Fjalori

Rezultate në përkufizime për “qëllimkeq”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BAKEQ

BAKÉQ,~E mb., krahin. 1. Keqbërës; kund. mirëbërës. Njeri bakeq. Grua bakeqe. Me shpirt bakeq.
2. Që bëhet me keqdashje; qëllimkeq, keqdashës, mosmirëdashës. Fjalë bakeqe. Përgjigje bakeqe.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit. Mos prit të mirë nga bakeqi (prov.).

DASHAKEQ

DASHAKÉQ,~E mb. 1. Keqdashës; kund. dashamir. Njeri dashakeq. Grua dashakeqe. Vështrim (qëndrim) dashakeq. Fjalë dashakeqe.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Fjalë prej dashakeqi.
✱Sin.: dashakeqës, keqdashës, dashalig, dashaligës, fillzi, keqan, mosmirëdashës, qëllimkeq.

FILLKEQ

FILLKÉQ,~E mb. 1. Me synime e qëllime të këqija; qëllimkeq; kund. fillmirë. Intrigë fillkeqe.
2. Keqdashës. Njeri fillkeq.

FILLZI

FILL/ZÍ,~ZÉZË mb. Që ka qëllime a synime të këqija, që vepron me djallëzi e me prapamendime, qëllimkeq, i djallëzuar; i mbrapshtë; kund. fillmirë. Shpirt fillzi. Grua fillzezë.
✱Sin.: qëllimkeq, keqdashës, i djallëzuar, i mbrapshtë.

NIJETKEQ

NIJETKÉQ,~E mb. 1. Qëllimkeq, zemërkeq; kund. nijetmirë. Është nijetkeqe e madhe. Burrë nijetkeq.
2. si em. Ai që është qëllimkeq, zemërkeq.

QËLLIMKEQ

QËLLIMKÉQ,~E mb. Që ka synim a qëllim të keq; kund. qëllimmirë. Njeri qëllimkeq. Shtrembërime qëllimkeqe.
✱Sin.: keqdashës, dashakeq, dashaligës, fillzi.

QËLLIMMIRË

QËLLIMMÍRË mb. Që ka synim a qëllim të mirë; kund. qëllimkeq. Njerëz qëllimmirë. Propozim qëllimmirë.
✱Sin.: mirëdashës, dashamirës, miqësor, fillmirë.

TENJË

TÉNJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. 1. Flutur me madhësi e ngjyra të ndryshme, që e ka larvën si vemje të hollë dhe që bren e dëmton shumë bimët, dyllin, ushqimet; vemje, vemizë.
2. Pjesë e parë e emërtimeve të pathjeshta për disa lloje tenjash që gjenden nëpër bimë të ndryshme, prej nga marrin edhe emrin. Tenja e ullirut (e hardhisë, e fikut). Tenja e drithit. Tenja e lakrës (e patates, e qepës). Tenja e miellit (e hambarit). Tenja e dyllit. Lufta kundër tenjës. I ka hyrë tenja bletës. Është dëmtuar nga tenja.
3. Molë. Tenja e rrobave. E ka ngrënë tenja rrobën (qilimin, velenxën).
4. Lëvrizë, shirit. I gjetën tenjë në bark. Është si tenjë është shumë i hollë, është shumë i dobët. I hyftë (i rëntë) tenja! (nëmë).
5. Krimb i drurit, brisë, kërrmi, kri. Ahut (pishës) i ka hyrë tenja. Tenja e gjësë së gjallë (veter.) kërrnjotë, butër. Të bren si tenjë të shkatërron në heshtje pa u ndier.
6. si mb. Dashakeq, qëllimkeq, përçarës; tenjan. Plak (plakë) tenjë.
✱Sin.: vemje, vemizë, molë, shirit, krimb, brisë, kërrmi, kri, kërrnjotë, butër.
♦ I ka hyrë tenja (dikujt). 1. Po e bren sëmundja nga brenda, i ka hyrë sëmundja. 2. E ka zili a inat dikë, nuk është i qetë derisa t’i bëjë keq.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë