Fjalori

Rezultate në përkufizime për “piskamë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

BRITMË

BRÍTM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Zë i fortënxjerr njeriu kur bërtet, thirrmë e fortë, klithmë; zërilëshojnë kafshët, ulërimë. Britmë e madhe (e fortë, e ngjirur, e çjerrë, shurdhuese, e mprehtë). Britma e tufës. Britma e malësorit i zgjoigjithë. Britma e saj vinte si në vaj. Lëshoi (një) britmë. Vuri britmën. Ia dha britmës. Britmën e buallit e dëgjojnëgjithë. (fj. u.).
2. Shprehje e vrullshme e një ndjenje me zë a me pasthirrma; thirrje gëzimi, miratimi etj.; brohoritje. Britmë e gëzuar. Britma gëzimi (habie, hareje, fitoreje, të thekshme). E pritën (e përcollën) me britma.
3. Zhurmëkrijohet nga zërat e disa vetave kur flasin fort; zhurmabëjnë dy ose me shumë veta kur zihen a kur shahen me zë të lartë; thirrje. Britma kalamajsh. Britmë grarishte.
4. Kërkesë me zë të lartë që i drejtohet dikujt për t’u bashkuar për një çështjerëndësishme; thirrje, kushtrim, alarm; zhurmëbëhet për një qëllimcaktuar. Lëshoi britmën dha kushtrimin. Nuk i dëgjon kush britmat e tyre. Britma e të varfërve.
5. etnogr. Gjëmë, mynxyrë, zezonë. Një britmë e madhe kishte mbuluar fshatin.
Sin.: thirrmë, bërtitje, klithmë, klithje, këlthitje, gërthitje, sokëllimë, thirrje, gjëmë, e thirrur, piskamë, ulërimë, vikamë, çirrmë, grahmë, mekërimë.

BËRTITUR

BËRTÍTUR,~A (e) f. kryes. sh. ~A, ~AT (të) 1. Fjalë ose thirrje me zë tepërlartë, britmë, thirrmë, klithmë. bërtituraforta. Të bërtiturat e fëmijës. Nisi ngabërtiturat. Me një të bërtitur prej luaniegërsuar. Dëgjoheshin bërtitura.
2. Qortim ose sharje me të thirrura. S’duronbërtitura. Nuk ia del dot me të bërtitura.
Sin.: britmë, thirrmë, klithmë, klithje, gërthitje, këlthitje, sokëllimë, piskamë, ulërimë, vikamë.

PISKAMË
PISKATJE

PISKÁTJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur piskat.
2. Piskamë, bërtitje. Ishte qortuesi deripiskatje, por edhe urtaku deridhimbje.

PISKATSHËM
PISKATUR

PISKÁTUR,~IT (të) as. Piskatje, piskamë.

PISKATË

PISKÁT/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Piskamë.

PISKË
PISKËLLIMË

PISKËLLÍM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Piskamë. Dëgjoheshin piskëllima nga surlet e tyre.

PISKËLLOJ

PISKËLL/ÓJ vep., ~ÓVA, ~ÚAR jokal. Lëshoj një piskamë.

THIRRJE

THÍRRJ/E,~A f. sh. ~E, ~ET 1. Veprimi kur thërras dikë për diçka ose kur thirrem. Thirrja e dëshmitarëve. Thirrja e konferencës (e kuvendit, e kongresit). Thirrjaushtri. Thirrjaraport thirrja e dikujt para një organi epror, para një mbledhjeje etj. për të raportuar. Thirrje nën armë marrja e dikujt ushtar. I bëj thirrje ndërgjegjes (arsyes) së dikujt i drejtohem ndërgjegjes (arsyes) së dikujt.
2. Grishje që i drejtohet popullit për një çështjerëndësishme; kërkesë për të plotësuar ose për të bërë një gjë; dokumenti a shpalljapërmban këtë grishje a kërkesë. Thirrje politike (luftarake). Thirrja e kongresit (e konferencës). Thirrje drejtuar gjithë popullit. Me thirrjen e parë. Punimi i thirrjes.
3. usht. Përmendja e emraveushtarëve një për një, për të parë nëse janëpranishëm. Thirrja e mbrëmjes. Erdhi me vonesëthirrje.
4. Zëri a pasthirrmanxjerrim kur shprehim me vrull një ndjenjë, një brohoritje; zëri i fortënxjerr njeriu kur thërret, klithmë, britmë. Thirrje e fortë (e çjerrë, e tmerrshme). Thirrjet e turmës. Thirrje gëzimi (habie, admirimi). Lëshoi (nxori) një thirrje. Dëgjohen thirrje.
5. fig. Zhurmabëhet duke thirrur poshtë e përpjetë a duke folur vazhdimisht për një qëllimcaktuar; britmë.
6. Letër e shkruar që i drejtohet dikujt e që përmban një lajmërim, një njoftim, një kumtim etj. për të. Thirrje telefonike. Fleta e thirrjes. Mori thirrjen. Thirrje gjyqësore njoftim me shkrim i gjykatës që i dërgohet një personi për pjesëmarrje në një procedurë gjyqësore.
7. let. Fjalëshkrimtari ua drejton dukurivenatyrshme, sendeve, lexuesve etj., dhepërbëjnë një mjet poetik për të përforcuar shprehjen e ndjenjave.
Sin.: thirrmë, klithmë, britmë, bërtitje, vikamë, vikatje, piskamë, zë.

VIGË

VÍG/Ë,~AV f. sh. ~A, ~AT Britmë, vigmë, vikamë. Iu ndie viga hejë se ku (që larg). Me ia vu kujt vigën.
Sin.: bërtimë, piskamë.

VILIKAMË

VILIKÁM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Zhurmë e madhe nga shumë zëra, vikamë, piskamë, potere.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.