Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pykël”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

CIFËL

CÍF/ËL,~LA f. sh. ~LA, ~LAT Copë e vogël, e hollë ose me maja të mprehta, që shkëputet nga një send i fortë. Cifël guri (xhami, akulli). Cifël druri spicë, ashkël. Cifël predhe (bombe). I heq një cifël. E bëj cifla. I hyri një cifël në gisht.
✱Sin.: cipal, kleçkë, cimbël, citë, spicë, çikël, pykël, qenëz, ashkël.
♦ Merr cifël (diçka) shihmerr të plasur (diçka).Zuri cifël (dikush) krahin. shihi hipi (i kërceu) në kokë (dikujt).

GËZHDALLË

GËZHDÁLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Dërrasë që vihet e lidhet për disa kohë pas këmbës a pas dorës së thyer për ta mbajtur këtë të palëvizur e drejt.
2. Copë druri, pykël, kleçkë.
3. Çallatë në dru etj.; gëthep.
4. Çallatë kur pret flokët. Berberi më la një gëzhdallë.
5. Secila nga bigat a krahët e një furke.
6. vet. sh., fig. Gjepura, profka. Ç’janë këto gëzhdalla!
✱Sin.: shpatull, kleçkë, e çarë, stekë, kllapë, gjepur.
♦ Bën *urë me gëzhdalla (dikush) iron.

PYKËL

PÝK/ËL,~LA f. sh. ~LA, ~LAT Copë e vogël druri, gëzhdallë; cifël druje. I hyri një pykël në dorë.
✱Sin.: gëzhdallë, cifël, ashkël.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë