sharan, sharko. Sharoja mbante zile në qafë.
✱Sin.: laraman, pikalosh, pikalar, sharadan, sharrak, sharko.

SHARQ

SHARQ,~II m. sh. ~A, ~AT Kalë me qime të zezë, sharan. E shaloi sharqin. Vrapi i sharqit qe i shpejtë.
✱Sin.: sharan, i larmë, laraman, lara-lara.

SHARRAK

SHARRÁK mb. Që është me pulla të zeza në trup, sharan, laraman. Dash sharrak.
✱Sin.: laraman, sharan, pikalosh, pikalar, sharadan, sharo.

VAKËR

VÁKËR mb. Që i ka këmbët të zeza, të murrme ose me pika ngjyrëkafe dhe po kështu e ka edhe turirin (për dashin e delen). Dash (dele) vakër.
✱Sin.: sorkë, shqaz, i groshëm, lëkuqan, roshan, sharan.

VAKËR

VÁKËR,~I m. sh. ~, ~ËT Dash me këmbët të zeza, të murrme ose me pika ngjyrëkafe, i cili po kështu e ka edhe turirin. Iu nda vakëri nga tufa. Kishte disa vakër në tufë.
✱Sin.: shqaz, sykan, lëkuqan, roshan, sharan.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë