Fjalori

Rezultate në përkufizime për “qelbace”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

QELBAC

QELBÁC,~E mb., bised.është i ndyrë sa të ngjall neveri, që ka shumë vese; i qelbur. Djalë qelbac. Grua qelbace. Çfarë njeriu qelbac!

Sin.: i qelbur, qelbanik, qelbash.

QELBACE

QELBÁC/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajo ngjall neveri; ajo që ka shumë vese; qelbanike. Kështu o qelbace, do të përfundosh.
Sin.: qelbanik, qelbësirë, qelbash.

QELBANIKE

QELBANÍK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET 1. keq. Ajorri e duket shumë e papastër; ajo që e mban veten, veshjen dhe vendin përreth shumëfëlliqur. E asaj qelbanikes iu nxiftëdorë peri i bardhë i gjilpërës.
2. fig. Ajo që ka plot vese, e fëlliqura. Me qelbaniketilla nuk ke pse merresh.
Sin.: ndyracake, qelbace.

QELBASHE

QELBÁSH/E,~JA f. sh. ~E, ~ET keq. Ajorri gjithnjë e papastër; qelbanike. Ajo qelbashja na turpëroi.
Sin.: ndyracake, qelbace.

QELBËSE

QÉLBËS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET fig. Ajoështë e ndyrë; qelbanike. Me fjalët e qelbëses nuk u mor.
Sin.: ndyracake, qelbace.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.