Fjalori

Rezultate në përkufizime për “pendueshëm”

Mëso si ta përdorësh
<<< Kthehu te kërkimi kryesor në fjalor

PAPENDUESHËM

PAPENDÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që nuk pendohet; kund. i pendueshëm. Njeri i papendueshëm. Vrasëspapendueshëm.

PENDESË

PENDÉS/Ë,~A f. sh. ~A, ~AT 1. Pendim. Pendesë e thellë. Me pendesë jo me gjithë zemër, me dy mendje, pendueshëm.
2. fet. Rrëfimibën një besimtar katolik përpara priftit për mëkatet kundër Zotit ose kundër fesë. Koha e pendesës. Mëkat i vjetër, pendesë e re. (fj. u.).
3. fet. Ndëshkimi që i jepet atij për të shlyer këto mëkate. Guri i pendesës (etnogr.) guriduhej ta ngrinte peshë ose ta mbante ai që quhej mëkatar, duke i rënë rrotull kishës.
Sin.: pendim, metani, rrëfim.

PENDUESHËM

PENDÚESH/ËM (i), ~ME (e) mb. Që nuk e bën diçka me gjithë zemër; që e bën diçka me dy mendje; që mundpendohet për atë që bën. Çapitej si i pendueshëm.

PISHMAN

PISHMÁN ndajf., bised. Në një gjendjetillë kur njeriu pendohet për diçka që ka bërë, kur ndërron mendje për diçka, pendueshëm. Bëhem pishman pendohem. S’jam pishmanshkova. Do bëhesh pishman, po sa para bën. (fj. u.).
Bëhem pishman pendohem; ndërroj mendje.

Ky fjalor është domosdoshmëri për shkrimtarët e për publicistët, për shkollarët e për studentët, për mësuesit e për pedagogët, për studiuesit e për këdo që merret me përdorimin e kultivimin e gjuhës amtare.

Ai u vjen në ndihmë gjithë atyre që merren veçanërisht me gjuhën e shkruar, por edhe të folur, me krijime e me përkthime, me hartimin e fjalorëve të tipave të ndryshëm etj.

...lexo më tepër.