Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
DORËLËSHÚAR mb. 1. Që prish shumë, që shpenzon vend e pa vend; që s’e ruan paranë, pasurinë etj.; që nuk di të kursejë; dorëlirë; kund. dorëmbledhur, dorështrënguar.
2. Që nuk kërkon sa duhet dhe si duhet nga të tjerët, që s’është kërkues, që bën lëshime ndaj atyre që gabojnë e që kanë të meta në punë; dorëlirë; kund. i rreptë. Qeverisje dorëlëshuar. Mësues dorëlëshuar në vlerësim.
3. si em. m. e f. Sipas kuptimeve të mbiemrit. Shëmbëlltyra e dorëlëshuarit dhe shkatërruesit të pasurisë. Sigurisht, moj dorëlëshuara ime e vogël.
✱Sin.: dorëshpuar, dorëlirë, dorëhapur, dorëhapët, dorëzgjidhur, qeseshpuar, xhepshpuar, xhepgrisur, plëngprishës, prishës, prishan, prishanik, shkapërdar, shkapërderdhës, hovarda.
HAMÁDREQ,~I m. sh. ~Ë, ~ËT dhe ~ËR, ~ËRIT 1. Njeri që merret vetëm me punë të liga.
2. Njeri i djallëzuar, hileqar.
3. Njeri u hyn punëve të rrezikshme, pa peshuar mirë rrezikun që i kanoset, kokëkrisur.
4. Njeri që ka prirje për aventura, aventurier.
5. Njeri dorëlëshuar, që shpenzon e harxhon shumë para ose të holla.
✱Sin.: prishanik, dorëlëshuar, aventurier, mendjelehtë, i përciptë, i cekët.
PLËNGPRÍSHËS,~E [PLANGPRÍSHËS,~E] mb. Që e prish vend e pa vend pasurinë a gjënë, prishës i madh; shkapërdar. Djalë plëngprishës. Ishte plëngprishës.
✱Sin.: prishaplëngas, fikaplëng, shtëpiprishës, derëprishur, prishës, prisharak, prishanik, dorëlëshuar, dorëshpuar, dorëlirë, dorëzgjidhur, qeseshpuar, xhepgrisur, xhepshpuar, shkapërdar, shkapërderdhës, fikanak, fikaplëng.
PRISHANÍK,~E mb. 1. Që prish shumë para e pa nevojë, që nuk e mban paranë; dorëlëshuar. Djalë prishanik. Ishte prishanik i mbrapshtë.
2. I marrë.
3. Budalla. Qe gjysmë prishanik.
4. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Prishanik i madh. Prishanike e paparë.
✱Sin.: dorëlëshuar, dorëshpuar, plëngprishës, xhepshpuar, i çmendur, shkapërdar, prishaplëngas, prisharak, prishës, i marrë, i trashë, budalla, gjysmak.
PRISHARÁK,~E mb. 1. Prishanik, dorëlëshuar, plëngprishës. Njeri prisharak. Grua prisharake. Prisharak që prish çdo gjë, shkatërrues që shkatërron gjithçka!
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Prisharak parash.
QAR,~I m. bised. Fitimi që kemi nga shitja a nga blerja e diçkaje ose nga një punë; leverdi; kund. qeder, humbje. Punë pa qar. Shiste me qar. Bënte qar fitonte, siguronte fitime. E ka qar e ka fitim të paparashikuar.
✱Sin.: fitim, përfitim, leverdishmëri.
♦ I bie qarit (dikush) përfiton pa u munduar fare diçka që nuk e priste ose që nuk i takonte; I bie qylit. E ka një qar e dhjetë zarar (dikush) keq. Harxho përtej mundësive, është prishanik i madh, më shumë prish se fiton; merr shtatë e prish tetë; qep një pëllëmbë e shqep një pash.
SHKAPËRDÉRDHËS,~E mb. Që prish të hollat; shkapërdar. Djalë shkapërderdhës. Grua shkapërderdhëse.
✱Sin.: shkapërdar, prishës, plëngprishës, prishanik, dorëshpuar, dorëlëshuar, dorëlirë.
SHTÁTË num. 1. Numri që vjen menjëherë pas gjashtës dhe që shënon një sasi të barabartë me gjashtë edhe një. Shtatë veta (lisa, vende). Botoi shtatë libra. Shtatë notat muzikore. Shtatë ngjyrat e ylberit. Treni niset në shtatë pa pesë. Fjalë me shtatë kuptime. Prej më shumë se shtatë dekadash. Kishte pirë shtatë gota. I kaloi shtatë kilet. Fliste shtatë gjuhë. Shtatë muaj (vjet). Shtatë herë shtatë. Shtatë të dhjetat. E ndarë në shtatë pjesë. E pjesëtoj me shtatë. Mat shtatë (tri, dhjetë) herë e pre një herë! (fj. u.) mendohu shumë mirë para se të bësh një punë a veprim.
2. Numër i shenjtë në disa fe dhe qytetërime të ndryshme. Shtatë mëkatet. Shtatë gjynahet.
3. përmb. SHTÁTË (të) m. dhe SHTATA (të) f. Shtatë së bashku a shatë menjëherë. Ata të shtatë ecnin në një ritëm. Dolën të shtata studentet. I lexova të shtatë vëllimet. Të shtatë fakultetet dolën me një komunikim publik.
♦I bie *ora (sahati) shtatë (dymbëdhjetë, tetë) (dikujt). Ka rënë nga shtatë *degët (dikush). *Java shtatë e ai tetë. E ka fytyrën shtatë *hektarë (dikush) tall. Ka shtatë palë *gjuhë (dikush). Merr shtatë e prish tetë (dikush) harxhon përtej mundësive, është prishanik i madh, më shumë prish se fiton. Mat shtatë *herë e pret një herë (dikush). Ia qiti shtatë *kute (dikujt). I shkojnë (i venë) shtatë (tetë) (dikujt) tall. vulg. ka shumë frikë, është frikacak i madh, s’ia mban; i venë pesë e pesë; i ka hyrë lepuri (në bark). Është për shtatë palë *qejfe (diçka). Më shkuan shtatë palë *djersë. Shtatë *pëllëmbë në (mbi) kurriz. Me shtatë *zemra. Të vrasësh shtatë është e pamundur ta gjesh diçka, sado të përpiqesh; nuk ka fare. E zunë shtatë palë *ethe (dikë).
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë