Fjalori

Rezultate në përkufizime për “sharës”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GOJËNDYRË

GOJËNDÝRË mb. Që flet fjalë të ndyra; gojështhurur. Aq gojëndyrë e i papërgjegjshëm u tregua sa u çmeritën të gjithë.
✱Sin.: gojëfëlliqur, gojëprishur, gojëlëshuar, gojështhurur, gojëlashtë, gojëpalarë, sharës, grykëkalbët, gjuhëlashtë, gjuhëlëshuar, gjuhështhurur, lapërdhar, lerash, palavos, sharak, i lëshuar, zhargë, i paedukatë.

GOJËPALARË

GOJËPALÁRË mb. Që flet larë e pa larë, që përdor fjalë të ndyra; gojëndyrë.
✱Sin.: gojëndyrë, gojëfëlliqur, gojëprishur, gojëlëshuar, gojështhurur, gojëlashtë, sharës, grykëkalbët, gjuhëlashtë, gjuhëlëshuar, gjuhështhurur, i paedukatë.

KRITIKUES

KRITIKÚES,~E mb. 1. Që kritikon, që bën ose shpreh kritikë. Shprehje (fjalë) kritikuese. Qëndrim kritikues.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: kritikëdashës, qortues, sharës.

LIKOPOD

LIKOPÓD,~I m. sh. ~Ë, ~ËT bot. 1. (lat. Lycopodium) Gjini e bimëve me sistem të brendshëm indesh përçues, me kërcell zvarritës ose ngjitës, me gjethëza të imta të vendosura në mënyrë spirale dhe me organe riprodhuese që prodhojnë spore.
2. Pluhuri i sporeve të barit të sharës, i imët, shumë i djegshëm, që përdoret në farmaci dhe piroteknikë.
3. bot. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa lloje të kësaj gjinie bimësh. Likopësi (lat. Lycopodium clavatum) bimë nga familja e likopodëve, jo e lulëzuar, me spore të imta me ngjyrë të verdhë, që rritet në zona malore, shpesh në habitatet e pyjeve halore; bari i sharrës. Likopodi i egër (lat. Lycopodium annotinum) bimë nga familja e likopodëve, me kërcell zvarritës, me degëzim ngritës, me gjethe të ngushta, të forta, shpesh me majë të mprehtë, me spore me ngjyrë të verdhë të çelët, që zakonisht rritet më shumë në hije; bar sharre i ashpër. Likopodi malor (lat. Lycopodium alpinum) bimë nga familja e likopodëve, i zonave alpine dhe subalpine, me kërcell zvarritës, me degëzime të shumta, me gjethe të ngushta, më të buta, me spore që vendosen në majë të degëve, që shpesh në livadhe alpine të hapura ose pranë pyjeve halore në treva të ftohta.

MALLKUES

MALLKÚES,~I m. sh. ~, ~IT Ai që mallkon dikë ose diçka, ai që flet me mallkime. - Mos u bëj mallkues dhe sharës!

PALINODI

PALINODÍ,~A f. Mohimi i një vjershe me karakter fyes a sharës për një person a për një ngjarje me një vjershë lavdëruese.

QORTIMTAR

QORTIMTÁR,~E mb. Qortues. Tregonte sjellje qortimtari. Bëhu edukues, jo qortimtar i zellshëm.
✱Sin.: qortues, sharës, kritikues, mospajtues, fshikullues.

QORTUES

QORTÚES,~E mb. Që qorton, që shpreh qortim; që tregon pakënaqësi për një veprim të gabuar a për një sjellje të pahijshme. Me zë qortues. Shikim qortues.
✱Sin.: sharës, kritikues, mospajtues, fshikullues.

SHAHËRAK

SHAHËRÁK,~E mb. Që e ka zakon të shajë, sharaman. E njihte atë djalë shahërak. Ishte i pashëm, por pak shahërak. Plakë shahërake.
✱Sin.: sharaman, sharës, shajrak, gojëkeq, gojëfarmak.

SHAHËRAK

SHAHËRÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që e ka zakon të shajë. Erdhi shahëraku. Ai shahërak fliste keq gjithë kohën. Shahërak i madh.
✱Sin.: sharaman, sharës, shajrak,.

SHAJRAK

SHAJRÁK,~E mb. 1. Që e ka zakon të shajë të tjerët, shahërak. Grua shajrake. Djalë shajrak. Plak shajrak.
✱Sin.: shahërak, sharaman, sharës, gojëkeq, gojëfarmak.

SHAJRAK

SHAJRÁK, ~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që e ka zakon të shajë të tjerët, sharaman. E mbanin për shajrak. Shajrak i çmendur. Shajrakut nuk i pushonte goja asnjëherë.
✱Sin.: shahërak, sharaman, sharës, gojëkeq, gojëfarmak.

SHARAK

SHARÁK,~UI m. sh. ~Ë,~ËT 1. Ai që e ka zakon të shajë, ai që përdor shpesh fjalë jo të hijshme, sharës. Bëhej sharak i keq një herë në vit. E mbanin si sharak të pandreqshëm. Jepja sharakut atë që meriton.
2. si mb. Që shan orë e çast, gojëndyrë, gojëlëshuar. Djalë sharak. Ishte kthyer edhe më sharak se qe më parë.

SHARË

SHÁR/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. Pullë a larë me ngjyrë të errët sidomos në trupin e dhenve; larë, njollë. Shqerrë me shara në trup. Dhi me një sharë në bark.
2. Dele me pika të zeza në turinj. Shara kishte tani dy qengja. Kullot sharën. Lëkura e sharës.
3. Vajzë e zeshkët në fytyrë, zeshkane. Shara ishte studente e vitit të dytë.
✱Sin.: larë, njollë, laramane, pikaloshe, e sharme.

SHARËS

SHÁRËS,~E mb. 1. Që të shan, që të fyen rëndë. Grua sharëse. Punëdhënës sharës.
2. Që përmban një sharje, që është si sharje, sharak. Llafe (fjalë shprehje) sharëse. Akuzë sharëse.
✱Sin.: sharak, qortues, gojëndyrë, gojëlëshuar, gjuhëlashtë, gjuhëlëshuar, gojështhurur, gjues.

SHARËS

SHÁRËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që di vetëm të shajë të tjerët, sharak. Ishte bërë sharës profesionist. E akuzonin si sharës.
✱Sin.: sharak, qortues, gojëndyrë, gjuhëlashtë, gjuhëlëshuar, gojështhurur, gjues.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë