Fjalori

Rezultate në përkufizime për “rrezake”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

GJINESHTËR

GJINÉSHT/ËR,~RA f. sh. ~RA, ~RAT 1. bot. (lat. Genista, Spartium junceum) Shkurre e vogël, me degëholla e të gjata, me gjetherralla, me luleverdha, në trajtë vileje me erë të këndshme, që lidh si fryt një bishtajë. Degë gjineshtre. Lule gjineshtre.
2. Degët e kësaj bimepërdorenpërdoren për të thurur; gjinstër. Thasë prej gjineshtre.
3. bot. Pjesë e dytë e emërtimevepathjeshta për disa lloje gjineshtrash. Gjineshtër barishtore. Gjineshtër e pyllit. Gjineshtër e stepave. Gjineshtër e ulët. Gjineshtër leshtake. Gjineshtër rrezake.
Sin.: gjeshtër, gjineverdhë, shpartë, xanë, gjinstër.

RREZAK

RREZÁK,~E mb., bot. Që i ka petlat anësore me llapë më të shtrirë sesa ato të qendrës (përdoret për lulet e përbëra, si luleshqerra etj.). Lule rrezake.

RREZAKE

RREZÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET bot. 1. Lule që i ka petalet anësore me llapë më të shtrirë sesa ato të qendrës. Mbledh rrezake.
2. Pjesë e dytë e emërtimevepathjeshta për disa lloje rrezakesh. Rrezake bishtshkurtër (lat. Myrmia micrura). Rrezake e vogël (lat. Acestrura bombus).

VETMORE

VETMÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajorri a jeton vetëm; ajo që s'ka të afërm e farefis; vetmitare, e vetmuar. Ajo vetmorja bën një jetëvështirë.
Sin.: vetmitare, rrezake, vetmane.

VETMUAR

VETMÚAR,~A (e) f. sh. ~A, ~AT (të) qenët e vetmuar, ajo rri a jeton vetëm, që jeton largtjerëve e pa lidhje me ta, që jetonvetmi, vetmitare. Jeta e të vetmuarës jetë e vështirë.
Sin.: kërcu, kërcure, kërcuq. vetmitar, rrezake.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.