Fjalori

Rezultate në përkufizime për “rrangulla”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

FLUTURISUR

FLUTURÍSUR (i, e) mb. I hedhur tutje me forcë, pa mëshirë; i flakur. Rrangulla të fluturisura.

PARTALLE

PARTÁLL/E,~JA f. kryes. sh. ~E, ~ET bised. 1. Gjëravjetra pa vlerë, që nuk hyjnëpunë; plaçkavjetra, rrangalla, vjetërsira. I hodhi partallet.
2. fig. mospërf. Kockat, eshtrat. La partalletkurbet (në luftë).
Sin.: vjetërsirë, kockë, rrangalle, rrangulla, eshtër.

PLAÇKË

PLÁÇK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. edhe përmb. Tërësia e sendeve dhe e orendive shtëpiake, pasuri e mall që ka dikushshtëpi. Vuri (bëri, mblodhi) shumë plaçkë. Kishte plaçkëmadhe. Plaçkat e shtëpisë.
2. zakon. sh. Rrobat e sendet e tjera vetjake, që merr me vete dikush kur udhëton ose kur largohet nga shtëpia, tesha. Plaçkat e udhëtimit. Plaçkat e nuses. Një valixhe (një bohçe) me plaçka. Mblodhi plaçkat. Mori pak plaçka me vete. Ngarkoi (solli) plaçkat.
3. kryes. nj., bised. Copë stofi, cohe etj., që përdoret për të bërë veshje; veshje prej stofi a prej pëlhure. Plaçkë e mirë (e fortë).
4. Çdo send që i rrëmbehet a i merret me dhunë dikujt; armë e sendetjera që i kapen armikutluftë; pre. Plaçka e luftës. Bënin plaçkë vidhnin, plaçkitnin, bënin pre. Zunë shumë plaçkë. Ranëplaçkë. Ndanë plaçkën.
5. fig., bised., mospërf. Njeri; gjë (kur nuk duam t’i themi emrin). Plaçkë e mirë (e keqe).
6. Diçka fare e imët, ashkël e vogël, grimcë, lëmishte etj. I hyri një plaçkë në sy. Ra një plaçkëgjellë.
7. vet. sh., bised. Rropullitë, të përbrendshmet. Plaçkat e barkut.
Sin.: rrangulla, rraqe, reshte, rrobë, pre, rrësk, të brendshme, send, orendi, çaparkë, pasuri, gjë, mall, tesha, rroburina, plaçkurina, copë, cohë, veshje.
Me një *këndes (gjel, kaposh, kokosh) plaçka. M’u plaçkë (*plagë) në sy (dikush a diçka). I dridhen plaçkat e barkut (dikujt) shih i dridhen zorrët e barkut (dikujt). Me një *këndes (gjel, kokosh, kaposh) plaçka. Me *laçka e (me) plaçka. I mblodhi (i ngriti, i ngarkoi) plaçkat (dikush) iron. u shpërngul dhe shkoi në një vend tjetër; u largua me turp a i përzënë nga dikush. Me plaçkashkop. 1. Shumë i varfër, pa shtëpi e pa katandi, që s’ka ku të futë kokën. 2. Që endet nga e keqja sa në një vendtjetrin pa u ngulur diku; endacak, bredharak. Plaçkë tregu keq. diçka që, sipas disave, mundshitet e të blihet në çdo kohë, mundkalojë nga një dorë te një tjetër pa pyeturzotin.

RRANGALLË

RRANGÁLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT [RRANGÁLL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET] 1. Diçka e vjetër dhe e prishur, vjetërsirë; rrangulla. Merrej me shitblerjen e rrangallave. Rrangallat i kishin mbushur bodrumin.
2. Kafshë barre e vjetër, gërdallë. Ngarkoi rrangallën e tij dhe u nis për rrugë.
3. fig. Njeri i plakur e i pafuqishëm. Tashmë ai ishte shndërruar në një rrangallë.
4. fig. bised. Vepër a diçka tjetër që nuk ka asnjë vlerë. Pushteti ishte si rrangallë që rëndonte qytetarët e vet.
I bie rrangallës flet kot.
Sin.: rrangulla, rrangullina, rrangallinë, rranga, rraqe, rraqurina, vjetërsirë, gërdallë, partalle, rrapashtinga.

RRAQE

RRÁQE,~T f. vet. sh. 1. Enët, orenditë dhe sendet e tjerapërdorimitpërditshëmshtëpi, plaçkat e shtëpisë. Rraqet e shtëpisë. Do të bëjmë gati rraqet.
2. Gjërandryshmevjetra, vjetërsira, rrangulla. Nuk merreshin më me mbledhjen e rraqeve për t’i shitur.
Sin.: rraçka, plaçka, rrangullina, rranga, rraqe, rraqurina, partalle, rrapashtinga.
Ngriti (mblodhi) rraqet (dikush) mospërf. shih ngriti (mblodhi) leckat (dikush) mospërf. Me rraqe e me pragje me njerëz e gjithë ç’ka në shtëpi; me çdo gjë, me gjithçka; me laçka e (me) plaçka; me lecka e (me) pecka; me tesha e kotesha; me lëng e (me) plëng; me shtëpi e bagëti.

RRAÇKA
RROGSHTAJË

RROGSHTÁJ/Ë, ~A f. sh. ~A, ~AT 1. Sende apo rrobavjetruara e pa vlerë; rraqe, rrangulla. I nxori përjashtagjitha rrogshtajat.

RROKSHTAJË
RROPULLI

RROPULLÍ,~TË f. vet. sh. 1.brendshmet e kafshëve a të njeriut, përbrendësat. Rropullitë e kafshëve. Ia hoqi rropullitë.
2. fig. Sende e rraqe pa vlerë, rrangulla; mbeturina. Mblidhte rropulli. Hodhi tutje rropullitë.
Sin.: brendshme, vjetërsira.

RRUNGËSHTAJË

RRUNGËSHTÁJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT përmb. 1. Rrungajë. Rrungështajë bore.
2. vet. sh. Rrangulla, vjetërsira. Rrungështajat e shtëpisë.

TROÇE

TRÓÇE,~T f. sh. 1. Punët e përgjithshmeshtëpisëbën amvisa. I bërigjitha troçet.
2. Rrangulla, rraqeshtëpisë. Gjeju vendin atyre troçeve se na pengojnë.

TRUCUAR
ÇOPARKA
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.