Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shëmtaraq”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

MAÇOK

MAÇÓK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Mashkulli i maces, dac. Mjaullin një maçok i uritur. Maçoku rrinte shtrirë pranë sobës. Fëmija nisi të lozte me maçokun. Ai i donte maçokët.
2. fig. Njeri i prapë, që nuk rri urtë e grindet; njeri dinak e i pabesë. Gjithë fshati e thërriste maçok se ishte i lig në shpirt.
✱Sin.: dac, maç, maçorr, grindavec, dinak, i pabesë.
♦ I ka hyrë maçoku (macja) në bark (dikujt). 1. Ka smirë e zili; ka dyshime të padrejta a ligësi për dikë. 2. Ka lakmi të madhe, nuk ngopet me para e pasuri, është makut. Ka maçokun (macen) në bark (dikush) shih ka djallin (dreqin) në bark (dikush). Maçok me brirë keq. 1. Njeri shumë i prapë e i pabindur. 2. Njeri shumë i shëmtuar, shëmtaraq. Si maçoku në thekër shih si gjeli majë plehut. I rri maçoku në *bisht (dikujt).

SHËMTAK

SHËMTÁK,~E mb., keq. Që është i shëmtuar, shëmtarak; kund. i bukur. Burrë shëmtak. Ishte i shkurtër e shëmtak. Djalë shëmtak.
✱Sin.: shëmtarak, shëmtan, shëmtaraq, i shëmtuar, i përçudnuar, i çuduar, i shpërfytyruar, i shfytyruar.

SHËMTAK

SHËMTÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i shëmtuar, shëmtarak; kund. bukurosh. Ai shëmtaku më tha. Hungërinte shëmtaku nga inati. Vraponte me të shpejta edhe shëmtaku.
✱Sin.: shëmtarak, shëmtan, shëmtaraq.

SHËMTAN

SHËMTÁN,~E mb., keq. Që është i shëmtuar; kund. i bukur. Djalosh shëmtan. Grua shëmtane. I riu shëmtan.
✱Sin.: shëmtak, shëmtarak, shëmtaraq, i shëmtuar, i përçudnuar, i çuduar, i shpërfytyruar, i shfytyruar.

SHËMTAN

SHËMTÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i shëmtuar, shëmtak; kund. bukurosh. Shëmtan në trup e shpirt. Ngjante si një shëmtan.
✱Sin.: shëmtak, shëmtarak, shëmtaraq.

SHËMTARAK

SHËMTARÁK,~E mb., keq. Që është i shëmtuar; kund. i bukur. Kishte një maçok shëmtarak. Ishte pak shëmtarake. I doli përpara një mur shëmtarak.
✱Sin.: shëmtak, shëmtan, shëmtaraq, i shëmtuar, i përçudnuar, i çuduar, i shpërfytyruar, i shfytyruar.

SHËMTARAK

SHËMTARÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i shëmtuar, shëmtak; kund. bukurosh. Shëmtaraku hyri duke shtyrë. Ishte veshur si një shëmtarak. Shëmtaraku ishte mjeshtër i vallëzimit.
✱Sin.: shëmtak, shëmtan, shëmtaraq.

SHËMTARAQ

SHËMTARÁQ,~E mb. Që është i shëmtuar; kund. i bukur. Plak shëmtaraq. Majmun shëmtaraq. I kaloi pranë një mi shëmtaraq.
✱Sin.: shëmtak, shëmtan, shëmtaraq, i shëmtuar, i përçudnuar, i çuduar, i shpërfytyruar, i shfytyruar.

SHËMTARAQ

SHËMTARÁQ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i shëmtuar, shëmtak; kund. bukurosh. - Shëmtaraq i mjerë! Do ta ndëshkonte më vonë atë shëmtaraq. Shëmtaraqi kishte disa virtyte të fshehura.
✱Sin.: shëmtak, shëmtan.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë