Fjalë që fillojnë me...
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor
BOKS,~IIII m. sh. ~E, ~ET 1. Ndarje e vogël brenda në stallë, e ndërtuar zakonisht me thurje, ku mbahen të vegjlit e sapolindur të kafshëve shtëpiake për t’i veçuar nga nënat a për t’u kujdesur për ta; gardhole. Boksi i viçave (i qengjave, i gicave). Boksi i zogjve. Bokse për pjellje. Shtie (fut, mbyll) në boks.
2. Koçek prej thuprash, ku mbahet pambuk, misër etj. Bokset e pambukut (e misrit).
3. sport. Ndarje e posaçme përgjatë pistës ku ndalen makinat ose motorët gjatë garës, për t’u furnizuar me karburant, për të ndërruar goma, për riparime të shpejta etj. Makinat kthehen në boks për të ndërruar gomat. Në fund të garës u tërhoq në boks. Humbi disa sekonda se u kthye ne boks.
✱Sin.: gardhole, kumac, koçek, koshtar, thark, çarranik.
LÍNDJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur dikush del në jetë nga barku i nënës, ardhje në jetë; kund. vdekje. Lindje e lehtë (e vështirë). Lindje e parakohshme. Lindja e fëmijës. Vendi i lindjes vendlindja. Shtëpia (dhoma) e lindjes. Dita (koha) e lindjes. Dhimbjet (ethet) e lindjes. Leja e lindjes. Dhjetëvjetori i lindjes. Që në lindje që kur lind. Në ditët e para pas lindjes. Që nga lindja deri në vdekje.
2. bised. Foshnja e lindur nga nëna. Mjeku (mamia) pret lindjet. Ka pasur pesë lindje.
3. Njerëzit e barkut të vet, pasardhësit; trashëgimtarët. Thirri gjithë lindjen e vet.
4. edhe fig. Koha kur del a kur nis të shfaqet diçka, çasti kur krijohet, ngrihet a themelohet diçka; fillimi i veprimtarisë së dikujt a të diçkaje. Lindja e demokracisë. Që nga lindja e UÇK-së.
5. Pika e horizontit nga lind dielli; ana që është në të djathtë kur kthehemi me fytyrë nga veriu, drejtimi i përkundërt me perëndimin; vend (pjesë e një shteti a kontinenti, krahinë a tërësi krahinash, zonë) që ndodhet në anën nga lind dielli; kund. perëndim. Lindja e Largët (e Mesme, e Afërt). Lindja e Shqipërisë. Lindja e Evropës. Popujt e Lindjes. Në lindje të vendit (të qytetit, të fshatit). E ka hyrjen nga lindja. Sheh (vështron) nga lindja. Vjen nga lindja.
6. bised. Erë e thatë e pa reshje, që fryn prej anës nga lind dielli. Fryn lindja.
✱Sin.: lirim, pjellje, foshnjë, pasardhës, trashëgimtar, fillim, dalje, ngjallje, ngritje, themelim, krijim, drejtim, erë.
LIRÍM,~I m. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur çliroj një vend, një popull ose një grup nga pushtimi, robëria ose shfrytëzimi. Lirimi i vendit. Lirimi si akt çlirimi kombëtar e shoqëror. Dita e lirimit.
2. Nxjerrja e një personi nga burgu dhe lënia e tij i lirë në qarkullim. Lirimi nga burgu. Pas lirimit nga burgu, ai u integrua në shoqëri.
3. Heqja nga shërbimi ushtarak ose shkarkimi nga një detyrë për ta shpënë a caktuar në një detyrë a funksion tjetër. Lirimi nga ushtria. Lirimi nga detyra. Doli në lirim.
4. Lehtësimi i dikujt nga një barrë, punë ose detyrim. Lirimi nga përgjegjësia. Provimet e lirimit.
5. Zgjidhja ose lëshimi i një kafshe nga lidhja ose mbyllja për ta lënë të qarkullojë. Lirimi i kuajve. Lirimi i qenit nga zinxhiri.
6. Zbrazja e një hapësire ose e një objekti; lënia e lirë e vendit; tërheqja e forcave nga një zonë. Lirim i mjedisit. Lirimi i koshit të mbeturinave. Lirimi i qytetit. Lirimi i objektit sipas urdhrit.
7. Zbutja e shtrëngimit të një objekti të lidhur fort ose të veshur ngushtë. Lirim i rripit (i nyjes, i frenave, i vidhës).
8. Pakësimi ose zhdukja e një dhimbjeje trupore. Lirimi nga dhimbja. Lirimi nga lindja. Pas lirimit të dhimbjes, trupi hyri në gjendje qetësie.
9. Shkëputja ose çlirimi i diçkaje materiale që nuk rri më e lidhur fort. Lirimi i dërrasave.
10. Ulja e çmimit të një malli. Lirimi i çmimit të frutave (perimeve, bulmetit.)
11. Shfajësimi i dikujt nga një faj ose akuzë. Lirimi nga faji.
12. Çlirim i energjisë ose i një substance nga një trup, nga një proces kimik ose fizik. Lirimi i energjisë (i nxehtësisë). Lirimi i gazeve.
✱Sin.: çlirim, zhburgim, shëlbim, shëlbesë, zhdetyrim, lehtësim, lëshim, zbrazje, shmangie, largim, lejim, shmangie, shtendosje, zhbllokim, zbërthim, zhvidhosje, lindje, pjellje, lirësim, shfajësim, ulje.
PJÉLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Fëmija e dikujt; foshnja e lindur. Pjella e tij. Pjellë e keqe pasardhës i prapë. E ka rritur si pjellën e vet.
2. I vogli i një kafshe. Pjella e lopës viçi. Lëpinte pjellën.
3. fig. Diçka që është krijuar me përpjekje e me mundime dhe që është shumë e dashur. Pjellë e luftës për pavarësi. Pjellë e përplasjeve ndërkombëtare.
4. fig., keq. Rrjedhojë jo e mirë e një dukurie, e një sistemi etj.; diçka e keqe e krijuar me pikësynime të caktuara; pasojë. Pjellë e krimit.
✱Sin.: fëmijë, foshnjë, pjellje, i vogël, këlysh, zog, pot, bam, bimë, bark, barrë, bir, bijë, evlat, krijesë, krijim, rrjedhojë, pasojë, produkt.
♦ Pjellë e keqe (e shejtanit) përb. fëmijë a pasardhës i prapë, njeri i mbrapshtë; bimë e keqe; farë e keqe.
PJÉLLËSHE mb. f. 1. Pjellëse.
2. Pjesë e dytë e emërtimeve të përbëra që tregon sa pjellje ka bërë një kafshë (p.sh.: njëpjellëshe, dypjellëshe, trepjellëshe etj.).
Fjalë me të njëjtat parashtesa ose tema fjalëformuese.
Fjalë që rimojnë ose mbarojnë me të njëjtat germa.
Kërko forma në përkufizime ose shembuj. _
© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 —
Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.
www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë