Fjalori

Rezultate në përkufizime për “qokatar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

PËRKORË

PËRKÓRË (i, e) mb. 1. Që ha e pi me masë, i përmbajtur në të ngrënë e në të pirë. Njeri i përkorë.
2. fig. I matur, i kufizuar në diçka, i përmbajtur. I përkorë në fjalë.
3. fig. Që e bën çdo gjë me masë.
✱Sin.: i përkormë, i skrimtë, qokatar, i palakmi, i matur, i përmbajtur, i kufizuar, i grasuar.

QOKATAR

QOKATÁR,~E mb. 1. Që është i matur në fjalë e në veprime. Burrë qokatar. Nënë qokatare.
2. Që i ndjek zakonet, që nuk lë pa i bërë vizitat sipas zakonit në rastet e jetës së përditshme. Grua qokatare.

ZAKONLI

ZAKONLÍ,~E mb., bised. 1. Që ndjek zakonet, qokatar. Burrë zakonli. Grua zakonlie.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Erdhi zakonliu të na tregojë ç’bëhet.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë