Fjalori

Rezultate në përkufizime për “qejfleshë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ANDAQE

ANDAQ/E,~JA f. sh. ~E, ~ET krahin. 1. Ajoështë i dhënë shumë pas diçkaje.
2. Ajoështë e qejfit dhe e haresë, andatare. Andaqe kërcimi. Andaqe e ahengut.
Sin.: meraklie, qejfleshë, qejflie, gaztore, zbavitëse, argëtuese, ahengtore, andatare.

ANDATARE
QEJFLESHË

QEJFLÉSHË mb., bised. 1. Ajoështë e dhënë shumë pas dëfrimit e qejfeve; qejflie. Grua qejfleshë.
2. është e dhënë me ëndjemadhe pas diçkaje, që e ka shumë qejf diçka. Qefleshë ëmbëlsirash. Është qejfleshë për libra.

VEGËPSHURRËT
VEGËPSHURRËT

VEGËPSHÚRRËT,~A f. sh. ~A, ~AT thjesht., shar. Ajoështë e shthurur, e pamoralshme; e shpersonalizuar; e përdalë, e ndyrë. Ajo vegëpshurrëta nuk ka cipë, as marre. Ajo vegëpshurrëta e ka qit marren për fushë.
Sin.: lavire, bishtdredhur, bishtpërdredhur, bishtlëshuar, qejfleshë, meçkë, molare.

VEGËSHQYER

VEGËSHQÝER,~A f. sh. ~A, ~AT bised., shar. Ajoështë e shthurur moralisht, që nuk e ruan nderin a dinjitetin e vet si vajzë a si grua, e pander; bishtdredhur. Ajo vegëshqyera nuk e ka përgjë turpin.
Sin.: bishtdredhur, bishtpërdredhur, bishtlëshuar, qejfleshë, meçkë, molare.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.