Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pllaz”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BOLC

BOLC,~I m. sh. ~E, ~ET bujq. Pjesa e poshtme e parmendës, me plorinmajë, që hyndhe; pllaz, bollëz.

BOLLËZ
PLLAZ
PËRDHEC

PËRDHÉC,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Pjesa e poshtme e drunjtë e parmendës, që hyntokë e ka në majë plorin, pllaz.
2. Gjarpër.
Sin.: pllaz, bollëz, shkëmb, gjarpër.

TABAN

TABÁN,~II m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Shtresë dheu nën pjesën e shkrifët e të butëtokës; tokë e fortë dhe e ngjeshurpërbën themelin e një ndërtese; capë, truall. Taban i fortë. Tabani i tokës (i lumit, i pusit, i kanalit). Hapën tabanët e themeleve. Shtëpi me taban shtëpi përdhese pa dysheme, shtëpi që ka si dysheme truallin. Tokë me tabanthellë (të cekët). E punuan tokën deritaban. Tokë pa taban tokëështë e paqëndrueshme, tokërrëshqet. Mos ndërtoni në atë brinjë se është tokë pa taban. Taban kanali (bujq.) bazë e kanalit nëpërcilën rrjedh uji, që ndërtohet pingul me kanalin shkarkues.
2. fig. Truall mbicilin lind, krijohet, ngrihet a mbështetet diçka, mbështetje e fortë dhe e sigurt. Tabani kombëtar. I ka rrënjëttabanin popullor.
3. anat. Shputë e këmbës, shuall i këmbës, patomë. Këmbë me tabansheshtë dystaban, këmbësheshtë. Tabanët e këmbëve. Më përvëlojnë (më dhembin, më djegin) tabanët. Shkel me taban. Shpoi tabanët, ngaqë ecte zbathur.
4. Pjesë e këpucës ku mbështetet shputa e këmbës; shuall që i vihet këpucës nga poshtë. Taban i sheshtë. Tabanët e këpucëve. Shket me taban. I ranë tabanët. I ishin ngrënë tabanët e këpucëve. U hedh këpucëve tabanërinj.
5. Kapak i kokës, but, shesh i kokës. E goditi (e qëlloi, i ra) në taban. I kishte rënë flakutaban.
6. det. Kallumë barke. Rregulluan tabanin e barkës.
7. bised. Qytë e pushkës. Tabani i pushkës. Ushtari e goditi (i ra) me taban.
8. ndërt. Tra i trashë i çatisë mbicilin mbështeten trarët e tjerë. Hodhi (vuri) tabanët e shtëpisë. Taban i dyshemesë tra kryesorvihet kryqradhën e trarëve dheshërben si mbështetje e tyre; kryetra.
9. Qerpiç i gjatë i qemerit të furrës së kaminës.
Sin.: capë, truall, shuall, shputë, patomë, pllaz, çafkë, çaçkë, but, qytë, kallumë, tra, kryetra, qerpiç.
iku (më luajti) tabani (*kapaku) i kokës. I nxori tabanin (diçkaje). 1. E mbaroi diçka, e hëngri a e piu krejt, s’la asnjë grimë a asnjë pikë; i nxori (i gjeti) fundin. 2. I shkoi derifund diçkaje, e zbuloi me themel; e shqyrtoi diçka mirë, e njohu me rrënjë, e pa thellë; i nxori (i zbuloi) rrënjët; i shkoi (iu fut) në taban; i nxori ujët. I puth tabanin (dikujt) vjet. i përulem, e nderoj me përulësi dikë. I shkoi (iu fut) në taban (diçkaje) shih i nxori tabanin2 (diçkaje).

TOPARE

TOPÁR/E,~JAI f. sh. ~E, ~ET anat., krahin. Shputë e këmbësnjeriut; taban, pllaz. I dhemb toparja. I hyri një gjembtopare.

TURI

TURÍ,~RI m. sh. ~NJ, ~NJTË 1. Pjesë e përparme e kokëskafshëve, që është zakonisht e zgjatur dhe ka gojën, nofullat e hundën. Turi i zgjatur (i shtypur). Me turikuq (të bardhë). Turiri i dhelprës. Turiri i deles (i kalit, i lopës, i gomarit). Turiri i qenit (i maces, i miut). Me pikaturi. Futi turinjtëkovë. I vuri viçit shportëz në turi. U vuri qeve shportëza në turinj.
2. Pjesë e zgjatur poshtë ose përpara e kokësdisa kafshëve, noçkë, feçkë. Turiri i derrit (i elefantit). Të gjithë derrat një turi kanë. (fj. u.) gjithëkëqijtë njësoj janë.
3. keq., shar. Fytyrë e njeriut; surrat. Zgjati turinjtë. E goditi turinjve. Ia përplasi derënturi. E ka turirin si të miut. S’ia sheh dot turirin. U edhe turiri i tij të shajë! I është bërë turiri si hoshaf është fishkur (rrudhur). Duket nga turiri merret vesh, duket, kuptohetështë njeri i keq. I ka mbetur turiri sa një dylekëshe është dobësuar shumë.
4. Pjesa e përparme dhe zakonisht e dalë e automobilit, e traktorit, e lokomotivës etj. Turiri i kamionit (i veturës). Ekskavator me turi çeliku.
5. Përdhec i parmendës, pllaz.
Ra mbi turinj (dikush) e pësoi keq, mori atë që meritonte; theu turinjtë. Fut turinjtë (dikush) keq. shih fut hundët (hundën) (dikush) keq. Me *hundë e me turinj keq. Nuk ka turi (dikush) mospërf. shih nuk ka hundë (dikush) mospërf. E ka turirin dy *tulla e një plithar (dikush) përçm. Nuk m’i ktheu turinjtë (dikush) keq. nuk kishte guxim për t’u ballafaquar me mua, ishte fajtor. Mbledh (tharton, rrudh, përdredh, shtrembëron) turinjtë (dikush) shih mbledh (tharton, rrudh, përdredh, shtrembëron) buzët (dikush). Ia përplasituri (dikujt) mospërf. shih ia përplasifytyrë (dikujt) mospërf. Ia përsheshi turinjtë (*hundët) (dikujt) përb. Shikoji turinë dhe vëri kusinë (dikujt) përçm. është shpirtkeq, siç ka fytyrën ka dhe shpirtin; jepi atë që i takon. Me turinj varur shih me hundë varur (të varura). Theu turinjtë (dikush). 1. shih theu hundët (dikush). 2. Pësoi dështimplotë, e pësoi keq, u dëmtua rëndëvend që të kishte ndonjë përfitim. I theu turinjtë (dikujt) përçm. 1. E rrahu mirë dikë, e shqepi, e zhdëpi; ia përsheshi turinjtë përb.; i theu dhëmbët; i theu hundët; i përsheshi hundët përb. 2. E kundërshtoi me forcë e me të egër një mendjemadh dhe e detyroiheshtë, të tërhiqet a të pranojë diçka, e detyroi me zor të ulë kokën i mundur, i shtruar e i bindur; i theu dhëmbët; i theu hundët. I vari (i lëshoi) turinjtë (një pëllëmbë) (dikush) shih i vari (i lëshoi) hundët (një pëllëmbë) (dikush).

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.