Fjalori

Rezultate në përkufizime për “rrenacak”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BISHTEJUALL

BISHTEJÚALL,~E mb., arb. Gënjeshtar, rrenacak, që bën be në renë.

GËNJESHTAR

GËNJESHTÁR,~E mb. 1. Që e ka zakongënjejë; që nuk thotëvërtetën, që gënjen; rrenacak; që trillon e thotë gjërapaqena për dikë a për diçka. Nuk ulem me njerëz gënjeshtarë.
2. Që të josh me fjalëbukura e me sjellje jo të çiltër, për të të bërë për vete e për të përfituar diçka; që të mban a të ushqen me shpresakota e me premtime; që e shkel fjalën e dhënë, që të pretbesë; mashtrues. Një titull gënjeshtar i gazetës.
Sin.: gënjeshtërmadh, rrenës, profkatar, profkamadh, rrenacak, rremak, rremall, rremash, beshtemadh, i pabesueshëm, mashtrues.

MASHTRUES
PINGO

PÍNGO,~JA m. sh. ~, ~T Mashtrues, rrenacak i keq.

PIRIVIL
PËRRALLAXHI

PËRRALLAXHÍ,~U m. sh. ~NJ, ~NJTË 1. Përrallëtar.
2. Shakatar, shakaxhi.
3. Ai që ka fjalë e premtimekota, gënjeshtar, rrenacak, mburracak.

RREMAK
RREMASH

RREMÁSH,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që e ka zakongënjejë, gënjeshtar; ai që nuk është i rregullt e i përpiktëmarrëdhëniet me të tjerët, që nuk e mban fjalën. Rremash i madh. Mos i beso rremashit!
Sin.: gënjeshtar, rrenës, rrenacak, gënjeshtërmadh, profkatar, profkamadh, beshtemadh.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.