Fjalori

Rezultate në përkufizime për “rrohet”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GJALLËROHEM
JETOHET

JET/ÓHET jovep., ~ÚA (u), ~ÚAR 1. pavet. Mundjesh i gjallë, mundrrosh; plotësohen nevojat për të jetuar, janë kushtet e nevojshme për jetesë; mundkalosh jetën a të rrosh me dikë, mundlidhesh a të hyshmarrëdhëniecaktuara me të gjatë jetës. Pa ajër (pa ujë) s’jetohet. Sa mirë jetohetfshat! S’jetohetkurriz të të tjerëve. S’jetohej me atë burrë (me atë grua).
2. pës. e JETÓJ7.
Sin.: rrohet, gjallohet, gjëllin.

PAVETOR

PAVETÓR, ~E mb., gjuh. 1. përdoret vetëmvetën e tretë njëjës, por jo në kuptimin e mirëfilltëkësaj vete dhe që për këtë arsye nuk e tregon sendin a qenienkryen veprimin (për foljet si bubullin, vetëtin, flihet, ecet etj.); njëvetore. Folje pavetore.
2. Që ka si kallëzues një folje, trajta e së cilës nuk shpreh një vetëcaktuar (për fjalitë njëkryegjymtyrëshe, si: Sa të rrosh, do të mësosh. Vetëm nuk rrohet. S’më flihet etj.). Fjali pavetore.

RROHET

RRÓ/HET jovep., ~, ~ vetv., vet. v. III Mundkalohet jeta në një vend, në rrethanacaktuara a në një mënyrë ose bashkë me dikë (zakonisht me mohim). Rrohetmirë me nder e me punë. S’rrohet me ëndrra. S'rrohet vetëm. S'rrohet pa punuar. Si mundrrohet me padrejtësi?

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.