Fjalori

Rezultate në përkufizime për “piskë”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

CINJË

CÍNJ/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. Shpend shtegtarrron nëpër ujëra, me trup sa një laraskë, me pendëlarme dhe me kokëmadhe, me qafëshkurtër e me një kaçulitë mbi krye; kërthingël, piskë1.

CIULLË

CIÚLL/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT zool. Shpend shtegtar me kaçulitërron nëpër ujëra; kërthingël, piskë.

GICIVILE

GICIVÍL/E,~JA f. sh. ~E, ~ET zool. (lat. Vanellus vanellus) Shpend shtegtar i ujërave, me trup sa laraska, me pendëlarme e me kaçulitë; kërthingël, piskë.
Sin.: kërthingël, piskë.

KËRTHINGËL

KËRTHÍNG/ËL,~LA f. sh. ~LA, ~LAT zool. Piskë. Klithje kërthingle.

PISK

PISK,~U m. 1. Nyjë e lidhur dhe e shtrënguar fort, komb. I lidhur pisk. E lidhi pisk.
2. Sasi e vogël e diçkaje zakonishtthërrmuar, aq sa mundmerret me majën e gishtitmadh dhetreguesit. Një pisk kripë (piper). Një pisk burnot.
3. fig. Mesi a kulmi i diçkaje. Pisku i dimrit (i verës). Në piskun e vapës. Në pisknatës. Në piskun e mëngjesit sapo doli drita, që në agim. Në piskun e punës (e korrjeve, e mbjelljeve).
Sin.: piskë, nyjë, pëlqyer, kulm, valë, komb, thërrime, çikë, piç, grimë, dërhem, mes, cër.

PISKË
PULQER

PULQÉR,~I m. sh. ~Ë, ~ËT 1. Gishti i madh i dorës. Ngriti pulqerin.
2. Sasi e vogël prej diçkaje, aq sa mundmarrësh duke bashkuar mollëzën e gishtitmadh me atë të gishtit tregues. Një pulqer kripë (duhan).
Sin.: grimë pisk, piskë.

VANELL

VANÉ/LL,~I m. sh. ~J, ~JTË zool. (lat. Vanellus vanellus) Shpend shtegtar sa një laraskë, me pendëlarme, kokëmadhe, qafëshkurtër, me kaçulitë, që rron buzë ujërave.
Sin.: piskë, kërthingël.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.