Fjalori

Rezultate në përkufizime për “racator”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BORROKOÇ

BORROKÓÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Viç i ri, mëzat; ka i patredhur; dem me trupvogël. Dymbëdhjetë borrokoçë s’e kishin provuar ende kularin. (folk.).
2. fig. Djalë i ri me trupngjeshur.
Sin.: mëzator, meshk, taroç, mëzor, racator, ethator.

ETHATOR

ETHATÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. Mashkulli (i një kafshe) i aftë për të ethur; mbarsës, racator. Kishte një ethatortufë. Duhetgjente ethator për sezonin.

NDËRZYES

NDËRZÝES mb., zootek.shërben për të ndërzyer; mbarsës. Dem (cjap, dash) ndërzyes.
Sin.: pllenues, mbarsës, damaz, racator, i patredhur.

PATREDHUR

PATRÉDHUR (i, e) mb. Që s’është tredhur (për mashkullin e disa kafshëve); kund. i tredhur. Dash (kalë, ka, qen) i patredhur. Kafshë e patredhur.
Sin.: i paçjerrë, varvat, ter, terak, racator.

POT

POT,~II m. sh. ~A, ~AT krahin. 1. Fëmijë, foshnjë. Na lindi një pot.
2. Tërësia e njerëzve të një barku; brez.
3. Pjella e kafshës, i vogli i kafshës; brezi i ri i kafshëve. Poti i këtij viti patishumë femra se meshkuj.
4. Mashkulli i kafshëvelihet për ndërzim; damaz.
Sin.: pjellë, brez, bark, fëmijë, foshnjë, i vogël, këlysh, racator, damaz, i patredhur.

RACATOR
RACOR
VARVAT
Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.