FJALOR I MADH I GJUHËS SHQIPE

►BIZHÁT/EM jovep., ~A (u), ~UR bised. 1. vetv. Më shkojnë të dridhura të menjëhershme në trup nga të ftohtët ose nga ndonjë ndjenjë e fortë; ngjethem, rrëqethem.
2. vetv. Më bëhet trupi si i ngrirë; vet. v. III (me trajtë të shkurtër përemërore në r. dhanore) më ngrin (dora, këmba etj.) dhe më bën miza-miza; mpihem, drunohem.
3. pës. e BIZHÁT.
✱Sin.: ngjethem, rrëqethem, përqethem, drithërohem, mpihem, drunohem, ngathem, ngalem, athëtohem.

►BËZHÚR/EM jovep., ~A (u), ~UR krahin., vetv. 1. Lagem lehtë me ujë, spërkatem.
2. Më hyjnë dridhmat (nga të ftohtët, nga ethet, nga ndonjë ndjenjë e fortë etj.); edhe fig. dridhem, fërgëlloj, rrëqethem.
3. pës. e BËZHÚR.

►DRÍDHEM jovep., DRÓDHA (u), DRÉDHUR 1. vetv., vet. v. III Rrotullohet vetë disa herë rreth vetes në një drejtim e shtrëngohet; përdridhet; kund. zhdridhet. U drodh peri (filli, litari). Iu drodh gjalmi.
2. bised., vetv. Rrotullohem në një drejtim, rrotullohem nga njëra anë në tjetrën, kthej trupin, kthehem. U drodh majtas (djathtas). Dridhet e përdridhet.
3. vetv., vet. v. III Merr trajtë të valëzuar, bëhet dredha-dredha; përdridhet. Kanë filluar t'i dridhen flokët.
4. bised., vetv. Ndërroj a kthej rrugën, lë rrugën që kam nisur e marr një tjetër, kthehem, dredhoj. U drodh nga e majta. U drodhën prapa kodrës.
5. vetv., vet. v. III Lëviz shpejt e shumë herë, bën lëkundje të shpeshta, ka dridhje. Dridhen gjethet e pemëve. Dridhet teli. I dridhet dora. I dridhej buza (mjekra). I dridhen gishtërinjtë. Dridhet si purteka në ujë. Dridhet flaka.
6. vetv. Me zënë të dridhurat, rrëqethem (nga ethet, nga të ftohtët etj.); kam të dridhura a rrëqethje në trup nga një ndjenjë e fortë; fig. drithërohem. Dridhej nga të ftohtët (nga ethet). Dridhej nga inati (nga dëshpërimi, nga frika). Dridhej për të birin.
7. edhe fig., bised., vetv. Tundet që nga themelet diçka, tundet a lëkundet fort, tronditet; më zë një frikë e madhe, më hyjnë dridhmat, trembem shumë. Dridhej toka prej tij. Dridhej para tij.
8. vetv., vet. v. III Del duke lëvizur lehtë më lart e më poshtë se toni kryesor, ngrihet e ulet pak (për zërin). I dridhej zëri nga mallëngjimi (kur këndonte).
9. vetv., vet. v. III Jep një shkëlqim herë të fortë e herë të dobët, vezullon. Dridheshin yjtë. Dridhet drita. Në sy i dridhej një dritë.
10. pës. e DREDH.
✱Sin.: përdridhem, spërdridhem, fërfërij, endem, shalakatem, dridhtohem, rrëqethem, ngjethem, përqethem, puprrohem, purtekem, tronditem, tmerrohem.
♦ Nuk i dridhet *bebja e syrit (dikujt). I dridhet *buza (dikujt). Nuk i dridhet *dora (dikujt). M’u drodhën *flokët. I dridhen *gjunjët (dikujt). I dridhen *këllqet (dikujt). I dridhen *këmbët (dikujt). M’u drodh *këmisha (në trup, në shtat). I dridhen *leqet (e këmbëve). M’u drodh (m’u ngjeth, m’u rrëqeth) *mishi (mishtë). I dridhet *mjekra (dikujt). Nuk i dridhet *pushka (dikujt). Nuk i dridhet (nuk i luan, nuk i lëviz) *qepalla (qerpiku) (dikujt). S’më dridhet *qimja. M’u drodhën *qimet e kokës. Nuk i dridhet (nuk i lëviz, nuk i luan) *syri (dikujt). M’u drodhën *telat e zemrës. Më dridhet (më përpëlitet) *zemra (shpirti) (për dikë a për diçka).

DRITHËRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur dridhem a rrëqethem.
2. Gjendja kur shqetësohem; tronditje.
3. Dridhmë. Drithërim i lehtë. Psherëtiu me drithërim.
✱Sin.: dridhje, drithërimë, rrëqethje, shqetësim, përmallim, tronditje.

►DRITHËR/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Më zënë të dridhura të lehta, ndiej rrëqethje (nga të ftohtët, nga një ndjenjë e fortë etj.), dridhem, rrëqethem. Drithërohej nga të ftohtët.
2. fig., vetv. Shqetësohem shumë për dikë a për diçka, më dridhet zemra, kam frikë se mos pësojë gjë a se mos mbetem pa të; ndiej dhembje të thellë për dikë, përmallohem; vuaj shumë për dikë a për diçka, përgjërohem. Drithërohej për djalin (për fëmijët).
3. pës. e DRITHËRÓJ₃.
✱Sin.: dridhem, rrëqethem, shqetësohem, përmallohem, përgjërohem.

DRITHËR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. jokal. Më zënë të dridhura të lehta, ndiej rrëqethje (nga të ftohtët, nga një ndjenjë e fortë etj.), dridhem, rrëqethem. Drithëronte nga ethet.
2. fig., jokal. Shqetësohem shumë për dikë a për diçka, më dridhet zemra; drithërohem për dikë a diçka. Drithëron për djalin. Drithëronin për bukë (për kafshatën e gojës). I drithëron zemra (shpirti).
3. fig., kal. E shqetësoj shumë dikë, e fut në merak të madh; i fut dikujt frikë të madhe, i shtie dridhmat; bëj që të ndiejë një dhembje të thellë, e përmalloj; e bëj që të vuajë, e mundoj. Krisma i drithëroi fëmijët. E drithëron malli (kujtimi) për të. E drithëronte ai mendim.
✱Sin.: dridh, rrëqeth, shqetësoj, përmalloj, përgjëroj.

MORNÍC/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Mbushem me mornica.
✱Sin.: rrëqethem, puprrohem, pupurriqem, puçërrosem, dridhem.

►NGJÉTH/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. 1. Më shkojnë të dridhura në trup, më bëhet mishi kokrra-kokrra nga të ftohtët ose nga një ndjenjë e fortë (nga frika, tmerri, neveria etj.), rrëqethem, më shkojnë mornica. U ngjeth nga të ftohtët (nga ethet). U ngjeth nga tmerri. Ngjethet kur e kujton. Kjo këngë më bën të ngjethem.
2. vet. v. III I ngrihen qimet përpjetë një kafshe, i ngrihen puplat përpjetë një shpendi. Ngjethet macja sa sheh një qen të huaj. Ngjethet gjeli i detit.
✱Sin.: rrëqethem, dridhem, kërleshem.
♦ M’u ngjeth (m’u drodh, m’u rrëqeth) *mishi (mishtë). M’u ngjeth (m’u rrëqeth) shtati (*trupi). Më ngjethet *zemra (shpirti).

►PUPRR/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Mbushem me puprra.
2. vetv. Më bëhen a më shkojnë mornica në trup; mornicem; rrëqethem.
3. vetv. Mblidhem, rrudhem (nga të ftohtët, nga frika etj.).
4. pës. e PUPRRÓJ. U puprrua nga të ftohtët.
✱Sin.: mornicem, rrëqethem, pupurriqem, puçërrosem, dridhem.

►PUPURRÍQ/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Më bëhen mornica në trup (nga të ftohtët, nga frika etj.); puprrohem. Iu pupurriq mishi (kurrizi).
2. vetv. Mblidhem, rrudhem (nga të ftohtët, nga frika etj.); rrëgjohem. Iu pupurriq trupi. U pupurriq nga tmerri.
3. pës. e PUPURRÍQ. U pupurriq nga thëllimi.
✱Sin.: pupurriqem, mornicem, rrëqethem, rrëgjohem.

►PËRQÉTH/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Rrëqethem, ngjethem. Iu përqeth trupi.

►RRËQÉTH/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Më shkojnë të dridhura në trup, më pupurriqet mishi nga të ftohtët a nga një ndjenjë e fortë tronditëse; ngjethem, më shkojnë mornica (edhe fig.) Rrëqethem nga të ftohtët. Iu rrëqethën leshrat e kokës.
✱Sin.: përqethem, drithërohem.
♦ M’u rrëqeth (m’u drodh, m’u ngjeth) *mishi (mishtë). M’u rrëqeth (m’u ngjeth) shtati (*trupi).

►TËRQÉTH/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Rrëqethem, ngjethem, më hyjnë mornica. U tërqeth dhia.

VËRCIKÁT/EM jovep., ~A (u), ~UR vetv. Bëj lëvizje të shpejta e të shkurtra; dridhem; më zënë të dridhurat nga ethet, nga të ftohtët, nga tendosja nervore, temperatura; frika etj. Vërcikatej nga të ftohtët (ethet). I vërcikatej trupi nga temperatura.
✱Sin.: dridhem, rrëqethem, ngjethem.

►VËRZËL/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Endem, sillem andej-këtej pa ndonjë qëllim të caktuar, sillem kot. Ai vërzëlohej sa në një vend, sa në një tjetër.
2. vetv. Rrëqethem, më zënë të dridhurat në trup (nga ethet, të ftohtët, temperatura, nga zemërimi, inati etj.); më shkojnë dridhma, mornica. U vërzëlua nga të ftohtët (temperatura). Vërzëlohej nga inati. U vërzëlua nga frika.
3. pës. e VËRZËLÓJ.
✱Sin.: endem, lëviz, rrëqethem, dridhem, ngjethem.