Fjalori

Rezultate në përkufizime për “qafok”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

QAFAK

QAFÁK,~E mb. 1. shar. Qafështrembër (zakonisht për njerëzit).
2. Që nuk ka pupla në qafë. Pulë qafake. Gjel qafak.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit. Theri qafakun.
✱Sin.: qafëkërrabë, qafok, qafëkëputur, qafëdrapër, qafërrjepur.

QAFOK

QAFÓK,~E mb. 1. keq. Qafështrembër (zakonisht për njerëzit). Dukej si qafok.
2. Që nuk ka pupla në qafë, qafërrjepur. Pulë qafoke. Gjel qafok.
3. Që e ka të gjatë pjesën e ngushtuar pranë kreut (për sendet). Sëpatë qafoke.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: qafëkërrabë, qafuk, qafak, qafarak, qafëkëputur, qafështrembër, qafëdrapër.

QAFUK

QAFÚK,~E mb., bised. 1. Qafështrembër (zakonisht për njerëzit). Burri qafuk rrinte i përkulur.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: qafok, qafuk, qafëkërrabë, qafëkëputur, qafëdrapër.

QAFËDRAPËR

QAFËDRÁPËR mb., bised. Që e ka qafën të shtrembër si drapër; qafështrembër.
✱Sin.: qafëdredhës, qafëdredhur, qafok, qafuk.

QAFËDREDHUR

QAFËDRÉDHUR mb. 1. Që e ka qafën të shtrembër a si të përdredhur. Burrë qafëdredhur.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Qafëdredhuri e mban kokën shtrembër.
✱Sin.: qafështrembër, qafëdredhës, qafok, qafuk.

QAFËDREDHËS

QAFËDRÉDHËS,~E mb. 1. Që e ka qafën të shtrembër si të përdredhur. Qukapiku qafëdredhës.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: qafëdredhur, qafështrembër, qafok, qafuk.

QAFËKËRRABË

QAFËKËRRÁBË mb. 1. Që e ka qafën të shtrembër si kërrabë. Plak qafëkërrabë.
2. si em. f. Sipas kuptimit të mbiemrit.
✱Sin.: qafështrembër, qafëhark, qafëdredhur, qafok, qafuk.

QAFËRRJEPUR

QAFËRRJÉPUR mb. 1. Që e ka qafën të rrjepur; që është pa pupla ose pa qime në qafë (zakonisht për shpendët e për kafshët). Zog qafërrjepur. Pulë qafërrjepur.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Gjeli i vjetër qe bërë krejt qafërrjepur.
✱Sin.: qafok, qafak, qafarak.

QAFËSHTREMBËR

QAFËSHTRÉMBËR mb. Që e ka qafën të shtrembër; që e mban kokën mënjanë, zakonisht për shkak të ndonjë ceni në qafë. Burrë qafështrembër. Grua qafështrembër.
✱Sin.: qafëkërrabë, qafok, qafëkëputur, qafuk, qafëdrapër.

QAFËSHTREMBËR

QAFËSHTRÉMBËR,~I m. sh. ~, ~IT Ai që e ka qafën të shtrembër. Qafështrembri po ecte ngadalë.
✱Sin.: qafëkërrabë, qafok, qafëkëputur, qafuk, qafëdrapër.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë