Fjalori

Rezultate në përkufizime për “rrefkët”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

RREFKËT

RRÉFKËT (i, e) mb. 1. Që ka natyrëashpër e të rëndë; zemërak. Njeri i rrefkët. Vetëm ai i qetësonte kuajt e rrefkët. Nuk ishte mësuar me sjellje të rrefkëta.

2. I rrëmbyeshëm, i vrullshëm. Shi i rrefkët. Lumenjrrefkët.

Sin.: i rreptë, i ashpër, i vrazhdë, zemërak, i rrëmbyeshëm, i vrullshëm.

RREFKËT
RREFKËTOHEM

RREFKËT/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Bëhem zemërak, egërsohem, ashpërsohem. U rrefkëtua prej fjalëveshokut.
2. vet. v. III Acarohet (për plagët, motin). Moti ishte rrefkëtuar atë mbrëmje tetori.

RREFKËTOJ

RREFKËT/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. E zemëroj keq, e egërsoj. E rrefkëtoi me sjelljen e tij.
2. vet. v. III Acaron (plagën etj.). I nxehti ia kishte rrefkëtuar plagën.

SERSEM

SERSÉM,~E mb., bised. I rreptë. Ky është një fëmijë sersem. Të atit sersem nuk ia kthente fjalën kurrë.
Sin.: i ashpër, i vrazhdë, nevrik, i egër, egërshan, i prerë, i sertë, i rrefkët, i rëndë, i kreshtë.

SERSEN

SERSEN,~E mb., bised. Sersem. E kishte gruan sersenemadhe.
Sin.: i rreptë, i ashpër, i vrazhdë, nevrik, i egër, egërshan, i prerë, i sertë, i rrefkët, i rëndë, i kreshtë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.