Fjalori

Rezultate në përkufizime për “qukapik”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BREDRURE

BREDRÚR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET zool. Qukapik, brelise, pikth, sqepadru. Foleja e bredrures. Zhurma ritimike e bredrureve.

BRELISE

BRELÍS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET zool. (lat. Picus maior) Qukapik.

CAKCAK

CAKCÁK,~U m. sh. ~A, ~AT zool. Qukapik.

CALLNIK

CALLNÍK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT zool. Qukapik, pikth.

GJELAC

GJELÁC,~III m. sh. ~Ë, ~ËT zool. (lat. Picidae) Qukapik. Një gjelac pikalosh i artë i unazuar në Poloni vrojtohet në Shqipëri.

GJON

GJON,~II m. sh. ~Ë, ~ËT 1. zool. (lat. Otus scops scops) Shpend grabitqar me pendë të murrme, pak më i vogël se kukuvajka, që këndon natën në verë; qokth. Zëri i gjonit. Këndon gjoni.
2. zool. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa lloje shpendësh. Gjoni i ngjirur (lat. Otus asio). Gjoni i ngjirur gushëbardhë (lat. Otus albogularis). Gjoni i ngjirur tropikal (lat. Otus choliba).
✱Sin.: qok, qukapik, gjonjë.

GJONJË

GJÓNJ/Ë,~AI f. sh. ~A, ~AT zool. Gjon. Në mbrëmje gjonjat këndonin pranë lumit.
✱Sin.: qok, qokth, qukapik.

KACKAC

KACKÁC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. Qukapik, pikth, sqepadru.

PELEQ

PELÉQ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Qukapik.

PIK

PIK,~UII m. sh. ~Ë, ~ËT Qukapik.

PIKALOSH

PIKALÓSH,~E mb. 1. Që ka pikla në fytyrë; që ka pika në trup a në lëkurë. Fëmijë pikalosh.
2. Që i ka pendët pika-pika (për shpendët); pikëlor. Gjel pikalosh. Vezë pikaloshe vezë me pika si të pulës së detit.
✱Sin.: pikëlosh, pikëlor, pikëlan, pikalash, pikalor, pikalar, pikalec, pikalisk, pikalarmë, cikalor, cërkalor, çikalor, pikalarmë, cërkalarmë, çikalarmë, larmë, laraman, miskë, qukës, qukalosh, qukapik, sharan, i sharmë, i groshëm, pika-pika, cirka-cirka, quka-quka.

PIKTH

PIKTH,~I m. sh. ~A, ~AT zool. 1. Qukapik.
2. Pjesë e parë e emërtimeve për disa lloje pikthash: Pikthi gushëbardhë (lat. Piculus leucolaernus). Pikthi gushëverdhë (lat. (lat. Picuius flavigula). Pikthi krahëkuq (lat. Piculus simplex). Pikthi i luleve (lat. Dicaeum cruentatum). Pikthi barkverdhë i luleve (lat. Dicaeum chrysorrheum). Pikthi gushëbardhë i luleve (lat. Dicaeum vincens). Pikthi gjoksverdhë i luleve (lat. Prionochilus maculatus). Pikthi kërbishteverdhë i luleve (lat. Prionochilus xanthopygius). Pikthi sqeptrashë i luleve (lat. Dicaeum agile). Pikthi i qeve (lat. Buphagus). Pikthi sqepkuq i qeve (lat. Buphagus erythrorhynchus). Pikthi sqepverdhë i qeve (lat. Buphagus africanus). Pikthi i thneglave (lat. Parmoptila woodhousei). Pikthi i verdhë qukapiku i përhimë. Pikthi i veshtullës (lat. Dicaeuni hirundinaceum) zogu i veshtullës.

PIKËLOR

PIKËLÓR,~I m. sh. ~E, ~ET zool. Qukapik.

PUPALLÇE

PUPÁLLÇ/E,~JA f. sh. ~A, ~AT Qukapik me kreshtë.

QAFËKUQ

QAFËKÚQ,~E mb. 1. Që e ka qafën të mbuluar me pupla të kuqe; që i ka puplat e qafës të kuqe. Pëllumb qafëkuq. Qukapik qafëkuq.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Fluturoi lart qafëkuqi. Qafëkuqja qëndronte me zogjtë në fole.

QOKATËZ

QOKÁTËZ,~A f. sh. ~A, ~AT Qukapik. Sqepi i qokatëzës.
✱Sin.: pikth, qokaç, bredrure, gjelac, takllore, torrkaç.

QOKAÇ

QOKÁÇ,~II m. sh. ~Ë, ~ËT zool. Zog i vogël, qukapik, pikth. Qukapiku i zakonshëm njihet ndryshe si qokaç.
✱Sin.: qokatëz, bredrure, gjelac, takllore, torrkaç, shqepadruri.

QUKAPIK

QUKAPÍK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT zool. 1. Zog që jeton në zgavrat e drurëve nëpër pyje, me sqep të fortë, me të cilin shpon drurët për të ngrënë krimba a kandrra ose për të bërë fole; pikth, bredrure. Qukapiku është rikthyer në park për t’u ushqyer. Fole qukapiku.
2. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta që shënojnë lloje të ndryshme të këtij zogu. Qukapik barkkuq. Qukapik barkverdhë. Qukapik bishtartë. Qukapik larosh shpinëbardhë. Qukapik jakëkuq. Qukapik i gjelbër (lat. Picus viridis) qukapik me ngjyrë jeshile në pjesën e sipërme që fluturon vrullshëm, në formën e valëve, nga toka në një grumbull drurësh ose nga një fole milingonash në një livadh. Qukapik kokëbardhë. Qukapik kokëkuq. Qukapik i madh (lat. Dendrocopos major) qukapik me pendë bardhezi dhe me një njollë të kuqe në pjesën e poshtme të barkut. Qukapik i madh me pika. Qukapik qafëkuq. Qukapik i tokës. Qukapik trumcak. Qukapik veshverdhë. Qukapik i vogël larosh (lat. Dendrocopos minor) qukapik pyjor, që e kalon shumicën e kohës në majat e pemëve të larta në pyje dhe në parqe. Qukapik i vogël me pika. Qukapik i zi (lat. Dryocopus martius) qukapik që renditet si më i madhi në Evropë dhe në Azi, joshtegtues, që qëndron kryesisht në pyje gjethegjerë dhe në halorë.
✱Sin.: pik, pikth, bredrure, brelise, sqepadruth, sqepthatë, sqeptore, qokaç, qokatëz, qukëlaç, gjelac, takllore, torrkaç, shqepadru.

QUKË

QÚK/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT zool. 1. Pulë deti, misëroke. Qukë e vogël.
2. zool. Mëllenjë e zezë. Pa disa quka.
3. bised. Kukuvajkë, cakcak. Ç’ka kjo qukë që s’pushon?
✱Sin.: kukumjaçkë, qukapik.

QUKËLAÇ

QUKËLÁÇ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT zool. Qukapik. Fole qukëlaçi.
✱Sin.: pikth, pik, bredrure, qokaç, gjelac, takllore, torrkaç, shqepadru.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë