Fjalori

Rezultate në përkufizime për “romantik”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DREJTIM

DREJTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur drejtoj; vënia drejt e diçkaje të shtrembër, të lakuar, të përkulur a të kërrusur; rregullim i diçkaje të shtrembëruar. Drejtimi i trupit (i këmbës). Drejtimi i supeve. Drejtimi i shufrave (i telit). Drejtimi i syve vështrimi drejt përpara (për dikë që shikon shtrembër).
2. edhe fig. Pikë drejt së cilës shkon dikush a diçka; ana nga është kthyer diçka ose drejt së cilës lëviz diçka për të arritur në një vend; hapësira nga gjendet ose nga shkon dikush a diçka. Drejtimi i lëvizjes. Pa drejtim të caktuar pa adresë. Në drejtim të paditur. Në drejtim të veriut (të jugut). Drejtimi kryesor. Në drejtim të kundërt. Në drejtim të pyllit. Drejtimi i makinës. Drejtimi i lëvizjes (i forcës) (edhe fiz.). Me drejtim nga e djathta (nga e majta). Në disa drejtime. Në këtë (në atë) drejtim. Në çdo drejtim. Në të gjitha drejtimet. Top pa drejtim (sport.). Merr (ndjek) drejtimin. Ndërroi (ndryshoi, ktheu) drejtimin. Përcaktoi (humbi, ngatërroi) drejtimin. - Në ç’drejtim bie fshati? Shkon (lëviz) vetëm në një drejtim. Iku pa ndonjë drejtim.
3. Qëndrimi që ka ose që merr një trup, mënyra e vendosjes ose e qëndrimit të tij. Drejtim horizontal (i pingultë, i pjerrët). E vë në drejtim të murit. S’ka drejtim s'është drejt.
4. Ecuria që ndjek zhvillimi i diçkaje, vija a rruga e zhvillimit të një veprimtarie, të një dukurie etj.; synimi a qëllimi që ndjek dikush; prirja drejt një fushe të jetës. Me drejtim shkencor (mësimor). Me drejtim industrial (bujqësor, blegtoral).
5. Rrymë e caktuar në një fushë të jetës politike, shoqërore, mendore, kulturore, artistike etj.; parim drejtues politik, ideologjik, kulturor etj.; prirja drejt një rryme të caktuar filozofike. Drejtim ideologjik (filozofik, letrar, artistik).. Drejtim idealist (metafizik). Drejtim romantik (realist). Drejtim përparimtar (demokratik). Drejtimi letrar (i realizmit kritik, i klasicizmit).
6. Pikëpamje. Në këtë (në atë) drejtim. Shqyrtoj nga të gjitha drejtimet. Nga çdo drejtim që ta shohësh.
7. Detyrat a funksionet që i jepen dikujt për të drejtuar një veprimtari, njëkompani, një organizatë etj.; organi drejtues, udhëheqja. Është (punon) në drejtimin e koorporatës (të firmës, të biznesit, të kompanisë). I dhanë drejtimin artistik (teknik) të festivalit.
8. fig. Rruga e veprimeve ose e sjelljes së dikujt. Drejtim i mirë (i keq, i shtrembër). Mori drejtim të mirë. I dha një drejtim.
9. Emri e mbiemri dhe vendbanimi i marrësit a i dërguesit, që shënohen mbi një dërgesë postare ose që i jepen dikujt për ta ditur se ku të drejtohet; të dhënat për vendin ku gjendet një institucion etj.. Drejtimi i vjetër (i mëparshëm, i ri). Drejtimi i marrësit (i dërguesit). Jep (lë) drejtimin. Pa drejtim të caktuar. Mungon drejtimi. - Cili është drejtimi i tij (i saj)?
✱Sin.: shtrirje, zgjatje, rrafshim, kthim, sjellje, përqendrim, orientim, hedhje, kryesim, dirigjim, udhëheqje, qeverisje, komandim, kah, rreshtim, prirje, profil, rrugë, udhë, vijë, hulli, ravë, rrymë, këndvështrim, adresë.
♦ I jap drejtim (diçkaje) libr. e vë në rrugën e zgjidhjes; ia gjej zgjidhjen si t’ia bëjë; vendos, nuk lëkundem më për diçka.

HEROIKO-ROMANTIK

HEROÍKO-ROMANTÍK,~E mb. Që ka karakter heroik dhe romantik. Vepër heroiko-romantike.

LIRIKO-ROMANTIK

LIRÍKO-ROMANTÍK,~E mb. Që ka të bëjë me lirikën dhe romantiken, që i përket lirikës dhe romatikës si motive të krijimit; që ndërthur lirizmin me botëkuptimin romantik. Cikël poetik me ton liriko-romantik. Melodi liriko-romantike.

PËRGJITHËSOR

PËRGJITHËSÓR,~E mb. Gjithëpërfshirës. Këngëtimi romantik vetjak e përgjithësor.

ROMANTIK

ROMANTÍK,~E mb. 1. Që lidhet me romantizmin, që i përket romantizmit, i romantizmit; që ka veçoritë e romantizmit. Letërsia (muzika) romantike. Rrymë romantike. Roman romantik. Poezi romantike. Poet (shkrimtar) romantik. Botëkuptim romantik. Shkolla romantike.
2. Që është ëndërrues e shumë i ndjeshëm; që priret nga romantizmi; që përshkohet nga romantizmi. Njeri romantik. Me shpirt romantik. Rrëfim romantik. Hov (vrull) romantik.
3. Që të ngjall romantizëm; që ka diçka ëndërrimtare, pak të fshehtë ose fantastike. Vend romantik. Pamje (fytyrë) romantike.

ROMANTIKË

ROMANTÍK/Ë,~A f. Ajo që të ngjall ndjenja romantike dhe të tërheq për diçka të lartë e fisnike; vështrimi romantik i botës e i njerëzve, që shfaqet në një vepër a në një punë. Romantika e moshës. Romantika e natyrës. Romantika në art.

ËNDËRRUES

ËNDËRRÚES,~E mb. 1. Që i pëlqen të ëndërrojë, që ëndërron t’i plotësohet një dëshirë e zjarrtë a të arrijë një qëllim të lartë. Njerëz ëndërrues. Poetë (dijetarë) ëndërrues. Të rinj ëndërrues.
2. Që largohet nga bota e vërtetë e rron me ëndrra të kota, që ka prirje të ëndërrojë gjëra të paplotësueshme, që rron me fantazira. Rrëshqiti në gjendjen e largët ëndërruese.
3. Që shpreh ëndërrim, që duket sikur ëndërron. Sy ëndërrues. Zë (ton) ëndërrues.
✱Sin.: ëndërrimtar, ëndërritës, ëndërrtar, vegimtar, romantik, utopist, vegimor.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë