Fjalori

Rezultate në përkufizime për “reshte”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

PLAÇKË

PLÁÇK/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT 1. edhe përmb. Tërësia e sendeve dhe e orendive shtëpiake, pasuri e mall që ka dikushshtëpi. Vuri (bëri, mblodhi) shumë plaçkë. Kishte plaçkëmadhe. Plaçkat e shtëpisë.
2. zakon. sh. Rrobat e sendet e tjera vetjake, që merr me vete dikush kur udhëton ose kur largohet nga shtëpia, tesha. Plaçkat e udhëtimit. Plaçkat e nuses. Një valixhe (një bohçe) me plaçka. Mblodhi plaçkat. Mori pak plaçka me vete. Ngarkoi (solli) plaçkat.
3. kryes. nj., bised. Copë stofi, cohe etj., që përdoret për të bërë veshje; veshje prej stofi a prej pëlhure. Plaçkë e mirë (e fortë).
4. Çdo send që i rrëmbehet a i merret me dhunë dikujt; armë e sendetjera që i kapen armikutluftë; pre. Plaçka e luftës. Bënin plaçkë vidhnin, plaçkitnin, bënin pre. Zunë shumë plaçkë. Ranëplaçkë. Ndanë plaçkën.
5. fig., bised., mospërf. Njeri; gjë (kur nuk duam t’i themi emrin). Plaçkë e mirë (e keqe).
6. Diçka fare e imët, ashkël e vogël, grimcë, lëmishte etj. I hyri një plaçkë në sy. Ra një plaçkëgjellë.
7. vet. sh., bised. Rropullitë, të përbrendshmet. Plaçkat e barkut.
Sin.: rrangulla, rraqe, reshte, rrobë, pre, rrësk, të brendshme, send, orendi, çaparkë, pasuri, gjë, mall, tesha, rroburina, plaçkurina, copë, cohë, veshje.
Me një *këndes (gjel, kaposh, kokosh) plaçka. M’u plaçkë (*plagë) në sy (dikush a diçka). I dridhen plaçkat e barkut (dikujt) shih i dridhen zorrët e barkut (dikujt). Me një *këndes (gjel, kokosh, kaposh) plaçka. Me *laçka e (me) plaçka. I mblodhi (i ngriti, i ngarkoi) plaçkat (dikush) iron. u shpërngul dhe shkoi në një vend tjetër; u largua me turp a i përzënë nga dikush. Me plaçkashkop. 1. Shumë i varfër, pa shtëpi e pa katandi, që s’ka ku të futë kokën. 2. Që endet nga e keqja sa në një vendtjetrin pa u ngulur diku; endacak, bredharak. Plaçkë tregu keq. diçka që, sipas disave, mundshitet e të blihet në çdo kohë, mundkalojë nga një dorë te një tjetër pa pyeturzotin.

SENDTH

SENDTH,~I m. sh. ~E, ~ET Gjë, send. Sendth i keq që nuk dihet gjë. Mblidhi sendthet e tua dhe largohu.
Sin.: teshë, rrangull, plaçkë, mall, reshte.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.