Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pjekull”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

TULLË

TÚLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Copë deltine zakonisht katërkëndëshe, që ngjishet e piqetfurrëposaçme dhepërdoret për ndërtimin e mureve. Tullë me veshë (me vrima). Tulla silikate. Pallat me tullabardha. Tullë e kuqe (e bardhë). Ngjyrë tulle ngjyrë e kuqërremtë. Prodhimi i tullave. Mur me tulla. Fabrikë (furrë) tullash. Tullë zjarrduruese.
2. bised., tall. Pjesa e sipërme e kokës pa flokë (për burrat). I doli tulla. Fshiu tullën.
3. bised., tall. Tullac. Erdhi tulla.
4. si mb. Tullac, pa flokë. E ka kokën tullë. E bëri kokën tullë i preu flokët gjerrrënjë ose e rroi kokën me brisk.
5. si ndajf. Top, rëndë. Fjeti tullë. E bëri gjumin tullë.
6. fig., si ndajf. Shumë i thatë, i fortë,(kryesisht për bukën e ndenjur dheftohur). Buka ishte tullë e fortë.
Sin.: pjekull, qerpiç, plithar, çaçkë, shogë, tullac.
Ia bëri kokën tullë (dikujt). 1. E qethi derirrënjëflokëve. 2. Ia zbuloigjithametat e dobësitë; ia shpërfaqi mendimet e synimet. E ka kokën tullë (dikush). 1. shih e ka kokën fushë (dikush). 2. Është kokëfortë; e ka kokën gur; e ka kokën shkëmb. E ka turirin dy tulla një plithar (dikush) përçm. është shumë i shëmtuarfytyrë; nuk shihet dot me sy; ikën barkun; të kall (të shtie, të jep) datën.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.