Fjalori

Rezultate në përkufizime për “sëndis”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BRENGOS

BRENGÓS vep., ~A, ~UR kal. 1. I krijoj dikujt një gjendje shpirtërore të rëndë, i shkaktoj dhembje e vuajtje shpirtërore. E brengosi i biri. Kjo i kishte brengosur të gjithë.
2. E bëj dikë të jetë i shqetësuar për diçka, e vë në hall a në merak. Pasiguria i brengos prindërit. - Kjo gjë mua nuk më brengos.
✱Sin.: hidhëroj, trishtoj, pikëlloj, plagos, leqendis, sëndis, rrushkulloj, shqetësoj, merakos, sëkëlldis.

BUHAVIT

BUHAVÍT (BUHAVÍS) vep., ~A, ~UR bised., kal. 1. Bëj që të fryhet, ënjt; mbufat. Uji i ftohtë brisk ia buhaviti duart.
2. fig., keq. Mërzit së tepërmi, fryj, ia bëj kokën daulle dikujt; e bëj dikë të marrë inat, e inatos, e nxeh. Na buhaviti me fjalë. Ajo që i bëri, e buhaviti më keq.
✱Sin.: ënjt, fryj, mbufat, mërzit, bezdis, sëkëlldis, sëndis, urgus, inatos, nxeh, ndez, acaroj, nervozoj, hundoj, indinjoj, hidhëroj, pezmatoj, tërboj, egërsoj, rrefkëtoj, thartoj.

DANGALIS

DANGALÍS vep., ~A, ~UR bised., kal. I bëhem barrë dikujt; e bezdis dikë, i bie në qafë, e mërzis, e gërgas, e lodh. E dangalisi kot.
✱Sin.: mërzit (mërzis), bezdis, gërgas, sëkëlldis, sëndis, urgus, lodh.

LËNDOJ

LËND/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E Plagos dikë në një pjesë të trupit dhe i bëj një plagë a i lë një shenjë; e ngacmoj një plagë. I lëndoi krahun. E lëndoi në ijë. Lëndoj plagën (këmbën, dhëmbin, syrin). E lëndoi me dorë.
2. fig. E prek thellë dikë; e fyej dikë. I lëndoi zemrën (shpirtin). - Mos e lëndo me fjalë! E lëndoi në nder.
✱Sin.: godas, plagos, gjakos, përgjak, ther, ngacmoj, prek, cenoj, gandoj, fyej, rëndoj, vras, shajtoj, dokëndis, sëndis, skërfis, shargoj.
♦ Ia lëndoi *plagën (plagët) (dikujt). Më lëndoi në shpirt (në *zemër) (dikush). Më lëndoi në *zemër (në shpirt) (dikush).

SËNDIS

SËNDÍS vep., ~A, ~UR bised., kal. Shqetësoj dikë. E sëndiste rëndë të atin. Mos e sëndis! Ti e bën vetëm për ta sëndisur.
✱Sin.: brengos, mërzit, sëkëlldis, lëndoj.

SËNDISEM

►SËNDÍS/EM jovep., ~A (u), ~UR bised., vetv. Shqetësohem. Ai nganjëherë sëndiset pa ndonjë shkak. Mos u sëndis kështu! Sëndisem kur shoh këto pamje.
✱Sin.: brengosem, mërzitem, sëkëlldisem, lëndohem.

SËNDISJE

SËNDÍSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET bised. Veprimi kur sëndis a sëndisem; shqetësim. Seç ka një sëndisje. Të gjithë e vunë re sëndisjen e tij.
✱Sin.: brengosje, mërzitje, sëkëlldisje, lëndim.

URGUS

URGÚS vep., ~A, ~UR bised., kal. 1. I jap të hajë a të pijë shumë; e fryj; / vet. v. III të fryn barkun, të rëndon shumë në stomak. Më urgusën fiqtë.
2. fig. E mërzit tepër dikë; fryj, ënjt.
✱Sin.: fryj, ënjt, mërzis, sëndis rrah, zhdëp.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë