Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
GËRDÁLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bised. 1. Kalë i vjetër dhe i dobët sa i duken kockat. Gërdallë e vjetër. Kishte hipur mbi një gërdallë.
2. fig., shar. Njeri me trup të gjatë dhe shumë të dobët; njeri i plakur dhe shumë i dobët. Gërdallë e gjatë. Gërdallë plakë.
3. fig. Diçka e vjetruar dhe e shkatërruar që nuk vlen më; diçka pa vlerë. Makinë gërdallë. Mbeti këtu kjo gërdallë (për makinën).
4. si mb. Që është i vjetër. Kalë gërdallë. Shtëpi gërdallë. Tokë (arë) gërdallë.
✱Sin.: rrangallë, gargë, rrozg, ngordhësirë, harvallinë.
PAFUQÍSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që nuk është i fuqishëm; i dobët, i pafuqi; kund. i fuqishëm. Plak i pafuqishëm.
2. I pamundur, i pafuqi. Ndihej i pafuqishëm.
3. Që nuk i ka forcat, mundësitë a aftësitë për t’ia dalë mbanë diçkaje; që nuk gjen në vetvete forca për të përballuar diçka. Njeri i pafuqishëm. Ishte i pafuqishëm ta ndihmonte.
4. Që ka mjete materiale, mundësi ekonomike, forca etj. të pakta e të pamjaftueshme, i dobët. Shtet i pafuqishëm. Ekonomi e pafuqishme.
5. Që i mungon forca, vrulli a energjia e nevojshme; i dobët. Erë e pafuqishme. Rrymë e pafuqishme. Dritë e pafuqishme. Zë i pafuqishëm. Gjuajtje e pafuqishme (sport).
✱Sin.: i pafuqi, i dobët, i mekur, i këputur, i ligshtë, i shflukët, i pamundur, i flashkët, i ngordhur, i shkordhët, i shflukët, gjunjëprerë, i ronitur, strokaq, tehndryshkur, i sëmurë, anemik, i dobësuar, trupdobët, i humbur, shëndetlig, i kalbur, i dërrmuar, i rraskapitur, i grymosur, rrangallë, strokaq, hallkeq.
PAVLÉFSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që s’ka asnjë vlerë, që s’i plotëson kërkesat e nevojshme për diçka; i papërshtatshëm për diçka; që s’hyn më në punë, i padobishëm; kund. i vlefshëm. Gjë e pavlefshme. Dru i pavlefshëm. Ushqim i pavlefshëm. U bë i pavlefshëm.
2. zyrt., drejt. Që nuk është bërë sipas rregullave, sipas ligjeve etj. të vendosura a që nuk plotëson kërkesat e duhura; që s’është më në fuqi, që s’vlen më e që s’pranohet; kund. i vlefshëm. Autorizim (dokument) i pavlefshëm. Shkresë (fletë votimi) e pavlefshme. E shpallën (e quajtën) të pavlefshëm.
3. Që s’ka ndonjë rëndësi për dikë a për diçka; që nuk sjell ndonjë dobi, i padobishëm, i kotë; kund. i vlefshëm. Veprim (mendim, propozim) i pavlefshëm. Tezë e pavlefshme. Është e pavlefshme.
✱Sin.: i pavlerë, i pavlershëm, i parëndësishëm, i kotë, i batall, i padobishëm, i papërshtatshëm, hulinë, i zgjyrosur, i rrëzuar, skuriq, surrogat, rrozg, rrozgan, i zbrazët, i zhvlerësuar, i varfër, baltë, byk, krimb, beribat, rrangallë, i humbur, vulëhumbur, baltë, zarbë, mizë, leckë, leckaman, zhelan, zhele, i kalbur, i krimbur, i panevojshëm, i papranueshëm.
PLÁKUR (i, e) mb. I shkuar në moshë, që është plakur; që ka qenë a ka jetuar prej shumë kohësh, i moçëm; i vjetër. Burrë i plakur. Qen i plakur. Dru i plakur.
✱Sin.: plak, plakaman, plakosh, plakush, plakujë, plakuçan, plakarec, plakaruq, plakarush, plakëricë, plakëmadhe, i mplakur, i vjetër, i shkuar, i thyer, i vjetruar, i moshuar, i moçëm, i lashtuar, i jetosur, jetëngrysur, rrangallë, rrol, rrosh, rrozg.
RRÁNGA,~T f. vet. sh. Rrangulla. Iku me gjithë rranga dhe nuk u kthye më.
✱Sin.: rrangulla, rrangullina, rraqe, vjetërsira, plaçka, rrangallë, rrapashtinga.
RRANGÁLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT [RRANGÁLL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET] 1. Diçka e vjetër dhe e prishur, vjetërsirë; rrangulla. Merrej me shitblerjen e rrangallave. Rrangallat i kishin mbushur bodrumin.
2. Kafshë barre e vjetër, gërdallë. Ngarkoi rrangallën e tij dhe u nis për rrugë.
3. fig. Njeri i plakur e i pafuqishëm. Tashmë ai ishte shndërruar në një rrangallë.
4. fig. bised. Vepër a diçka tjetër që nuk ka asnjë vlerë. Pushteti ishte si rrangallë që rëndonte qytetarët e vet.
♦ I bie rrangallës flet kot.
✱Sin.: rrangulla, rrangullina, rrangallinë, rranga, rraqe, rraqurina, vjetërsirë, gërdallë, partalle, rrapashtinga.
RRÁNGULLA,~T f. vet. sh. Sende, orendi e plaçka të tjera të një shtëpie, zakonisht të përdorura a të vjetruara e pa ndonjë vlerë të madhe; rraqe. Përzgjodhi rrobat më të mira, të tjerat i bashkoi me rrangullat e shtëpisë.
✱Sin.: rrangullina, rranga, rraqe, vjeturina, vjetërsira, plaçka, rrangallë, rrapashtinga, rroburina.
RRANGÚLLÍNA,~T f. vet. sh. Rrangulla. Kërkonte diçka nëpër rrangullina.
✱Sin.: rrangulla, rranga, vjeturina, vjetërsira, plaçka, rraqe, rroburina, rrangallë.
RRAPASHTÍNGA,~T f. vet. sh. Rraqe. Gruaja kishte nxjerrë rrapashtingat në ballkon.
✱Sin.: rrangulla, rrangullina, rraqe, vjetërsira, plaçka, rrangallë.
TERÉNXH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. kryes. sh. Hekurishte që kanë shërbyer dikur si enë; teneqe e ndryshkur; rrangallë; rraqe, kanaçe. Mblidhte terenxha.
2. fig., keq. Grua e thatë e llafazane; gjuhustër, gojëpashmagje, llafazane. Erdhi ajo terenxha?
3. si mb. Që është llafazane. Grua terenxhë.
✱Sin.: hekurishte, teneqe, pafillë, rrangallë, rraqe, kanaçe.
VJETURÍN/Ë,~A f. kryes. sh. ~A, ~AT Vjetërsirë. Dyqan vjeturinash. Grumbullonte vjeturina. Shiste vjeturina. Mblodhi (shiti, bleu) vjeturina. Vjeturina e shkatërrina.
✱Sin.: vjeturinë, plaçkurinë, rrangallë, rraqe, rrangullina.
VJETËRSÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. kryes. sh. Sende a veshje të vjetra, të përdorura a që u ka kaluar koha. Dyqan vjetërsirash. Shitës vjetërsirash. Grumbullon vjetërsirat. Përpunon vjetërsirat. I fali një vjetërsirë.
2. fig. Diçka e vjetër së cilës i ka kaluar koha; e vjetra. Vjetërsirat e kohës së kaluar.
✱Sin.: e vjetër, vjeturinë, plaçkurinë, rrangallë, rrangullina, zhallogë, çoparka, çakla, furde, partalle, rraqe, rropulli, e shkuar, e kaluar, e djeshme.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë