Fjalori

Rezultate në përkufizime për “radhitur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

AJROJ

AJR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal. 1. Mbush me ajër një mjedis të mbyllur, ndërroj ajrin në një mjedis, ajros një hapësirë (shtëpi, dhomë, klasë etj.); fut ajër të pastër në një mjedis që ka nevojë për rrymim ajri, ajros. Ajroj dhomën e fjetjes. Ajroj lokalet e mbyllura. Ajruan odën e vjetruar.
2. Nxjerr diçka në ajër të pastër; hedh në erë (drithin etj.) për ta pastruar ose që të mos prishet. Ajroj teshat. Ajroj misrin (grurin). Ajroj leshin (pambukun). Ajroj puplat. Ajroj këmbët.
3. bujq. Shkrifëroj tokën me shatë ose vegla të tjera pune që të marrë ajër. Ajroj tokën (arën). Ajroj dheun e luleve.
4. bujq. Krasit a rralloj degët e një peme, që të marrë ajër më mirë. Ajroj pjergullën. Ajroj kumbullat.
5. shtypshkr. Rralloj ose krijoj hapësirë mes shkronjave ose rreshtave të një teksti të radhitur, që të lexohet më lehtë. Ajroj titullin.
6. fig., poet. Bëj të frymëzohet. Ia ajroi shpirtin (botën).

ALFABETIKISHT

ALFABETIKÍSHT ndajf. Sipas rendit alfabetik, sipas radhës së shkronjave, në mënyrë alfabetike, në rend alfabetik. Rendit alfabetikisht. Librat në bibliotekë janë sistemuar alfabetikisht. Fjalët në regjistër janë radhitur alfabetikisht.

ARADHUAR

ARADHÚAR (i, e) mb. I rreshtuar në një ushtri; i regjistruar për të kryer shërbimin ushtarak. I aradhuar në armatë (ushtri).
✱Sin.: i radhitur, i renditur, i rreshtuar, i vargitur.

FAQOS

FAQÓS vep., ~A, ~UR 1. E gdhend në të katër anët; diçka, faqoj. Faqos drurin.
2. shtypshkr. Ndaj lëndën e radhitur dhe e vendos në format e një faqeje libri, të një gazete, të një reviste etj. Faqosi gazetën.
✱Sin.: gdhend, faqoj, rrafshoj.

FAQOSJE

FAQÓSJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Gdhendje a latim (i gurit, i drurit etj.). Faqosje e thjeshtë. Reparti i faqosjes.
2. shtypshkr. Ndarja e lëndës së radhitur duke e vendosur në formën e një faqeje libri, të një gazete, të një reviste etj.; reparti që bën këtë proces në një shtypshkronjë, gazetë, revistë etj. Bëj faqosjen. Pas korrektimit e kaloi artikullin te faqosja.

FAQOSËS

FAQÓSËS,~I m. sh. ~, ~IT shtypshkr. Punëtori që faqos lëndën e radhitur. Faqosësit e gazetës bënë një punë të mirë.

FAQOSËSE

FAQÓSËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET shtypshkr. Punëtorja që faqos lëndën e radhitur. Kishte punësuar një faqosëse të re.

FORMAT

FORMÁT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. shtypshkr. Përmasat e një libri, e një reviste, e një faqeje të radhitur etj.; formë. Format i madh (xhepi).
2. kompj. Strukturë, mjet a mënyrë e përcaktuar për të regjistruar e për të mbajtur të dhëna për përpunim e për ruajtje. E ruaj në format PDF. E kopjoj në format disku.

MERENDUAR

MERENDÚAR (i, e) mb. Që është merenduar. Argumente të merenduara me kujdes.
✱Sin.: i radhitur, i rreshtuar, i renditur, i radhuar, i sërënditur, i sërosur.

PARADHITUR

PARADHÍTUR (i, e) mb. Që nuk është radhitur; i pasistemuar; kund. i radhitur. Libra të paradhitura.

PARENDITUR

PARENDÍTUR (i, e) mb. 1. Që nuk është renditur, i parregullt, i çrregullt, kaotik; kund. i renditur. Libra të parenditur. Tavolina (mobilie) të parenditura.
2. I paradhitur; kund. i radhitur. Tekst i parenditur. Fjalë të parenditura.
✱Sin.: i parregullt, i çrregullt, i pasistemuar, kaotik, i paradhitur.

RADHIM

RADHÍM,~I m. 1. Radhitje. Radhimi i trupave. Punëtor i radhimit. Reparti i radhimit. Jepet (dërgohet) për radhim.
2. Vija e drejtë, në të cilën janë radhitur njerëzit ose sendet, drejtim. Radhimi djathtas (majtas)! (usht.) komandë për të marrë drejtimin e rreshtit djathtas (majtas). Mbaj radhimin. Marr radhimin.
✱Sin.: radhitje, drejtim.

RADHITEM

►RADHÍT/EM jovep., ~A (u), ~UR 1. vetv. Vihem në radhë, rreshtohem; hyj në një radhë, zë vend në rresht. Radhiten trupat. Radhitemi para flamurit. U radhitën të parët në kampionat.
2. fig., vetv. Hyj në radhët e një organizate ose të një grupi e marr pjesë në veprimtarinë e tyre; zë vend përkrah një tjetri për të bashkëpunuar me të. Radhitemi në një front të përbashkët. Është radhitur me forcat kundërshtare. Janë radhitur të gjithë në Lidhjen tonë.
3. fig., vetv. Vihem në një radhë me diçka a me dikë tjetër, zë një vend a një shkallë të caktuar. Radhitet me më të mirët. Radhiten në vendet më të përparuara.
4. pës. e RADHÍT.
✱Sin.: rreshtohem, renditem, rendohem.

RADHITUR

RADHÍTUR (i, e) mb. 1. Që është vendosur njëri pas tjetrit ose përbri njëri-tjetrit, i renditur, i rreshtuar. Listë emrash e radhitur alfabetikisht.
2. Që është radhitur në linotip ose në kompjuter. Tekst i radhitur.

RENDITUR

RENDÍTUR (i, e) mb. Që është vënë në rend, i radhitur, i rreshtuar. Fjalët në listë janë të renditura alfabetikisht.

RRESHTUAR

RRESHTÚAR (i, e) mb. Që është rreshtuar. Po u fliste lojtarëve të rreshtuar para portës.
✱Sin.: i renditur, i radhitur, i varguar, i vargëzuar.

STEREOTIP

STEREOTÍP,~II m. sh. ~A, ~AT shtypshkr. Formë prej plumbi ose prej lënde tjetër, e cila derdhet si kopje e lëndës së radhitur dhe përdoret në makinat e shtypit për botime me tirazh të madh. Stereotip plumbi (gome, lënde plastike). Derdhja e stereotipave. Vë (heq) stereotipat.

SËROSUR

SËRÓSUR (i, e) mb. Që është sërosur; i radhitur. Artikujt e sërosur dukeshin mirë. Po kontrollonte mes librave të sërosur.
✱Sin.: i sërënditur, i renditur, i rreshtuar, i varguar, i vargëzuar.

SËRËNDITUR

SËRËNDÍTUR (i, e) mb. Që është sërënditur; i radhitur. Librat e sërënditur dukeshin bukur në raft. Tani të gjitha i kishte të sërënditura si duhet.
✱Sin.: i sërosur, i renditur, i rreshtuar, i varguar, i vargëzuar.

VARGËZUAR

VARGËZÚAR (i, e) mb. 1. Që është vargëzuar, që është vendosur në radhë me të tjerë. Në mënyrë të vargëzuar. Male (kodra) të vargëzuara. Shtëpitë ishin të vargëzuara njëra pas tjetrës. Kodrat e buta shtriheshin në mënyrë të vargëzuar. Pemët ishin të vargëzuara në të dyja anë e rrugës.
2. fig. Që janë renditur njëri pas tjetrit, që është vënë varg diçka, që është varguar. Ngjarje të vargëzuara. Mendime (ide) të vargëzuara.
3. fig., keq. Që është zvarritur një punë a diçka a që zgjat shumë. Projekt i vargëzuar. Punë e vargëzuar. Vendim i vargëzuar.
4. Që është vargëzuar, që është kthyer në vargje një prozë (tregim). Tregime të vargëzuara. Prozë e vargëzuar.
5. keq. Që janë të dobëta dhe pa vlerë ideoartistike (vargje a poezi). Vargje të vargëzuara vakët. Vjershë (poezi) e vargëzuar vakët.
✱Sin.: i vargëtuar, i vjershëruar, i radhitur, i renditur, i rreshtuar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë