Fjalori

Rezultate në përkufizime për “rentë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DAMLLA

DAMLLÁ,~JA f., bised. 1. mjek. Sëmundje e rëndëvjen nga gjakrrjedhja në tru ose nga mpiksja e gjakutenët e trurit dheshkakton menjëherë humbjen e ndjenjave e ndërprerjen e lëvizjeve, shpeshherë pa ndaluar frymëmarrjen e qarkullimin e gjakut; pikë. I ra (e goditi) damllaja. Vdiq nga damllaja. U ra si një damlla. Të rentë damllaja! (mallk.). Damllaja e qumështit (veter.) sëmundje e rëndë e bagëtive, që shfaqet me dobësimpërgjithshëm, me fryrjesyve e të barkut dhe me çrregullim të të ecurit.
2. fig. Fatkeqësi e madhe a goditje e rëndë dhe e papritur. Lajmi i vdekjes qe një damlla për të gjithë.
I ra damllaja (dikujt) ngriuvend, u shtang, u si i vdekur (nga një lajm i hidhur, nga inati etj.); i ra pika. I kalli damllanë (dikujt a diçkaje) bised. e la, e flaku, e braktisi, nuk merret fare me të, se nuk e vlen a nuk e meriton; i kalli bretkun; i kalli (i futi) murtajën; i kalli (i futi) djallin; i kalli brirët.

HARAÇ

HARÁÇ,~I m. sh. ~E, ~ET 1. hist. Detyrim a taksë e veçantëkohën e mesjetës, që i jepte ose i paguante një shtet një shteti tjetër kur mundej prej tij a kur pranonte t'i nënshtrohej atij; rentë.
2. fig., iron. Detyrim zakonishtpara, taksë e paligjshme; borxh. Haraç për kokë. Paguanin haraçin.
Sin.: rentë, teloznë, taksë, detyrim.

RENTË

RÉNT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT ek. ardhura në të holla ose në natyrëmerr pronari i një toke, i një pasurie ose i një kapitali; të ardhuramerren pa punuar. Rentë feudale. Rentë vjetore. Renta e tokës. Rentënatyrë. Jetonin me rentë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.