Fjalori

Rezultate në përkufizime për “qimebardhë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BARDHISH

BARDHÍSH,~E mb. 1. Që ka ngjyrë të çelur e të ndritshme.
2. Që i ka qimet të bardha, bardhan, qimebardhë. Një kec bardhish.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimit 2 të mbiemrit (për kafshët).

BARDHUC

BARDHÚC,~E mb. Flokëbardhë, leshbardhë, qimebardhë.

FLOKËBARDHË

FLOKËBÁRDHË mb. 1. Që i ka flokët të bardhë. Nëna flokëbardhë.
2. Që i ka flokët të thinjur. Pleqtë flokëbardhë.
✱Sin.: leshbardhë, flokëthinjur, qimebardhë.

LESHBARDHË

LESHBÁRDHË mb. 1. Që e ka leshin të bardhë. Dele leshbardhë.
2. Flokëbardhë, flokëthinjur. Plakë leshbardhë.
✱Sin.: flokëbardhë, flokëthinjur, qimebardhë.

QIMEBARDHË

QIMEBÁRDHË mb. 1. Që i ka qimet e trupit të bardha (për kafshët); që i ka flokët të bardhë (për njerëzit); flokëbardhë; kund. qimezi. Ari qimebardhë. Dem i majmë qimebardhë. E ka mjekrën qimezi e qimebardhë.
2. Që i ka flokët të thinjur. Plak qimebardhë.
3. bot. Që lidhet me një organ bimor të pajisur me qime të bardha. Rrënjë balsami qimebardhë.
✱Sin.: flokëbardhë, bardhan, bardhok, i thinjur, leshbardhë.

QIMEZI

QIME/ZÍ,~ZÉZË mb. Që ka qime të zeza (për kafshët dhe për njerëzit), flokëzi; kund. qimebardhë. Kalë qimezi. Pelë qimezezë. E ka mjekrën qimezezë e qimebardhë.
✱Sin.: leshzi, leshrazi.

RRËNJË

RRËNJ/Ë,~AІІ f. sh. ~A, ~AT bot. 1. Lloj dushku me trup të drejtë e me gjethe si të gështenjës, që bën lende të bashkuara zakonisht tri e nga tri dhe që përdoret për lëndë ndërtimi, për të nxjerrë tanin, për të bërë qymyr të cilësisë së lartë etj. Druri i rrënjës. Lende e rrënjës.
2. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa lloje bimësh a drurësh. Rrënjë babuini. Rrënjë balsami. Rrënjë balsami qimebardhë. Rrënjë e bardhë. Rrënjë buke. Rrënjë e butë. Rrënjë dreri. Rrënjë dreri moçalore. Rrënjë duhani. Rrënjë e gurtë. Rrënjë gjarpri. Rrënjë e hidhur. Rrënjë koralore. Rrënjë koralore e vjeshtës. Rrënjë e kuqe. Rrënjë lunge. Rrënjë mici. Rrënjë njëbrirëshi. Rrënjë qumështore. Rrënjë shapi. Rrënjë e trëndafiltë. Rrënjë varresh. Rrënjë varresh e bardhë.

THINJUR

THÍNJUR (i, e) mb. Që i janë zbardhur flokët, që i kanë dalë thinjat. Plak i thinjur. Plakë e thinjur. Me kokë (me flokë) të thinjur. Me mustaqe të thinjura.
✱Sin.: thinjak, thinjosh, i përthinjur, i përthimë, i zbardhur, i bardhë, bardhosh, çil, çilash, i çilur, qimezbardhur, qimebardhë, qimethinjur, qimehirtë, flokargjend, kryethinjur, kokëthinjur, perçethinjur, i përthinjur, i hirtë, i përhimë, i pahitur, i përhitur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë