Fjalori

Rezultate në përkufizime për “perri”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

HYRI

HYRÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. mit. Vajzë a nuse shumë e bukur, që parafytyrohej sikur qëndronte në parajsë për të bërë më të lumtur shpirtrat e njerëzve; virgjëresha e parajsës. Hyritë e xhenetit.
2. folk. Personazh që përfytyrohet si grua bukur dhe e mirë (figurë në përrallat popullore). Hyria e bukur. Hyria e detit figurë e përrallave, që përfytyrohet gjysma si peshk e gjysma si grua.
3. fig. Grua a vajzë shumë e bukur, që s'e ka shoqen për bukuri; perri.

PERRI

PERRÍ,~A f. sh. ~, ~TË 1. mit. Figurë e besimeve popullore, që përfytyrohej si një vajzë shumë e bukur; hyri.
2. mit. Xhind.
3. fig. Vajzë a grua shumë e bukur. U martua me një perri. E bukur si perri, mendtë firifi. (fj. u.).
✱Sin.: hyri, xhinde, shtojzovalle, e bukur, bukuroshe, buklore.

SABAREGJETH

SABAREGJÉTH mb., euf. Shtojzavalle. Vajza sabaregjeth po hiqte shaminë.
✱Sin.: zanë, lume, melaqe, perri, rreshtmirë.

XHIND

XHIND,~I m. sh. ~E, ~ET 1. mit. Figurë burri e besimeve dhe e përrallave popullore me prejardhje nga Lindja, e cila përfytyrohet si shpirt i keq, që del natën e që ka fuqi të mbinatyrshme mbi njerëzit e mbi sendet. Xhindet e natës. Dolën xhindet. Shkeli xhindet. E zunë (e pushtuan) xhindet. I ranë xhindet. Përzuri xhindet.
2. bised. Vajzë a grua shumë e bukur. I prishi mendjen xhindja. Kur më shkon malit përpjetë /, Xhinde mushka, xhinde vetë! (folk.).
✱Sin.: perri, hyri, hije, fantazmë, lugat, kukudh, abe, qipull.
♦ U bë xhind (dikush) u zemërua keq, u tërbua nga inati; i hipën xhindet (dikujt). Flet me xhindet (dikush) iron. thotë gjëra të paqena, thotë çudira. I hipën xhindet (dikujt) u zemërua keq, u tërbua fare, u xhindos menjëherë e s’ përmbahet më; u bë xhind (dikush); i hipën orët; i hipën qipujt; kund. i zbritën (i ranë) xhindet. Është me xhinde (dikush) është zemëruar keq, është gjithë inat; është njeri që zemërohet shpejt. Xhind në shishe njeri që ka fuqi të madhe, por që s’e përdor dot; njeri që mezi e përmban veten. I zbritën (i ranë) xhindet (dikujt) u zbut, i iku zemërimi, u qetësua; i zbritën (i ranë) orët; i zbritën qipujt; kund. i hipën xhindet.

ZANË

ZÁN/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. mit. Figurë e besimeve popullore shqiptare, që përfytyrohej si vajzë shumë e bukur dhe luftarake, e cila jetonte në male e në pyje, u ndihmonte trimave, por kishte fuqi edhe të ndëshkonte duke shituar; peri, orë, të lume. Zanë mali. Logu i zanave. E bukur si zanë. Djem (trima) si zana. E shitoftë zana! (mallk.). E vrafshin zanat! (mallk.). Të bekofshin zanat! (ur.). - Zana jini e zana qofshi! / Besa besë e fjala fjalë, / Dhitë e egra u qofshin falë! (folk.). Mos prek ku s’duhet, se të prek zana e malit. (fj. u.).
2. fig. Vajzë a grua shumë e bukur. E bukura më fort se zanë. (folk.).
✱Sin.: perri, orë, të lume, melaqe, zërë.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.


© Akademia e Shkencave e Shqipërisë, 2026 — Të gjitha të drejtat janë të rezervuara. Çdo riprodhim, i pjesshëm ose i plotë i veprës, qoftë në format elektronik e qoftë në letër, në kundërshtim me ligjin nr. 36/2016 (ndryshuar me ligjin nr. 37/2022, datë 14.4.2022): "Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to", do të ndiqet ligjërisht.

www.akad.gov.al
Adresa: Sheshi "Fan Noli", Tiranë