Fjalori

Rezultate në përkufizime për “qoshk”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BICE

BÍC/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Gropë e vogël në tokë ku vë thembrën e këmbës lojtari në lojën e doçes; cak. Ruaj (zë) bicen.
2. fig. Vend ku ngulet një njeri për të punuar a për të ndenjur për një kohë të gjatë; qoshe e rehatshme; kënd, qoshk. Gjeti (zuri) një bice. Nuk e la bicen. Ia zë bicen (dikujt) e pengoj, nuk i lë asnjë mundësi për të vepruar; ia mbyll të gjitha shtigjet.

BOGAZ

BOGÁZ,~I m. sh. ~E, ~ET krahin. 1. Vend i thellë midis gërxhesh a në gryka malesh, me shkurre të dendura e me hije. Humbi në një bogaz.
2. Vend në një rrugë të mbyllur, qoshk.

BUXHAK

BUXHÁK,~UI m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Vatra ku ndizet zjarri; oxhaku me gjithë vatër. Buxhaku i vatrës. Hiri i buxhakut. Prushi në buxhak. - Hidhi dru buxhakut! Buxhaku s’bëhet oxhak. (fj. u.).
2. Vend në krye (në dhomë me oxhak), pak më i ngritur se vatra, ku ulemi; qoshk. Buxhaku i dhomës. Rri në buxhak. Në buxhak ulet miku. Ulur pranë buxhakut. Ku është plaku, është buxhaku. (fj. u.).
3. Shesh i vogël në mes të pyllit, lirishtë. Kasollja për kafshët ngrihet në ndonjë buxhak.
✱Sin.: vatër, zjarrishtë, gllanik, kënd, bash, qoshk, caran, lirishtë, çeltirë, shogëlinë.

CIGARESHITËS

CIGARESHÍTËS,~I m. sh. ~, ~IT Ai që shet cigare e duhan në një qoshk a në një kioskë.
✱Sin.: duhanshitës, duhanxhi.

CIGARESHITËSE

CIGARESHÍTËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo që shet cigare e duhan në një qoshk a në një kioskë.

PAZDRITUR

PAZDRÍTUR (i, e) mb. 1. Që nuk është i zdritur; që nuk është zdritur; kund. i zdritur. Qoshk i pazdritur.
2. fig. I pasqaruar, i pandriçuar.
✱Sin.: i pasqaruar, i pazgjidhur, i pandriçuar.

QOSHK

QOSH/K, ~KU m. sh. ~QE, ~QET 1. Kënd, skaj, qoshe. Qoshku i sheshit. Qoshku i shtëpisë. Në një qoshk. Qoshk për shitje librash qoshe për të shitur libra të vjetër.
2. Kthinë e dalë në një shtëpi, ku zakonisht rrinë për t'u freskuar. Dritarja e qoshkut. Rrinë në qoshk.
3. Dyqan i vogël për të shitur gazeta, cigare ose çikërrima të tjera. Qoshk gazetash. E bleu te një qoshk. Qoshk i shtypit.

SHITORE

SHITÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Vend ku tregtohen mallra të ndryshme; tregtore, dyqan. Për festa shitoret ishin mbushur plot. Ishte hapur një shitore e re. Punonte gjithë ditën në shitoren e luleve. Shitore me gjëra të bukura.
✱Sin.: tregtore, dyqan, dugajë, kioskë, njësi, qoshk.

SKAJ

SKÁJ,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Vija fundore që kufizon një sipërfaqe nga çdo anë; pjesa ku përfundon diçka. Po vinin nga skaji më i largët i fshatit. Në skaj të rrugës ndodhej një dyqan i vogël. Në skajet e pyllit gjendeshin pemë të larta.
2. Cep, kënd. Në një skaj të dhomës (të oborrit). Skajet e tryezës. Në skaj të buzëve. Me skaj të syrit.
3. Vend në pjesën më të largët nga një qendër, vend i veçuar e i shkëputur; cep. Edhe në skajet më të largëta të vendit mund të gjeje njerëz të mirë. Në skajin tjetër të botës në një vend shumë të largët. Anë e skaj anekënd.
4. Pjesë e mprehtë dhe e dalë përjashta e diçkaje, majë, thep. Gur me skaje. I rrumbullakosi skajet.
5. fig. Caku më i tejmë i shfaqjes së një dukurie, shkalla e fundit, ekstrem. E çoi deri në skajin e tejmë.
6. vjet. Term. Skajet teknike.
✱Sin.: degë, skutë, anë, buzë, qoshe, qoshk, pikë, kind, cak, zgrip, mëngë, kufi, brinjë, humbëtirë.
♦ I dal në skaj (diçkaje) shih ia dal në krye (diçkaje). Nuk ia di skajin (diçkaje) është shumë i pasur, ka aq shumë sa nuk e di as vetë. Skaj më skaj shih cep më cep.

TELIS

TELÍS,~I m. sh. ~A, ~AT vjet. Divan, çardak, qoshk. Shtëpi me telis. Doli në telis. Rrinte në telis. Në verë flinte në telis.
✱Sin.: divan, çardak, qoshk, trapazan, verandë, shaneshin.

VRIKTH

VRIKTH,~I m. sh. ~E, ~ET Arë që ka një nivel më të ulët se tokat sipër fshatit a në një qoshk të tij, pranë së cilës kalon rruga për në mal a për diku tjetër. Sipër fshatit ishte një vrikth. Vrikthi i katundit.

ÇEK

ÇEK,~UII m. sh. ~Ë, ~ËT krahin. 1. Çep, skaj. Çeku i shamisë. Çeku i arës. Çeku i shkëmbit. Çeku i kërrabës. Çek më çek.
2. Ana me majë të mprehtë e një vegle; tehu. Çeku i kazmës. Çeku i shatit. E quku me çek.
✱Sin.: çep, skaj, teh, qoshk.

ÇIKMA

ÇIKMÁ,~JA f. sh. ~, ~TË ndërt., vjet. Qoshk me frëngji i një kulle që shërbente për të vrojtuar vendin dhe për të gjuajtur me armë. Çikmaja e shtëpisë. Frëngjia e çikmasë. Gurët e çikmasë. Qëllonin nga çikmaja.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë