Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pushues”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

AMBIENT

AMBIÉNT,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Tërësia e kushteve natyrore, në të cilat jeton e zhvillohet njeriu ose një qenie tjetër; gjithçka që rrethon një send a një organizëm dhe që ndikon mbi të; mjedis. Ambienti gjeografik (natyror). Ambienti i jashtëm (rrethues). Ambient i kulturuar (i pastër). Ambient pushues. Ambiente publike. Në ambient të hapur jashtë. I përshtatet ambientit. Ambient tokësor (nëntokësor). Ambient ujor (nënujor). Ambient detar (kënetor, lumor, oqeanor). Ambient malor (shkëmbor). Ambient ajror.
2. Kushtet shoqërore, në të cilat rron e vepron njeriu; mjedis. Ambienti shoqëror. Ambienti familjar. Ambient punues. Ambient jetues. Ishte ambient fshati.
3. Grup njerëzish me një profesion a me kushte jetësore të përbashkëta, në gji të të cilit rron e punon njeriu; mjedis. Ambienti rrethues. Nën ndikimin e ambientit.
4. Dhomë a pjesë e një ndërtese ose hapësira rreth saj, që shërben për një punë a veprimtari. Ambientet ndihmëse (mësimore, shkollore). Ambiente sportive. Ambiente rrethuese. Ambient i pastër. Ambient i tymosur.
5. fig. Kushtet, rrethanat që ndikojnë për një gjendje shpirtërore të njeriut. Ambient i ngrohtë (i ftohtë). Ambient i gëzuar (i zymtë, i rëndë). Ambient ngacmues.
6. spec. Lëndë që mbush një hapësirë dhe që me vetitë e saj ndikon mbi një trup; mjedis. Ambient tokësor (ajror). Ambient ushqyes. Zhyt në një ambient.
✱Sin.: mjedis, hapësirë, rrethinë, rreth.

KAMPIST

KAMPÍST,~E mb. 1. Që pushon a çlodhet në një kamp pushimi; pushues në kamp. Çadra kampistësh.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit.

PLAZHIST

PLAZHÍST,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Pushues në plazh. U rrit ndjeshëm numri i plazhistëve.

PUSHIMTAR

PUSHIMTÁR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Pushues. Pushimtarë në kampe të amortizuara punëtorësh. Pushimtarët shijonin ditët me temperatura të ngrohta.

PUSHUES

PUSHÚES,~I m. sh. ~, ~IT Ai që kalon pushimet diku. Me mijëra pushues. U shtua ndjeshëm numri i pushuesve të huaj.

VERUES

VERÚES,~E mb. Që veron a e kalon verën diku. Në Alpe kishte shumë turistë verues.
✱Sin.: pushues, verimtar, beharues, bjeshkëtar.

VERUES

VERÚES,~I m. sh. ~, ~IT Ai që veron a e kalon verën diku; pushues vere; verimtar; bjeshkëtar. U kthyen veruesit. Zbritën veruesit nga bjeshka.
✱Sin.: pushues, beharues.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë