Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BOMBASTÍK,~E mb., libr. 1. Që bëhet me bujë të madhe për të krijuar përshtypje të jashtme a për t’u dukur, i zbukuruar jashtë mase. Veprim (aksion) bombastik. Foto bombastike. Sukses bombastik. Lajm (artikull) bombastik. Lëvdata bombastike. Premtime bombastike.
2. I stërholluar e i mbushur me shumë fjalë; i ngarkuar me hollësi e i tepruar me fjalë të mëdha që prishin stilin; i bujshëm, i fryrë, i madh; libr. pompoz. Fjalim bombastik. Deklaratë bombastike. Titull bombastik. Emër bombastik. Stil bombastik. Forma bombastike.
✱Sin.: i bujshëm, i fryrë, i madh, zhurmëshumë, i zhurmshëm, zhurmëmadh, pompoz.
BÚJSH/ËM (i), ~ME (e) mb. 1. Që lë përshtypje të madhe ose ngjall interesim të madh te të tjerët, që ka jehonë të gjerë, që bën bujë. Fitore (ngjarje) e bujshme. Fjalim i bujshëm. Sukses i bujshëm. Rasti më i bujshëm. Aksion i bujshëm. Krim i bujshëm. Botim i bujshëm.
2. keq. Që bëhet me bujë e me zhurmë të madhe sa për t’u dukur; që shoqërohet me bujë e me zhurmë për të bërë përshtypje te të tjerët ose për të mashtruar të tjerët, i fryrë, pompoz. Fushatë (propagandë) e bujshme. Premtim i bujshëm. Rikthim (largim) i bujshëm. Titujt e bujshëm të gazetave. Lajm i bujshëm.
3. fig., keq. Që bën zhurmë të madhe, që i pëlqen buja; që ka shumë zhurmë e lëvizje. Tip (personazh, emër) i bujshëm. Treg (qytet) i bujshëm.
4. edhe fig. Që shpërthen e rritet mirë (për bimët); që vjen me tërë gjallërinë e bukurinë dhe me të gjitha të mirat e saj (për stinët); që zhvillohet shumë e menjëherë, që bëhet me vrull e shpejt. Gjelbërim i bujshëm. Bimësi e bujshme. Pranverë (vjeshtë) e bujshme. Lulëzim (zhvillim, përparim) i bujshëm.
✱Sin.: bujëmadh, i famshëm, famëmadh, zulmëmadh, i zhurmshëm, zhurmëshumë, zhurmëmadh.
DHELPARÁK,~E mb. 1. Që përdor dredhi, që sillet me dinakëri; dinak. Burrë dhelparak. Është dhelparak. Shfaqet pompoz, por është dhelparak.
2. Që bëhet me dredhi, që është me dinakëri. Buzëqeshje dhelparake. Vështrim dhelparak. Qëndrim dhelparak. Sjellje dhelparake. Fjalë dhelparake.
✱Sin.: dinak, dredharak, dredhacak, finok, dhelpan, dhelparan.
FRÝRË (i, e) mb. 1. Që është mbushur brenda me shumë ajër; kund. i shfryrë. Top i fryrë. Goma të fryra.
2. I mbufatur; i ënjtur. Me ballë të fryrë. Kishte sy të fryrë.
3. bised. I ngopur mirë, i ngjeshur me të ngrëna. Ka bark të fryrë. Është i fryrë, s’ha dot më.
4. I bymyer a i mbufatur nga uji ose nga ndonjë lëng tjetër. Dërrasa të fryra. Lopë me gjinj të fryrë.
5. Që është shëndoshur shumë, i ngjallur, i majmur; që ka shumë tul, i tultë. Me llërë të fryra. Me buzë të fryra.
6. fig., keq. Që është rritur, zmadhuar e zgjeruar më shumë nga ç’duhet; që paraqitet më i madh nga ç’është në të vërtetë. Kërkesa të fryra. Shifra të fryra.
7. fig. Që është i stërholluar e i mbushur me shumë fjalë; bombastik. Stil i fryrë. Mbajti fjalim të fryrë.
8. fig. Që e kanë nxitur kundër dikujt me qëllim të keq. Njeri i fryrë. Ishte i fryrë prej të tjerëve.
9. fig., mospërf. Që mbahet me të madh, që krekoset e shet mend përpara të tjerëve. Ecte (fliste) i fryrë.
10. fig. I inatosur, i zemëruar. U ngrit i fryrë nga kritikat.
11. I yshtur, i namatisur. E dinin të fryrë vajzën.
✱Sin.: i mbushur, i mbufatur, i ënjtur, i ngopur, i bymyer, i ngjallur, i majmur, i tultë, i tulosur, i dhjamur, i ngopur, i trashur, i krekosur, i madh, pompoz, bombastik, i inatosur, i zemëruar, i yshtur, i namatisur.
♦ Me *buzë të fryra.
POMPÓZ,~E mb., libr., keq. 1. Që bëhet me bujë për të krijuar përshtypje të jashtme a për t’u dukur; bombastik. Fjalim pompoz. Deklaratë pompoze. Ceremoni (pritje) pompoze.
2. edhe fig. I zbukuruar jashtë mase, i stërholluar e i fryrë. Pamje pompoze. Stil pompoz.
✱Sin.: i fryrë, bujëmadh, i bujshëm, zhurmëmadh, zbukuruar, i stërholluar.
POMPOZITÉT,~I m. sh. ~E, ~ET libr., keq. 1. Të qenët pompoz. Pompozitet i madh. I dhanë pompozitet.
2. Diçka që bëhet për dukje a për bujë; sjellje, veprime a veprimtari pompoze. S’duhen pompozitetet.
✱Sin.: bujë, zhurmë, zbukurim, stërhollim, mburrje, fryrje.
POMPÚAR (i, e) mb. 1. Që është vënë në lëvizje me anë të një pompe. Lëng i pompuar. Gaz i pompuar.
2. Që i jep shumë rëndësi vetes pasi e kanë mburrur të tjerët; që i ka hyrë vetja në qejf nga lëvdatat e të tjerëve dhe shet mend; fodull, pompoz. Njeri i pompuar.
✱Sin.: i fryrë, fodull, pompoz, mendjemadh.
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë