Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pjerdhur”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

FENDARUSHË

FENDARÚSH/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. bot. Fendosë. Shkeli pa dashje një fendarushë.
2. fig. Frikacak, fenduk. Fendarushë që i trembet çdo gjëje.
3. si mb., fig. I kotë, i dështuar, i pjerdhur. Edhe kjo punë na doli fendarushë.
Sin.: fendosë, fendëdosë, fendujkë, cucufendë, frikacak, fenduk.

MENDJEPJERDHUR
PIRDHEM

PÍRDHEM jovep., PÓRDHA (u), PJÉRDHUR vetv. Plakem e nuk mbaj mend. Është pjerdhur me kohë!

PJERDH

PJERDH vep., PÓRDHA, PJÉRDHUR jokal. 1. Bëj pordhë.
2. bised., përçm. Flet shumë për veten, mburret pa të drejtë me fjalëmëdha, shet mend.
3. bised., përçm. Është plakur dhe nuk mban mend. Ka pjerdhur me kohë ai! Paske pjerdhur, më duket! po flet kodra pas bregut, më duket.
Sin.: dërdëllis, mburrem, krekosem, kapardisem.
Pjerdhin në një *kungull përçm. vulg. Pjerdh në një *poç (me dikë) vulg.

PJERDHUR

PJERDHUR (i, e) mb. 1. Që ka pjerdhur, që nuk mban mend; që është currufjasur. Plak i pjerdhur.
2. fig. Që nuk është i zoti, pragshuar.
3. fig. I shuar; i pavlerë, i pahair. Gomari i vjedhur nuk bën hairpragpjerdhur.

PJERDHËT

PJÉRDHËT (i, e) mb. I pjerdhur.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.