Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shëndetplotë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

MENDJEKTHJELLËT

MENDJEKTHJÉLLËT mb. Që e ka mendjen të kthjellët, që është i qartë në atë që mendon, që dëshiron dhe që shpreh; që është serioz, i arsyeshëm, i përmbajtur, i qetë dhe praktik. Është njeri tepër mendjekthjellët. Burrë shëndetplotë e mendjekthjellët.

SHËNDETDHËNËS

SHËNDETDHËNËS,~E mb., libr. Që të jep shëndet, i shëndetshëm. Ujë shëndetdhënës. Bimë mjekësore shëndetdhënëse. Era shëndetdhënëse e malit. Ajri i detit është shëndetdhënës.
✱Sin.: i shëndetshëm, shëndetplotë.

SHËNDETDOBËT

SHËNDETDÓBËT mb. Që nuk i ecën shëndeti, shëndetlig; kund. shëndetplotë. Djalë shëndetdobët. Hyri mjekja shëndetdobët. Vinte si shëndetdobët. I vogli ishte shëndetdobët.
✱Sin.: shëndetlig, shëndetpakët, i dobët, i sëmurë, i pashëndet, ligaç, shpirraq, i pafuqishëm, i brishtë, thatim.

SHËNDETLIG

SHËNDETLÍG,~Ë mb. 1. Që vuan vazhdimisht nga ndonjë sëmundje dhe që është zakonisht i dobët fizikisht; kund. shëndetplotë. Djalë shëndetlig. E kujtojnë si njeri shëndetlig.
2. Që nuk i ecën mirë shëndeti. Fëmijë shëndetlig. Vjen shëndetlig nga trupi. Ka qenë shëndetlig që në fëmijëri.
✱Sin.: shëndetdobët, i dobët, i sëmurë, i pashëndet, ligaç, shëndetpakë, i pafuqishëm, i brishtë, thatim.

SHËNDETPAKË

SHËNDETPÁKË mb., libr. Që nuk ka shëndet të mirë, i dobët nga shëndeti; kund. shëndetplotë. Nusja ishte shëndetpakë. Plak shëndetpakë. Vajzë shëndetpakë. Nuk i jepnin punë të rënda, sepse ishte shëndetpakë.
✱Sin.: shëndetdobët, i dobët, shëndetlig, i pashëndet, ligaç, shëndetpakë, shpirraq, i pafuqishëm, i brishtë, thatim.

SHËNDETPLOTË

SHËNDETPLÓTË mb., libr. Që është i shëndetshëm, që gëzon shëndet të plotë, që nuk vuan nga ndonjë sëmundje; kund. shëndetlig. Njerëz shëndetplotë. Fëmijë shëndetplotë. Një vit shëndetplotë! (ur.)
✱Sin.: i shëndetshëm, faqekuq, faqemollë, faqembushur, faqeprush, faqeshegë, faqerrumbullak, faqetrëndafil, shegan, mollash, i shëndoshë, i fuqishëm, i fortë, kokorosh.

SHËNDETSHËM

SHËNDÉTSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që ka shëndet të mirë, që është rritur e zhvilluar mirë, i shëndoshë, shëndetplotë; kund. i dobët. Foshnjë e shëndetshme. Vajzë e shëndetshme. Trup i shëndetshëm. Zemër e shëndetshme. Fytyrë e shëndetshme. Dhi (bagëti, kafshë) të shëndetshme. Perime të shëndetshme. Zëvendësoi fidanët e shëndetshëm. Rritje e shëndetshme.
2. Që është i mirë e i dobishëm për shëndetin. Ushqime të shëndetshme. Mëngjes i shëndetshëm. Ajër i shëndetshëm. Klimë e shëndetshme.
3. fig. Që i shërben edukimit dhe mirëqenies mendore e emocionale. Mësimdhënie e shëndetshme. Stil jete i shëndetshëm. Art i shëndetshëm. Terren i shëndetshëm. Bazë e shëndetshme.
✱Sin.: shëndetplotë, faqekuq, faqemollë, faqembushur, faqeprush, faqerrumbullak, faqeshegë, faqetrëndafil, shegan, mollash, i shëndoshë, i fuqishëm, i fortë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë