Fjalori

Rezultate në përkufizime për “qorruar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ABLEPTIK

ABLEPTÍK,~E mb., mjek. 1. Që nuk sheh nga sytë; i verbuar, i verbër. I moshuar ableptik. Me një sy ableptik.
2. libr. Që të verbon a që të vret sytë; verbues. Rreze ableptike.
Sin.: i verbër, i verbuar, i verbëruar, i qorruar, verbues, verbërues, qorr, qorrues.

QORROJ

QORR/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR kal., bised. edhe fig. Verboj. I qorroi njërin sy. E qorroi drita e diellit. E ka qorruar smira për të.
Sin.: verbëroj, çmpreh, lëbyr.

QORRUAR
VERBUAR

VERBÚAR (i, e) mb. 1. Që ka humbur dritën e syve, që është bërë i verbër. Plak i verbuar. Mbeti i verbuar.
2. fig. Që ka humbur aftësinë për të kuptuar se ç'bëhet përreth a për të parë një të vërtetëduket qartë; që ka humbur arsyen e gjykimin e shëndoshë. Njeri i verbuar.
Sin.: i verbëruar, i qorruar, i terratisur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.