Fjalori

Rezultate në përkufizime për “petavër”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

ASHËR

ÁSH/ËR,~RAI f. sh. ~RA, ~RAT krahin. 1. Ashkël, dru e vogël e çarë për zjarr. I bëra ashrat për stufë. Ashra dushku. I bëj degët ashra.
2. Copë druri e çarë si dërrasë e hollë, që përdoret si petavër ose që vendoset ndërmjet trarëve të tavanit për të mbuluar çatinë. Ashër e çatisë. Çati me ashra. Ashrat e shtëpisë. U fsheh në ashra. I vuri ashra murit. Çaj (bëj) ashra. Shtroj ashra.
✱Sin.: ashkël, bujashkë, spirrë, hatull, hartosë, petavër, pullazinë.
♦ Janë bërë ashra (me njëri-tjetrin) u ka hyrë grindja, janë zënë, janë përçarë; u ka hyrë bukla; hanë kokën (me njëri-tjetrin). Çan ashra (dikush) shih çan dërrasa (dikush).

BASKORE

BASKÓR/E,~JA f. sh. ~E, ~ET krahin. Petavër, ashër.

FUNDAKE

FUNDÁK/E,~JA f. sh. ~E, ~ET Dërrasë e ngushtë dhe e hollë, mbi të cilën vihen tjegullat e çatisë, petavër. Fundakët e çative.

HARTOSË

HARTÓS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT ndërt. Petavër e vogël që mbërthehet mbi qeprat e çatisë së shtëpisë, mbi të cilën vihen tjegullat, pullazinë. Hartosat e çatisë. Vë hartosat.
✱Sin.: petavër, pullazinë, hatull.

HASHË

HASH/Ë,~AII f. sh. ~A, ~AT Copë dërrase e çatisë mbi të cilat shtrohen tjegullat, petavër.
✱Sin.: petavër, hartosë, ashër, hatull, hartosë, shklesë, pullazinë.

HATULL

HÁTULL,~A f. sh. ~A, ~AT ndërt. 1. Pjesa e ndërtesës ndërmjet trarëve e pullazit të tavanit ku bashkohen qeprat e gërshërëzat etj.
2. kryes. sh. Brez muri i drunjtë a drunjtë mbajtës (baballëkët, gërshërëzat etj.) që janë në këtë pjesë të ndërtesës. Hatulla e shtëpisë. U fsheh në hatulla. Hyri nëpër hatulla. Mur me hatulla. I vë hatulla murit.
3. Petavër. Hatullat e çatisë. Çaj hatulla. Mbuloj me hatulla. Shtron hatullat.
4. Qafore hekuri me thumba, që u vihet qenve në qafë për të mos i mbytur ujku. Hatulla e qenit.
✱Sin.: pullazinë, hartosë, kallkan, petavër, qafore.
♦ S’është në hatulla (dikush) keq. s’është në rregull nga trutë; rrëshqiti nga mendja; ka një dërrasë mangut. Ka një hatull mangët (dikush) tall. shih ka një dërrasë (ca dërrasa) mangët (dikush) tall.

LETVË

LÉTVË,~A f. sh. ~A, ~AT Hartosë, petavër, pullazinë.

MARTOSË

MARTÓS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Tjegulla që vihet me shpinë nga lart; dërrasë që vihet për të mbuluar vijën ku puqen dy dërrasa të tjera të çatisë (në çatitë e mbuluara me dërrasa); hartosë. Çatia pa martosa pikon.
✱Sin.: hartosë, shklesë, petavër, pullazinë, qeshër.

PLLAKOMË

PLLAKOM/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Pllakë.
2. Një copë e drusë së çarë në mes që vendoset mbi trarët e shtëpisë, petavër. Mbërtheu pllakomat. Pllakoma lisi (gështenje).
3. vet. sh. Copa të mëdha bore. Binin pllakoma dëbore.
4. fig. Diçka e keqe a e padëshirueshme që ka pllakosur dikë. Kishte mbi vete pllakosën e gjëmës.

PULLAZINË

PULLAZÍN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Hartosë. Pullazina e çatisë. Shtroi pullazinat. Pullazina ahu (gështenje, bungu).
2. Pjesa e shtëpisë ndërmjet çatisë dhe trarëve, hatull. U ngjit në pullazinë.
✱Sin.: petavër, ashër, hartosë, dërrasëz, qeshër, hatull, kallkan, martosë, shklesë.

SHIKULL

SHÍKULL,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Degë e hollë dhe e përkulshme; thupër, fshikull. E fshiku me shikull. E bërë shikullën gati për të. Gardh me shikulla.
2. Dërrasë e ngushtë, që përdoret për të mbuluar çatinë; hatull, petavër, pullazinë. Çati me shikulla. Dru që përdoret për shikull. I bëri gati shikullat për çatinë e re.
3. Dërrasë e hollë, e çarë me sëpatë. Shikull bredhi.
✱Sin.: cupil, fiskajë, fiskël, fisk, fshikull, guzhëm, mënjollë, purtekë, thupër, vishkull, ashër, baskore, çatmë, fundake, hartosë, hatull, shklesë, petavër, pullazinë.

SHINDËR

SHÍNDËR,~RA f., bot. 1. Lëndë ngjitëse që kullon prej disa drurësh halorë; rrëshirë, mirrë, zamkë. Shindër pishe. Duart i ngjitnin prej shindrës. Era e shindrës. Ishte ngulur në shindër.
2. Dërrasë e ngushtë për të mbuluar çatinë, ashër; petavër, pullazinë. Shindër për çati. E mbuloi çatinë me shindër.
✱Sin.: rrëshirë, mirrë, shirë, zamkë, flugë, ashër, baskore, çatma, fundake, hartosë, hatull, shklesë, petavër, pullazinë.

SHKLESË

SHKLÉS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT Dërrasë e hollë dhe e gjatë që përdoret për të mbuluar çatinë; petavër, hartosë. Shklesa çatie. I shtroi shklesat me kujdes.
✱Sin.: pullazinë, martosë, ashër, qeshër.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë