Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
ABRÁSH,~E mb., bised. 1. Që ka flokë, vetulla e qerpikë të verdhë më të bardhë ose që ka preka në fytyrë (për njerëzit). Njeri abrash.
2. Që ka njolla të bardha ose qime të zbardhëta në trup e në turi (për kuajt); i larmë, laraman. Kalë abrash.
3. Që ka pika në sipërfaqe. Vezë abrashe.
4. fig. Që është pak i prapë, i vrazhdë e i pashkueshëm; që sjell prapësi, këmbëters. Djalë abrash. Mushkë abrashe.
✱Sin.: bardhan, bardhok, bardhokan, bardhosh, i bardhëllemë, i larmë, laraman, pikëlan, pikalor, sharan, i prapë, i vrazhdë, i ashpër, këmbëters, jo i shkueshëm.
ABRÁSH/E,~JAI f. kryes. sh. ~E, ~ET bised. 1. Ajo që ka preka a pika në fytyrë. Ka gjetur abrashi abrashen.
2. zool. Kafshë me pika të bardha a të zbardhëta në trup.
3. fig. Ajo që është pak e prapë, e vrazhdë dhe e pashkueshme; ajo që sjell prapësi, këmbëterse.
✱Sin.: pikaloshe, pikëloshe, pikëlane, pikëlajkë, qukaloshe.
DALLASHÍM,~I m. sh. ~E, ~ET bised. 1. Punë a fjalë e mbrapshtë, prapësi. Nuk merret njeri me dallashime.
2. Ngatërresë; udhë pa krye. Të kësaj natyre qenë edhe përpjekjet dhe dhe dallashimi i tij se ai do të lexohej me shkronja latine.
✱Sin.: djallëzi, paudhësi, tersllëk, ngatërresë.
DALLASHÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bised. Dallashim. Mos na shtier në dallashina. Dallashinë e madhe.
✱Sin.: prapësi, mbrapshti, paudhësi, djallëzi, tersllëk, ngatërresë.
DJALLËZÍ,~A f. sh. ~, ~TË [DJALLËZÍ,~A f. sh. ~RA, ~RAT] 1. Të qenët i djallëzuar; prirje për të mashtruar të tjerët e për të bërë prapësi; kund. padjallëzi. Ka djallëzi. Është njeri me (pa) djallëzi. E bëri (e ka) me (pa) djallëzi. E fsheh djallëzinë. Enë e ligësisë, shpirt i djallëzisë. (fj. u.).
2. Veprim i pabesë e tinëzak që bën dikush për të ngatërruar a për të mashtruar të tjerët, për të shtënë dikë në grackë etj., punë e prapë,; dhelpëri. Djallëzitë e armikut. I di të gjitha djallëzitë. Ka bërë shumë djallëzi. S’hoqi dorë nga djallëzitë. Ia zbuluan djallëzitë. I ka në gjak djallëzirat.
✱Sin.: shejtani, shejtanllëk, dreqësi, djalli, paudhësi, dijekeqësi, prapësi, paudhësi, theke, qerratallëk, dinakëri.
DORËPRÁPË mb. 1. Që nuk i shkon mbarë asnjë punë; që të sjell prapësi në një punë, në një vepër etj., po ta fillojë a po ta zërë ai me dorë; kund. dorëmbarë.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimit të mbiemrit. Dorëprapi, rapsall e mbjell, kënkol i del. (fj. u.).
✱Sin.: dorëkeq, dorërëndë, dorëmbrapsht, ters, dorëters, dorëpiper, dorëpëgërë.
DREQN/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. I ngjall a i shtie dikujt në mendje mendime të këqija e të prapa; e prish dikë duke e mësuar të veprojë e të sillet me djallëzi, e bëj të djallëzuar. E dreqnoi djalin.
2. jokal. Merrem me dreqni; bëj prapësi. Dreqnonte ditë e natë.
3. kal. I flas dikujt plot zemërim e duke e sharë, e shaj dikë me zë të lartë, e dërgoj në djall. E dreqnonte të birin.
✱Sin.: djallëzoj, nëm, mallkoj
KËMBËPRÁPË mb., mospërf. Që sjell prapësi dhe fatkeqësi; këmbëters. kund. këmbëmbarë.
✱Sin.: këmbëters, abrash.
MBRAPSHT ndajf. 1. Nga ana e prapme, nga ana që nuk duket, jo nga e mbara; kund. mbarë. E veshi mbrapsht. E ktheu bluzën mbrapsht. E ke këmishën mbrapsht.
2. Praptas; andej nga ka ardhur dikush, prapa. Eci mbrapsht. Shkonte (tërhiqej) mbrapsht. Ekipi u kthye mbrapsht.
3. Duke ia kthyer pas në shenjë mospranimi, pa e pranuar dikë a diçka. Ia ktheu dhuratën mbrapsht.
4. Duke iu përgjigjur dikujt. Ajo më shkroi dhe unë ia ktheva e-mailin mbrapsht.
5. Shtrembër, keq, jo ashtu si duhet; jo mbarë, së prapthi; ters; kund. mbarë. Flet (punon, mendon) mbrapsht. Rri mbrapsht e fol drejt. (fj. u.). E filloi (e bëri) mbrapsht (një punë). Më doli mbrapsht. Gjithçka vinte mbrapsht. Ia mori për mbrapsht atë që i tha.
6. Duke bërë prapësi, në mënyrë të prapë, si i prapë, si rrugaç. Sillej (vepronte) mbrapsht.
♦ I ka hipur kalit mbrapsht (së prapthi) (dikush) e ka nisur keq një punë, nuk e ka nisur për së mbari; sillet keq e me inat. S’ia kthen fjalën mbrapsht (dikujt) nuk e kundërshton, e dëgjon dhe i bindet, nuk i thotë jo. S’e kthen fjalën mbrapsht (dikush) e mban fjalën a premtimin e dhënë, atë që thotë, e bën; nuk e ha fjalën; nuk ndërron mendje. E ktheu mbrapsht (diçka). 1. E përmbysi dhe e bëri rrëmujë; e ktheu përmbys. 2. Nuk e pranoi diçka që ia kishte dërguar dikush. I mori mbrapsht (fjalët) (dikush) e pranoi se foli gabim, i tërhoqi ato që tha; u pendua.
MBRAPSHTÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi dhe gjendja kur mbrapshtoj dikë a diçka ose kur mbrapshtohem. Mbrapshtimi i çdo lëshimi.
2. Prapësi, mbrapshti. E quajti një mbrapshtim të pashoq. Ç’të përbashkët ka drejtësia me mbrapshtinë? Bënte mbrapshtime. Sjell mbrapshtime.
MBRÁPSHTË (i, e) mb. 1. Që është ose që kthehet në anën e mbrapme të diçkaje (edhe fig.); i pasmë.
2. Që sillet keq, që bën prapësi, i prapë, i lig. Njeri i mbrapshtë.
3. Që është çamarrok, harrakat, jo i urtë, i pabindur. Fëmijë i mbrapshtë.
4. I dëmshëm, i keq, i prapë, i lig. Zakon (ves) i mbrapshtë. Punë e mbrapshtë. Veprime të mbrapshta. Ka qëllime të mbrapshta.
✱Sin.: i keq, i prapë, i lig, çamarrok, harrakat, i pabindur, i dëmshëm.
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë