Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
GËRMÁDH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Mbetjet e një ndërtese, të një kështjelle, të një ure etj. të shkatërruar a të shembur; vet. sh. rrënojat e një qyteti a të një qendre dikur të banuar. Gërmadhat e qytetit të vjetër. Kaluan nëpër gërmadhat. Mbetën gërmadha. Do të bëhet një grumbull gërmadhash.
2. bised. Shtëpi e keqe banimi, ndërtesë e vjetër; mekanizëm i vjetër, që është shkatërruar nga përdorimi i gjatë. Banonin në një gërmadhë. Punonte me atë gërmadhën.
3. fig., bised., mospërf. Njeri me trup të dobët e të pafuqishëm (nga pleqëria a nga ndonjë sëmundje). Gërmadhë e vjetër. U bë gërmadhë.
4. fig. Mbeturinat e diçkaje të kaluar, të zhdukura të përmbysur. Mbi gërmadhat e regjimit të vjetër.
5. si mb. I shkretë, i gjorë. Gërmadha plakë! Ç’e gjeti, gërmadhën!
6. si mb. Që është shkatërruar. Shtëpi gërmadhë. Qytet gërmadhë. Njeri gërmadhë. Kemi sot një arsim publik gërmadhë.
✱Sin.: rrënojë, rrënore, rrënim, leranë, murishtë, shembë, kërmalle, gumëratë, vjetërsirë, karakatinë, ngordhësirë, mbeturinë, pasojë, gjurmë, i shkretë.
♦ U bë gërmadhë. 1. (diçka) U shkatërrua krejt (për një ndërtesë a për një qytet). 2. (dikush) U dobësua e u tret nga trupi dhe s’ka fare fuqi (nga pleqëria a nga një sëmundje). Më ka qarë gërmadha nuk presin nga unë që të ndihmoj shtëpinë, familjen; s’jam i zoti të mbaj shtëpinë në këmbë, nuk di të bëj asnjë punë.
RRËNÓJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Mbeturinë e një ndërtese të rrëzuar a e një qendre banimi të shkatërruar, gërmadhë. Rrënojë e vjetër. Rrënojat e kështjellës. Rrënojat e Apolonisë. Grumbull rrënojash.
2. fig. libr. Diçka që është shembur e shkatërruar tërësisht nga zhvillimi historik. Rrënojat e historisë.
✱Sin.: rrënore, rrënim, muranë, murishtë.
SHKRETËTÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. gjeogr. Hapësirë e gjerë pothuajse pa bimësi e pa botë shtazore, zakonisht e mbuluar me rërë, ku reshjet e shiut janë shumë të pakta e të rralla. Bimë të shkretëtirave. Deveja e shkretëtirës. Oazat e shkretëtirës. Shkretëtirë ranore (shkëmbore). Shkretëtirë akulli (akullnajore) hapësirë e gjerë e mbuluar me akuj të përjetshëm.
2. Vend i shkretë, i zbrazët, pa njerëz; vend i largët e i pabanuar, humbëtirë. Kishte mbetur vendi si një shkretëtirë. Ishte kthyer qyteti në një shkretëtirë.
✱Sin.: humbëtirë, rrënore, shkreti.
♦ Zë në shkretëtirë libr.
SHKRETËTÍR/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. gjeogr. Hapësirë e gjerë pothuajse pa bimësi e pa botë shtazore, zakonisht e mbuluar me rërë, ku reshjet e shiut janë shumë të pakta e të rralla. Bimë të shkretëtirave. Deveja e shkretëtirës. Oazat e shkretëtirës. Shkretëtirë ranore (shkëmbore). Shkretëtirë akulli (akullnajore) hapësirë e gjerë e mbuluar me akuj të përjetshëm.
2. Vend i shkretë, i zbrazët, pa njerëz; vend i largët e i pabanuar, humbëtirë. Kishte mbetur vendi si një shkretëtirë. Ishte kthyer qyteti në një shkretëtirë.
✱Sin.: humbëtirë, rrënore, shkreti.
♦ Zë në shkretëtirë libr.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë