Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pudrosur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BUFKË

BÚFK/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bised. 1. Tufë fijesh; xhufkë, zakonisht për zbukurim. Bufkat e peshqirit (e shallit, e lahurisë). Perde me bufka. Opinga me bufka. Shaminë me bufka, moj, / Ç’e mbajnë valltaret! (folk.).
2. Topth i bërë me cohë të butë me push për të pudrosur fytyrën etj. Bufka e pudrës.
3. Diçka e fryrë, e mbushur dhe zakonisht në trajtë të rrumbullakët; mufkë, buf; tufë flokësh; kabloshë. Bufka pemësh. Bufkë gështenje. Bufkë vidhi. Bufka e pambukut. Bufka e qepës lulja e qepës. Bufkë leshi. Bufkë puplash. Ka lëshuar bufkën përmbi sy.
4. Njeri me faqe të fryra dhe i shëndoshë; bullafiq.
5. Shpend me kaçule mbi veshë dhe pendë në pjesën e poshtme të këmbëve; gufkë, gufe; dele me shumë lesh në turi.
6. Jelek grash me mëngë të gjera e të fryra te supet; gufe.
7. bot. Lulebufkë.
8. Kokërr fiku e papjekur.
✱Sin.: xhufkë, tufë, gufkë, mufkë, tujë, tugë, tufëz, tumbë, bistak.

PITIRISUR

PITIRÍSUR (i, e) mb. I pudruar, i pudrosur. Me faqe të pitirisura. Me mishra të pitirisura.

PLUHUROSUR

PLUHURÓSUR (i, e) mb. 1. Që është bërë a mbuluar me pluhur. Rrugicë e pluhurosur. Me fytyrë të pluhurosur. Me rroba të pluhurosura. Xhama të pluhurosur.
2. I shkrifëruar, i bërë si pluhur (për tokën etj.); i shndërruar në pluhur. Tokë e pluhurosur.
✱Sin.: i pudrosur, i pluhuruar, i pudruar, i shkrifëruar.

PUDROSUR

PUDRÓSUR (i, e) mb. 1. Që është mbuluar me një shtresë të hollë pudre; që është bërë me pudër. Me fytyrë të pudrosur.
2. Që i është hedhur përsipër pak miell, sheqer etj.
3. Që është mbuluar me një shtresë të lehtë pluhuri, çimento.
✱Sin.: i pluhurosur, i pluhurosur, i pluhuruar.

PUDRUAR

PUDRÚAR (i, e) mb. I pudrosur.

TALKOSUR

TALKÓSUR (i, e) mb. Që është talkosur; i talkuar. Me fytyrë të talkosur. Kryqe të talkosura.
✱Sin.: i pudrosur, i pudruar, i talkuar.

TALKUAR

TALKÚAR (i, e) mb. Që është talkuar; i talkosur. Sqetulla, rrëzë kofshësh të talkuara.
✱Sin.: i pudrosur, i pudruar, i talkosur.

TEPRI

TEPRÍ,~A f. Të qenët e diçkaje mbi kufijtë, mbi masën a mbi caqet e nevojshme ose të zakonshme, të qenët i tepërt; masë, shkallë, sasi etj. më e madhe se zakonisht a sa duhet të jetë; shumicë, sasi e madhe gjërash; gjë e tepërt; të kaluarit e masës a të kufirit në diçka; kund. mangësi. Tepri fjalësh. Tepri lavdërimesh (lëvdatash). Hëngri (piu) me tepri. Ishte lyer e pudrosur me tepri. Ka me tepri ka sa të duash, nuk mbarohet, ka me lopatë (keq.). Tepria është haram. (fj. u.).

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë