Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
APOSTOLÍZ/ËM,~MI m., fet. 1. Sistem i autoritetit të pakufizuar kishtar.
2. Predikim ose përshtrirje e besimit të krishterë sipas mënyrës së apostujve; veprimtari e përkushtuar apostolike për të përhapur një besim, një doktrinë ose një bindje. Apostolizmi predikues. Apostolizëm i rrallë. Iu përkushtua apostolizmit.
APÓSTU/LL,~LLI m. sh. ~J, ~JT fet. 1. Secili nga dymbëdhjetë dishepujt e zgjedhur prej Krishtit për të qenë dëshmitarë të jetës, mësimit, vdekjes dhe ringjalljes së Krishtit dhe për të përhapur ungjillin; libër fetar ku tregohet veprimtaria e tyre. Ai i thirri apostujt të rrinin me të. Apostujt udhëtuan në shumë qytete. Darka e fundit me apostujt.
2. Shenjtor apo misionar që i është përkushtuar përhapjes së besimit të krishterë; misionari i parë që ka sjellë krishterimin në një vend. Apostujt e shenjtë.
3. fig. Ai që i përkushtohet me zell të madh një ideje, një kauze ose një misioni shoqëror. Apostulli i pajtimit të gjaqeve. Apostujt e demokracisë. Apostull i lirisë (i së vërtetës). Apostull i dijes.
✱Sin.: predikues, dishepull, ithtar, nxënës, pasues, ndjekës, mbrojtës, mbështetës, përkrahës.
ENDACÁK,~E mb. 1. Që nuk ka vendbanim ose vendqëndrim të caktuar; që e ndërron vazhdimisht vendin e banimit; që është karakteristik për një endacak. Njeri endacak. Fise endacake. Jetë endacake. Kampingje të ngritura nga turistë endacakë. Predikues endacak. Ngazëllim prej cigani endacak. Trupa teatri endacake
2. Që endet pa punë a pa ndonjë qëllim të caktuar, bredharak. Çapitej filozofi endacak. Kapet vjedhësi endacak. Djaloshi endacak.
3. Që shtegton (për kafshët); që jeton nëpër rrugë. Peshq endacakë. Lehu një qen endacak. Sterilizimi i kafshëve endacake.
✱Sin.: bredharak, bredhacak, shtegtar, nomad.
PREDIKATÓR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Predikues i mësimeve të fesë. Predikues në xhami. Predikatorët bektashinj.
2. Propagandues i një ideje, i një doktrine. Predikatorët politikë.
PREDIKATÓR,~E mb. Predikues.
PREDIKÚES,~I m. sh. ~, ~IT Ai që predikon, predikator. Si predikues në shkretëtirë si predikues që s’e dëgjon asnjeri. Gjerasim Qiriazi ishte rilindës, iluminist, predikues.
✱Sin.: prift, përhapës, propagandues.
PROFÉT,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. fet. I dërguar i Zotit, që vjen të përhapë një fe, që shpreh vullnetin hyjnor dhe parathotë atë që do të ngjasë më vonë.
2. fig. Ai që parathotë a paralajmëron diçka që do të ndodhë në të ardhmen.
✱Sin.: parathënës, parashikues, predikues, propagandues, fatrrëfyes, fatthënës.
PROFETÍK,~E mb., libr. 1. fet. Që ka të bëjë me profetin si i dërguar i Zotit.
2. Që parashikon dhe paralajmëron diçka që do të ndodhë në të ardhmen; që ka natyrën a karakterin e një profecie, parashikues. Fjalë profetike. Në mënyrë profetike. Me ton profetik.
✱Sin.: predikues, propagandues, parashikues.
PROPAGANDÍST,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që bën propagandë. Propagandistët e luftës në televizion.
✱Sin.: propagandues, përhapës, predikues, agjitator.
PROPAGANDÚES,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Propagandist, predikues.
PROPAGANDÚES/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Propagandist, predikues. Gazetat janë propagandueset më të mëdha të konfliktit.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë