Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shaluar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HERGJELE

HERGJELÉ mb. Që kullot e mbahet jashtë në gjendje gjysmë të egër; që nuk është shaluar a nuk është vënë në punë ende (zakonisht për kuajt). Kalë (mushkë) hergjele. Mëza hergjele. Kope hergjele.
✱Sin.: i lirë, i pafre, i pakontrolluar, i pamësuar.

KALIBOÇ

KALIBÓÇ ndajf. Ndenjur a hipur mbi supet e dikujt; kalakiç, shaluar. E mori (e mbajti) kaliboç.
✱Sin.: kalakiç, kaliqafë, shaluar, kalëshalë.

KALIQAFË

KALIQÁFË ndajf. Mbi qafën e dikujt, kaliboç; shaluar mbi supe. I hipi gjyshit kaliqafë.
✱Sin.: kaliboç, kalakiç, shaluar.

KALORTHI

KALÓRTHI ndajf. 1. Mbi kalë; kaluar, shaluar.
2. Brezahypthi.
3. Duke ildisur, me ildisje; me zigzage. Qepje kalorthi.
✱Sin.: kaluar, shaluar, brezahypthi, kaladibrançe.

KALËSHALË

KALËSHÁLË ndajf. Hipur mbi kalë; shaluar. I hipi kafshës kalëshalë.
✱Sin.: shaluar, kalakiç, kaliqafë.

MUSHKAZI

MÚSHKAZI ndajf. Me të dyja këmbët në njërën anë të samarit; kund. shaluar. Qëndronte mushkazi mbi samar.

NGAJESH

NGÁJESH ndajf. 1. Kaliqafë. E mbajti fëmijën ngajesh, tërë rrugën.
2. fig. Mbi shpinë, mbi kurriz. Këtë punë e kam ngajesh prej tim eti.
✱Sin.: kaliqafë, ngalosh, kaliboç, kalakiç, shaluar.

NGALOSH

NGALÓSH ndajf. Kaliqafë, ngajesh, kaliboç, kalakiç, shaluar. E mori ngalosh fëmijën.

PASHALUAR

PASHALÚAR (i, e) mb. Që nuk i është hedhur shala (për kalin, për mushkën etj.); kund. i shaluar. Kafshë e pashaluar.
✱Sin.: i pashtruar, hergjele, i egër, hamshor.

SHALOHET

►SHAL/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR vet. v. III, pës. e SHALÓJ. Kali ishte bërë për t’u shaluar. Nuk shalohej lehtë ajo mushkë.
✱Sin.: kalërohet, shtrohet.

SHALUAR

SHALUÁR, ~I m. sh. ~Ë, ~ËT Shilarës, kolovajzë. Lëkundej në shaluar.

SHALUAR

SHALÚAR ndajf. Ndenjur e me këmbët të varura në të dyja anët, ashtu si rrihet mbi shalën e kalit; kaluar, kaliqafë. Kapedani rrinte shaluar mbi kalin e bardhë. E ke shaluar me të katra gjokun. Mund të rrinte shaluar mbi kaluç me orë të tëra. I hipi shaluar në qafë.
✱Sin.: shalthi, kaluar, kalëshalë, kalaqafë, kaliqafë, kalthi, kaluarthi, kaliboç, kalorthi, kalipiç, kalakiç.

SHALUARTHI

SHALÚARTHI ndajf. Duke qëndruar shaluar, kaliqafë, kaliboç. Shaluarthi mbi kurriz. Luaj shaluarthi luaj duke u lëkundur në shilarës.
✱Sin.: shalthi, kaluar, kalëshalë, kalaqafë, kaliqafë, kalthi, kaluarthi, kaliboç, kalorthi, kalipiç, kalakiç.

SHALË

SHÁL/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT 1. Ndenjëse prej lëkure e vendosur në një strukturë të drunjtë dhe e përbërë nga disa pjesë, që i vihet kalit a mushkës në shpinë, shtrëngohet me rrip pas trupit të tyre dhe shërben për t’u ulur në të. Rrinte në shalën e kalit. E kishte shaluar kalin me shalë. Kalë (kafshë) shale kalë (kafshë) që shërben për t'i hipur dhe për të shkuar nga një vend në një tjetër. U bë kali për shalë. Në mollë të shalës së kalit. I rregulloi shalën kalit (mushkës). Ra nga shala e kalit.
2. Pjesa që shërben për t’u ulur në një biçikletë ose mjet motorik, zakonisht si trekëndësh, që bëhet prej lëkure të trashë dhe prej disa sustash metalike. Biçikletë me shalë lëkure. Rrinte drejt mbi shalën e biçikletës. I vuri biçikletës (motorit) një shalë të re.
3. fig. Niveli më i lartë në një hierarki, në majë. Qëndronte mbi shalën e pushtetit.
✱Sin.: ndenjëse, ulëse, majë.
♦ Është në shalë të kalit (dikush) është shumë i pasur; ka të gjitha të mirat, asgjë s’i mungon; është (flet) kaluar. Shalë mbi samar barrë a detyrë e re, të cilën ia ngarkojnë dikujt që është i zënë me shumë punë të tjera dhe nuk e përballon dot; kërcu mbi samar. I shkon (i rri) si shala gomarit (dikujt) iron. duket shëmtuar, nuk i shkon fare, nuk i përshtatet (për një rrobë etj). I vë gomarit shalë (dikush) tall. bëj diçka jo si duhet, si nuk shkon, në të kundërt; mbath pleshtin me potkonj (dikush). Zbriti nga shala e hipi në samar (dikush) tall. ra nga përgjegjësia një shkallë më poshtë, zbriti nga një detyrë a nga një punë e lartë në një detyrë a në një punë më të ulët; zbriti nga kali e hipi në gomar.

SHILAR

SHILÁR,~I m. sh. ~, ~IT Dërrasë me dy litarë të varur që shërben për t’u lëkundur; kolovajzë, shregull. Hipi në shilar. Litarët e shilarit.
✱Sin.: kolovajzë, kunë, kundali, lëkundës, shaluar, shregull, shtregull, shilar, shilarth, shilor, shilorth, kolandinë, luhatëse, hole, cilivi, dajlan, bajganur, curulajë.

ÇAPAKËMBAS

ÇAPAKËMBAS ndajf. Shaluar, shaluarthi. I hipi kalit çapakëmbas.

ÇAPËLUARTHI

ÇAPËLÚARTHI ndajf. Shaluar. I rri kalit çapëluarthi. Erdhi çapëluarthi një mushke.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë