Fjalori

Rezultate në përkufizime për “piri”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

DANGALL

DANGÁLL,~E mb., bised. 1. I shëndoshë e barkmadh; që është me bark të fryrë; dangallmadh.
2. përçm. I trashë nga mendja, jo i zgjuar; që nuk merr vesh e që nuk bindet, i pagdhendur.
3. si kallëzues. Bëhem dangall në të ftohtë ngrij së ftohti. U bëfsh dangall! (mallk.) plaç; vdeksh!
✱Sin.: barkmadh, barkanjoz, barkbuall, barkderr, barkledh, barkvozë, dangallmadh, mullac, mullacak, mullëmadh.
♦ U bë dangall (dikush) hëngri e piu jashtë mase, u fry së ngrëni a së piri; u bë kacek; iu bë barku daulle (dikujt).

KËRDISEM

►KËRDÍS/EM jovep., ~A (u), ~UR bised. 1. vetv. Lodhem a mundohem shumë, duke bërë një punë të rëndë; sfilitem. U kërdisa në punë.
2. vetv. Iki, shpërndahem bashkë me të tjerë në mënyrë të çrregullt; largohem nga sytë këmbët; mërgoj; çakërdisem. U kërdisëm larg.
3. fig., vetv. Ngopem jashtë mase me diçka; shqepem së ngrëni. Jam kërdisur së ngrëni (së piri).
4. fig., vetv. Kaloj masën e duhur. U kërdisem së qeshuri.
5. pës. e KËRDÍS.
✱Sin.: sfilitem, çakërdisem, shqepem.

PIRI

PIRÍ,~A f. sh. ~, ~TË bised. 1. Hinkë. Piri vaji. Mbush me piri.
2. sh. Fejet e hundës. Piritë e hundës.
3. Qajkë. Piria e parmendës.
4. Tapë e butit; çep.
✱Sin.: hinkë, qajkë, feje, fejzë.

TAFTAR

TAFTÁR,~I sh. ~Ë, ~ËT m., krahin. Hinkë (shisheje). Taftari i tamblit.
✱Sin.: hon, honi, llajë, piri.

THIKËZ

THÍKËZ,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Thikë e vogël. Thikëz xhepi.
2. Kunj zakonisht prej hekuri, që bashkon shtizën e parmendës me dorezën.
3. kryes. sh. Gurë të gdhendur me majë në trajtë pyke, që përdoren për të ndërtuar pjesën e sipërme të furrës me baltë.
✱Sin.: thumbrizë, kunj, piri, qajkë, citë.

ZABUA

ZAB/ÚA,~ÓI m. sh. ~ÓNJ, ~ÓNJTË Qajkë. Zabua hekuri (druri). U këput (doli) zaboi. Druri për të bërë zabonjtë zgjidhet. Nuk bëhet zaboi prej druri të butë. (fj. u.).
✱Sin.: kunj, kukalkë, kllajkë, gozhdar, piri, rreze, qajkë.

ËNJTEM

►Ë́NJT/EM jovep., ~A (u), ~UR bised., vetv. 1. Fryhem në trup a në një pjesë e tij (për shkak të një sëmundjeje, nga një goditje etj.); kund. çënjtem. Ishte ënjtur i tëri. M’u ënjt dora (syri, këmba).
2. bised. Fryhem së ngrëni a së piri, ngopem jashtë masës. U ënjt së ngrëni (së piri).
3. fig., Mërzitem a shqetësohem shumë; hidhërohem shumë; lodhem shumë, këputem. M’u ënjt zemra. U ënjt së qari qau shumë. U ënjt së thirruri (së punuari, së kërkuari).
✱Sin.: fryhem, mbushem, buhavitem, mbufatem, ngufatem, bymehem, bullafiqem, buzhelem, bufalaqem, mollovitem, mufkohem, mullosem, çohem, muçitem, fryhem, rrihem, zhdëpem, zemërohem.
♦ Iu ënjtën (iu frynë, i kërcitën) *brinjët (dikujt) iron.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë