Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pyllëzuar”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ANËSUJË

ANËSÚJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT vjet. Ishull, ujdhesë. Anësujë e pyllëzuar.
Sin.: ishull, ujdhesë.

BRESHTËT

BRÉSHTËT (i, e) mb. I pyllëzuar; i mbuluar me drurë. Kodër e breshtët. Shpate të breshtëta.

DERMË

DÉRM/Ë,~AIII f. sh. ~A, ~AT 1. Shpat mali i pyllëzuar.
2. bised. Tokë gurishte që nuk prodhon; tokë që nuk punohet.

DRUNISHTË

DRUNÍSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT krahin. 1. Vend i pyllëzuar; vend me drurë.
2. Vend me drurëprerë, fushë drush.

DUSHKUAR

DUSHKÚAR (i, e) mb., arb. 1. I pyllëzuar me dushqe. Vend i dushkuar.
2. fig. I rritur, që ka hedhur shtat. Fëmijë i dushkuar.

LISNUAR

LISNÚAR (i, e) [LISNÚAR (i, e)] mb. është mbushur me lisa; i pyllëzuar me lisa. Lugina e lisnuar ofronte një pamjebukur dhegjelbëruar gjatë gjithë verës.

MALIJE

MALÍJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET Vend ku rriten drunjtë; vend i pyllëzuar, zabel.

MULLÇAK

MULLÇÁK,~U m. sh. ~Ë, ~ËT Pyll; vend i pyllëzuar.

PAPYLLËZUAR

PAPYLLËZÚAR (i, e) mb. Që nuk është i veshur me pyje, i zhveshur; që ka mbetur pa u pyllëzuar; kund. i pyllëzuar. Vend i papyllëzuar.

PYLLËZUAR
SHELGJISHTË

SHELGJÍSHT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT dhe SHELGJÍSHT/E, ~JA f. sh. ~E, ~ET 1. Pyll me shelgje, vend me shelgje; shelishtë. Shelgjishtë e rrallë. Shelgjet ishin pyllëzuar e bërë shelgjishtë. Bilbilat këndoninshelgjishtë.
2. bot. (lat. Salix viminalis, Salix purpurea) Shelgu i kuq, shelgjishtër. Ishte rritur mjaft shelgjishta. Vendi ishte rrethuar me shelgjishtë.
Sin.: shelgjet, shelishtë, shelqet, shelgjishtër, kepëc.

VESHUR

VÉSHUR (i, e) mb. 1. Që ka rrobatrup, që është mbështjellë a është mbuluar me rrobaqepura posaçërishtështë veshur me gjithë rrobatrup, pa i hequr rrobat nga trupi; kund. i zhveshur. Ishte i veshur. Ra (u shtri) i veshur.
2. bised. është i siguruar me veshje, që i ka plotësuar nevojat me veshje; kund. i zhveshur. Janëveshur e të mbathur bukur.
3.është plotësuar me orenditë e me pajisjet e nevojshme (për një dhomë, për një shtëpi etj.); kund. i zhveshur. I kemi shtëpitëveshura. E ka shtëpinëveshur me shumë shije.
4. Që ka një cipëhollë përsipër; që është mbështjellë me diçka për ta ruajtur, për ta zbukuruar etj., që i është vënë një mbulesë e hollë, i është hedhur një shtresë e hollë ose është lyer me diçka për këtë qëllim. Farë e veshur. Oriz i veshur. Mureveshura. Dollap i veshur. Derë e veshur. Tel i veshur.
5. është i mbuluar a i veshur me bar, me gjethe ose me bimësi; që është plot me gjethe, që nuk i kanë rënë gjethet; kund. i zhveshur. Vend i veshur. Maleveshura. Shpat i veshur. Kodër e veshur. Dru i veshur.
6. I mbuluar tërësisht me re, i vrenjtur. Qielli është i veshur.
7. Që ka një si perde a lëbyr e nuk sheh mirë, i lëbyrur, i lëbyrtë (për sytë). I kishte sytëveshur.
8. është veshur disa herë, i mbajtur, i përdorur (për rrobat). Xhaketë e veshur. Pantallonaveshura.
Sin.: i mbuluar, i mbështjellë, i mjegulluar, i lëbyrtë, i lëbyrur, i vrenjtur, i mbajtur, i përdorur, i fërkuar, i pyllëzuar, i pashpyllëzuar, i praruar.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.