Fjalori

Rezultate në përkufizime për “rruzare”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ASTRAGAL

ASTRAGÁL,~III m. sh. ~Ë, ~ËT arkit. Unazë e shtyllës ose shufër zbukuruese, e lëmuar ose në formën e një vargu perlash, gjysmërrathësh etj., që përcakton kufirin e dy elementeve ndërtimore; rruzare.

LUTJE

LÚTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur i lutem dikujt, i shpreh dëshirën për diçka ose i kërkoj të më ndihmojë. Lutja e festave fetare (fet.).
2. Kërkesë me gojë që i bëjmë dikujt me të mirë, me fjalëbuta e me mirësjellje; kërkesë që i bëhet dikujt për të zgjidhur një çështje ose për të bërë diçka; shkresëpërmban një kërkesëtillë. Lutje zyrtare. Bën lutje. Shkruaj (hartoj) një lutje. I paraqiti lutjen dikujt. Kam një lutje për ju.
3. fet. Fjalë që i drejtohen një hyjnie a një shenjti; fjalë e shprehjethonë besimtarët gjatë një riti fetar. Lutje fetare. Libri lutjeve lutjesore.
Sin.: kërkesë, dëshirë, e lutur, vardisje, truarje, lëvirë, falje, uratë, rruzare, litani, kremtim, dua.

RRUZARE

RRUZÁR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET fet. 1. Varg me rruazakalohen me gishta kur thuhen lutje fetare, tespihe. Kokrrat e rruzares. Ajo kishte një rruzaredorë.
2. Lutjethuhet duke i numëruar një nga një kokrrat e këtij vargu (te besimtarët katolikë). Thonë rruzaren. Urata e lashtë e rruzares.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.