Fjalori

Rezultate në përkufizime për “shëmtarak”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

LUGAT

LUG/ÁT,~I m. sh. ~ÉTËR, ~ÉTËRIT 1. mit. Figurë e besimeve pupullore, që përfytyrohej si njeri, i cili në gjallje të tij ishte shumë i keq dhe pas vdekjes ngrihej natën nga varri, endej rrugëve e nëpër shtëpi dhe trembte njerëzit; kukudh. Thoshin se u bë (doli) lugat. E hëngërt lugati! (mallk., vjet.). Ha si lugat ha shumë, s'ka të ngopur. Vishet si lugat. Sillet si lugat.
2. fig., keq. Njeri shumë i shëmtuar në pamje, që u kall tmerrin njerëzve; njeri i keq, që u bën dëm të tjerëve.
✱Sin.: hije, fantazmë, xhind, vurkollak, jud, kukuvriq, vampir, llabiç, çerep, shëmtak, i shëmtuar, shëmtarak, shurdhjesë, dashakeq, kukudh.
♦ *Bisht lugati thjeshtligj. Të daltë lugati! mallk. e pësofsh! Sikur i del lugati (dikujt) iron. është frikacak i madh, dridhet nga frika; trembet kot së koti, jeton me frikë të madhe; ka lepurin në bark (dikush); ka zemër lepuri (pule) (dikush). U djegsh lugat mallk. vdeksh!

PABUKUR

PABÚKUR (i, e) mb. 1. Që nuk është ashtu siç kërkohet a siç duhet, që nuk është i bukur, i pahijshëm, i keq; kund. i bukur. Punë e pabukur. Fjalë e pabukur fjalë e pahijshme.
2. Që nuk është bërë si duhet; i pamirë. Punë e pabukur.
✱Sin.: i pahijshëm, i keq, i shëmtuar, shëmtarak.

PËRGJËRATË

PËRGJËRÁT/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. Qenie shumë e shëmtuar; përbindësh. Ç’na sollën atë përgjëratë. Iu duk si përgjëratë.
2. Ai që vishet keq; ai që nuk e mban mirë veten.
3. fig. Njeri qesharak.
4. fig. Ai që ka emër të keq.
5. Dordolec që vihet në kopsht etj., për të trembur zogjtë dëmtues.
✱Sin.: përbindësh, shëmtak, shëmtarak, i shëmtuar, qesharak, i keq.

PËRÇUDAN

PËRÇUDÁN,~E mb., keq. 1. Që nuk ka tipare të rregullta të fytyrës; i shëmtuar, shëmtarak.
2. fig. I prishur shpirtërisht e moralisht, i zvetënuar.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit.

SHAFAKEQ

SHAFAKÉQ,~E mb. 1. Që s’ta mbush syrin as nga pamja e as për nga formimi; shëndetlig, i shëmtuar. E dinin kush ishte shafakeq e kush jo. Me kohë u bë edhe më shafakeq. I shkroi një letër të birit shafakeq.
✱Sin.: shëndetlig, shëndetpakët, i pafuqishëm, i brishtë, imtak, thatin, keqot, keqan, kequrin, shëmtak, i shëmtuar, shëmtarak.

SHARAMAK

SHARAMÁK,~E mb. 1. Që është i shëmtuar, shëmtak. Burrë sharamak. Grua sharamake.
2. si em. ~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i shëmtuar, shëmtarak. Sharamaku ndihej keq me pamjen e tij.
3. si em. ~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që është e shëmtuar, shëmtarake. Me flokët e prerë keq, ngjante si një sharamake.
✱Sin.: i shëmtuar, i përçudnuar, shëmtak, shëmtarak.

SHEMBUAR

SHEMBÚAR (i, e) mb. Që është i shëmtuar; i përçudnuar; kund. i bukur. I veshur në atë mënyrë ngjante edhe më i shembuar. Plak i shembuar.
✱Sin.: i shëmtuar, i përçudnuar, shëmtak, shëmtarak, shenjërak, i shformuar, i shpërfytyruar.

SHËMTAK

SHËMTÁK,~E mb., keq. Që është i shëmtuar, shëmtarak; kund. i bukur. Burrë shëmtak. Ishte i shkurtër e shëmtak. Djalë shëmtak.
✱Sin.: shëmtarak, shëmtan, shëmtaraq, i shëmtuar, i përçudnuar, i çuduar, i shpërfytyruar, i shfytyruar.

SHËMTAK

SHËMTÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i shëmtuar, shëmtarak; kund. bukurosh. Ai shëmtaku më tha. Hungërinte shëmtaku nga inati. Vraponte me të shpejta edhe shëmtaku.
✱Sin.: shëmtarak, shëmtan, shëmtaraq.

SHËMTAN

SHËMTÁN,~E mb., keq. Që është i shëmtuar; kund. i bukur. Djalosh shëmtan. Grua shëmtane. I riu shëmtan.
✱Sin.: shëmtak, shëmtarak, shëmtaraq, i shëmtuar, i përçudnuar, i çuduar, i shpërfytyruar, i shfytyruar.

SHËMTAN

SHËMTÁN,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i shëmtuar, shëmtak; kund. bukurosh. Shëmtan në trup e shpirt. Ngjante si një shëmtan.
✱Sin.: shëmtak, shëmtarak, shëmtaraq.

SHËMTARAK

SHËMTARÁK,~E mb., keq. Që është i shëmtuar; kund. i bukur. Kishte një maçok shëmtarak. Ishte pak shëmtarake. I doli përpara një mur shëmtarak.
✱Sin.: shëmtak, shëmtan, shëmtaraq, i shëmtuar, i përçudnuar, i çuduar, i shpërfytyruar, i shfytyruar.

SHËMTARAK

SHËMTARÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që është i shëmtuar, shëmtak; kund. bukurosh. Shëmtaraku hyri duke shtyrë. Ishte veshur si një shëmtarak. Shëmtaraku ishte mjeshtër i vallëzimit.
✱Sin.: shëmtak, shëmtan, shëmtaraq.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë