Fjalori

Rezultate në përkufizime për “prapësi”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ABRASH

ABRÁSH,~E mb., bised. 1. Që ka flokë, vetulla e qerpikëverdhë më të bardhë ose që ka prekafytyrë (për njerëzit). Njeri abrash.
2. Që ka njollabardha ose qime të zbardhëta në trup e në turi (për kuajt); i larmë, laraman. Kalë abrash.
3. Që ka pikasipërfaqe. Vezë abrashe.
4. fig. Që është pak i prapë, i vrazhdë e i pashkueshëm; që sjell prapësi, këmbëters. Djalë abrash. Mushkë abrashe.
Sin.: bardhan, bardhok, bardhokan, bardhosh, i bardhëllemë, i larmë, laraman, pikëlan, pikalor, sharan, i prapë, i vrazhdë, i ashpër, këmbëters, jo i shkueshëm.

ABRASH

ABRÁSH,~II m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Ai që ka preka a pikafytyrë. Mos i mpreh brirët me abrashin. E zuri sherri me një abrash.
2. zool. Kafshë me pikabardha a të zbardhëta në trup.
3. fig. Ai që është pak i prapë, i vrazhdë e i pashkueshëm; ai që sjell prapësi, këmbëters.
Sin.: pikëlan, qukalosh.

ABRASHE

ABRÁSH/E,~JAI f. kryes. sh. ~E, ~ET bised. 1. Ajo që ka preka a pikafytyrë. Ka gjetur abrashi abrashen.
2. zool. Kafshë me pikabardha a të zbardhëta në trup.
3. fig. Ajoështë pak e prapë, e vrazhdë dhe e pashkueshme; ajosjell prapësi, këmbëterse.
Sin.: pikaloshe, pikëloshe, pikëlane, pikëlajkë, qukaloshe.

BËRBJEK

BËRBJÉK,~E mb., bised. 1. I papjekur mirë, i pabërë. Pjepër bërbjek.
2. fig., mospërf. Që është ende i parritur; që nuk ka përvojë, i parrahur nga jeta, i papjekur, buzëqumësht.
3. fig., keq.bën prapësi, që nuk lë dy gurë bashkë; i mbrapshtë, ters. Djalë bërbjek.

DALLASHIM
DALLASHINË

DALLASHÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT bised. Dallashim. Mos na shtier në dallashina. Dallashinë e madhe.
Sin.: prapësi, mbrapshti, paudhësi, djallëzi, tersllëk, ngatërresë.

DJALLËZI

DJALLËZÍ,~A f. sh. ~, ~TË [DJALLËZÍ,~A f. sh. ~RA, ~RAT] 1.qenët i djallëzuar; prirje për të mashtruartjerët e për të bërë prapësi; kund. padjallëzi. Ka djallëzi. Është njeri me (pa) djallëzi. E bëri (e ka) me (pa) djallëzi. E fsheh djallëzinë. Enë e ligësisë, shpirt i djallëzisë. (fj. u.).
2. Veprim i pabesë e tinëzakbën dikush për të ngatërruar a për të mashtruartjerët, për të shtënë dikëgrackë etj., punë e prapë,; dhelpëri. Djallëzitë e armikut. I di të gjitha djallëzitë. Ka bërë shumë djallëzi. S’hoqi dorë nga djallëzitë. Ia zbuluan djallëzitë. I ka në gjak djallëzirat.
Sin.: shejtani, shejtanllëk, dreqësi, djalli, paudhësi, dijekeqësi, prapësi, paudhësi, theke, qerratallëk, dinakëri.

DORËPRAPË

DORËPRÁPË mb. 1. Që nuk i shkon mbarë asnjë punë; që të sjell prapësi në një punë, në një vepër etj., po ta fillojë a po ta zërë ai me dorë; kund. dorëmbarë.
2. si em. m. e f. Sipas kuptimitmbiemrit. Dorëprapi, rapsall e mbjell, kënkol i del. (fj. u.).
Sin.: dorëkeq, dorërëndë, dorëmbrapsht, ters, dorëters, dorëpiper, dorëpëgërë.

DREQNIM
DREQNOJ

DREQN/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR 1. kal. I ngjall a i shtie dikujtmendje mendimekëqija e të prapa; e prish dikë duke e mësuarveprojë e të sillet me djallëzi, e bëjdjallëzuar. E dreqnoi djalin.
2. jokal. Merrem me dreqni; bëj prapësi. Dreqnonte ditë e natë.
3. kal. I flas dikujt plot zemërim e duke e sharë, e shaj dikë me zë të lartë, e dërgojdjall. E dreqnontebirin.
Sin.: djallëzoj, nëm, mallkoj

DREQËSINA

DREQËSÍNA,~T f. vet. sh., bised. Punëmbrapshta, prapësi.

GOJËTERS

GOJËTÉRS,~I m. sh. ~Ë, ~ËT Ai që flet gjithnjë mbrapsht, ai që për çdo gjë shpreh mosbesim, dyshim e që ndjell prapësi e të keqe, ndjellakeq. Nuk foli një herë mirë gojëtersi.

GOJËTERSE

GOJËTÉRS/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Ajoflet gjithnjë mbrapsht; ajo që për çdo gjë shpreh mosbesim, dyshim e që ndjell prapësi e të keqe.

KËMBËPRAPË
MBRAPSHTOHEM

MBRAPSHT/ÓHEM jovep., ~ÓVA (u), ~ÚAR 1. vetv. Tërhiqem prapa, zmbrapsem, zbythem.
2. vetv. shkon mbrapsht një punë; ngatërrohem keq në një punë.
3. vetv. Bëhem i mbrapshtë, fillojbëj prapësi.
4. pës. e MBRAPSHTÓJ.
Sin.: prapësohem, prapështohem, zbythem, zmbrapsem, prapsem, tërhiqem.

MBRAPSHTË

MBRÁPSHTË (i, e) mb. 1.është ose që kthehetanën e mbrapme të diçkaje (edhe fig.); i pasmë.
2.sillet keq, që bën prapësi, i prapë, i lig. Njeri i mbrapshtë.
3.është çamarrok, harrakat, jo i urtë, i pabindur. Fëmijë i mbrapshtë.
4. I dëmshëm, i keq, i prapë, i lig. Zakon (ves) i mbrapshtë. Punë e mbrapshtë. Veprimembrapshta. Ka qëllimembrapshta.
Sin.: i keq, i prapë, i lig, çamarrok, harrakat, i pabindur, i dëmshëm.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.