Fjalori

Rezultate në përkufizime për “rreshkë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUZËRRESHKUR

BUZËRRÉSHKUR mb. Që i ka buzët të përskuqura e të thara; që i janë tharë buzët si rreshkë (nga etja, nga sëmundja etj.). Druvarë buzërreshkur.

CINGARIDHE

CINGARÍDH/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Dhjamë a copë dhjami i skuqur fort, që mbetetfundenës pasi tretet; zhigël. Cingaridhe derri (dashi, lope). Çorbë me cingaridhe.
2. Pemë a frutë e pjekur shumë dhe e rreshkurdegë.
Sin.: zhigël, drudhëz, rreshkë, rrekë.
U cingaridhe (dikush) krahin. u dobësua shumë, u tha fare, u tret; u kockë e lëkurë; u cironkë; u çengel; u kërrabë.

RREKË

RRÉK/Ë,~AІ f. sh. ~A, ~AT 1. Fik i pjekur shumë e i rreshkurdegë, burmë. E ëmbël si rrekë. Një shportë me rreka.
2. vet. sh. Rezhdat e dhisë, vathët. Djali i vogël u habit nga rrekat e dhive.
Sin.: rrekëz, rreshkë, rreshkatore.

RRESHKATORE

RRESHKATÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Rrjetë teli për të thekur bukën etj.; skarë. Kishte vënë bukënrreshkatore.
2. Rreshkë. Rreshkatore buke.
Sin.: skarë, rreshkë.

ZHAPËLOJË

ZHAPËLÓJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Kokërr fiku e tharëdiell, palë; rrekë. Merr ca zhapëloja. Vargje me zhapëloja.
Sin.: rreshkë, fik, palë, rrekë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.